Podatności FortiOS

FortiOS w wersji 5.2.3, skonfigurowany do pracy w trybie wysokiej dostępności (HA) z włączonym dedykowanym interfejsem zarządzania, nie wymaga uwierzytelnienia do uzyskania dostępu do powłoki ZebOS na tym interfejsie. To umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie dostępu do powłoki przez nieokreślone wektory.

Podatność typu out-of-bounds write w systemach Fortinet FortiOS, FortiProxy i FortiSASE umożliwia atakującemu wykonanie nieautoryzowanego kodu lub poleceń poprzez specjalnie spreparowane żądania HTTP.

Podatność polegająca na przydzielaniu zasobów bez limitów lub ograniczeń w Fortinet FortiOS może pozwolić nieuwierzytelnionemu atakującemu na przeprowadzenie powolnego ataku DoS na interfejs webowy poprzez spreparowane żądania HTTP.

Fortinet FortiOS w wersjach 7.6.1-7.6.6 ma podatność przepełnienia bufora na stosie (CWE-121), która może pozwolić nieuwierzytelnionemu atakującemu, który obejdzie ochronę stosu i ASLR, na wykonanie dowolnego kodu lub poleceń w kontekście demona WAD, ale tylko jeśli jawny serwer proxy jest skonfigurowany z uwierzytelnianiem Kerberos i włączonym SOCKS.

Podatność typu buffer over-read w Fortinet FortiOS i FortiProxy umożliwia atakującemu ujawnienie informacji poprzez odczyt poza dozwolonym buforem. Problem dotyczy wielu wersji tych produktów.

Podatność typu path traversal w FortiOS, FortiPAM i FortiProxy umożliwia atakującemu wykonanie nieautoryzowanego kodu lub poleceń poprzez manipulację ścieżką pliku.

Przepełnienie bufora na stosie w Fortinet FortiOS, FortiPAM i FortiProxy może pozwolić uprzywilejowanemu uwierzytelnionemu atakującemu, który obejdzie ochronę stosu i ASLR, na wykonanie dowolnego kodu lub poleceń poprzez spreparowane żądania HTTP.

Podatność typu Cross-Site Scripting (XSS) w FortiOS, FortiPAM i FortiProxy pozwala uwierzytelnionemu zdalnemu użytkownikowi na wykonanie kodu lub komend poprzez spreparowane żądania.

Podatność HTTP Response Splitting w FortiOS i FortiProxy pozwala atakującemu na wstrzykiwanie dowolnych nagłówków HTTP poprzez spreparowane żądania uwierzytelniania w portalu captive. Problem dotyczy wersji FortiOS 7.6.0-7.6.4, 7.4.x, 7.2.x oraz FortiProxy 7.6.0-7.6.4, 7.4.x, 7.2.x.

Podatność HTTP Response Splitting w FortiOS i FortiProxy pozwala atakującemu z ważnym tokenem web filter override na wstrzykiwanie nagłówków HTTP poprzez nakłonienie użytkownika do kliknięcia spreparowanego linku.

Podatność przepełnienia bufora w systemie FortiOS umożliwia uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu odczyt fragmentu pamięci urządzenia poprzez wysłanie specjalnie spreparowanego żądania. Problem dotyczy wielu wersji FortiOS od 6.4 do 7.6.3.

Brak uwierzytelnienia dla krytycznej funkcji w Fortinet FortiOS w wersjach 7.6.0-7.6.3, 7.4.0-7.4.8, 7.2.0-7.2.11, 7.0.0-7.0.17, 6.4 (wszystkie), 6.2.9-6.2.17 umożliwia atakującemu wykonanie nieautoryzowanego kodu lub poleceń za pomocą specjalnie spreparowanych pakietów.

Podatność w FortiOS, FortiProxy, FortiPAM i FortiSRA polega na umieszczaniu wrażliwych informacji w plikach logów. Administrator z uprawnieniami tylko do odczytu może uzyskać tokeny API innych administratorów, przeglądając logi REST API, jeśli logowanie REST API jest włączone (konfiguracja nie domyślna).

Podatność typu Incorrect Provision of Specified Functionality (CWE-684) w FortiOS 7.6.0, 7.4.0-7.4.5, 7.2.5-7.2.10, 7.0.0-7.0.15 oraz 6.4 (wszystkie wersje) umożliwia lokalnemu uwierzytelnionemu atakującemu wykonanie poleceń systemowych poprzez spreparowane polecenia CLI.

Podatność CWE-601 (przekierowanie URL do niezaufanej witryny) w Fortinet FortiOS, FortiProxy i FortiSASE umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu przeprowadzenie ataku otwartego przekierowania poprzez spreparowane żądania HTTP. Problem dotyczy wielu wersji tych produktów, w tym FortiOS 7.6.0-7.6.3, 7.4.0-7.4.8, 7.0.x, 7.2.x, 6.4.x, FortiProxy 7.6.0-7.6.3, 7.4.x, 7.2.x, 7.0.x oraz FortiSASE 25.2.a.

Podatność typu Reflected XSS w FortiOS, FortiProxy i FortiSASE umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu wykonanie skryptów w przeglądarce ofiary poprzez spreparowane żądania HTTP. Problem wynika z niewłaściwego neutralizowania danych wejściowych podczas generowania strony internetowej.

Nieprawidłowo zaimplementowana kontrola bezpieczeństwa (CWE-358) w Fortinet FortiOS i FortiProxy może pozwolić nieuwierzytelnionemu użytkownikowi proxy na obejście funkcji ochrony przed domain fronting poprzez spreparowane żądania HTTP.

Przepełnienie bufora na stosie w Fortinet FortiOS w wersjach 7.4.0–7.4.1, 7.2.0–7.2.7, 7.0.0–7.0.12, 6.4.6–6.4.15, 6.2.9–6.2.16 oraz 6.0.13–6.0.18 pozwala atakującemu na wykonanie nieautoryzowanego kodu lub poleceń za pomocą specjalnie spreparowanych poleceń CLI.

W FortiOS w wersjach 7.6.1 i niższych oraz 7.4.7 i niższych występuje podatność związana z niewłaściwą walidacją certyfikatów. Może to umożliwić zdalnemu użytkownikowi zweryfikowanemu przez EAP połączenie z FortiClient za pomocą unieważnionego certyfikatu.

Podatność na fiksację sesji w Fortinet FortiOS w wersjach 7.4.0-7.4.3, 7.2.0-7.2.7 oraz 7.0.0-7.0.13 umożliwia atakującemu wykonanie nieautoryzowanego kodu lub poleceń poprzez phishingowy link uwierzytelniania SAML.

Podatność przepełnienia bufora na stosie w systemach Fortinet FortiOS, FortiProxy i FortiSASE umożliwia atakującemu wykonanie nieautoryzowanego kodu lub poleceń poprzez specjalnie spreparowane żądania HTTP.