Podatności BackWPup

Wtyczka BackWPup dla WordPressa przed wersją 5.7.7 nie ogranicza prawidłowo ścieżki docelowej plików rozpakowywanych podczas przywracania kopii zapasowej, gdy używana jest jej zapasowa biblioteka archiwów, co pozwala użytkownikom z wysokimi uprawnieniami zapisywać pliki poza zamierzonym katalogiem przywracania, potencjalnie prowadząc do zdalnego wykonania kodu.

Wtyczka BackWPup dla WordPressa przed wersją 5.7.7 nie weryfikuje, czy żądanie do jej handlera wykonywania kopii zapasowej wyzwalanego przez cron faktycznie pochodzi z wewnętrznego harmonogramu WordPressa, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym wymusić natychmiastowe uruchomienie dowolnego istniejącego zadania kopii zapasowej, niezależnie od skonfigurowanego typu wyzwalacza lub harmonogramu.

Wtyczka BackWPup dla WordPressa przed wersją 5.7.7 nie ogranicza prawidłowo dostępu sieciowego do katalogu roboczego używanego podczas przywracania kopii zapasowej, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na serwerach, które nie honorują reguł .htaccess (np. NGINX), pobrać pełne archiwum kopii zapasowej (zrzut bazy danych i pliki witryny, w tym poświadczenia i tajne klucze) pozostawione po przerwanym przywracaniu.

Wtyczka BackWPup dla WordPressa w wersjach przed 5.7.5 nieprawidłowo ogranicza dostęp do kilku tras REST API służących do zarządzania zadaniami, miejscami docelowymi kopii zapasowych i wykonywaniem kopii zapasowych. Umożliwia to użytkownikom posiadającym ograniczoną rolę zdefiniowaną przez wtyczkę tworzenie i uruchamianie zadań kopii zapasowych oraz eksfiltrację pełnej kopii zapasowej bazy danych do miejsca kontrolowanego przez atakującego.

Podatność Cross Site Scripting (XSS) w wtyczce BackWPup dla WordPressa w wersjach do 5.7.4. Nieuwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć złośliwy skrypt.

Wtyczka BackWPup – WordPress Backup & Restore Plugin (wersje do 5.5.0 włącznie) jest podatna na nieautoryzowany dostęp do danych z powodu braku sprawdzenia uprawnień w akcji AJAX 'backwpup_working'. Uwierzytelniony atakujący z poziomem Subscriber lub wyższym może uzyskać nazwę pliku kopii zapasowej podczas jej tworzenia.