Podatności AzuraCast

AzuraCast przed wersją 0.23.4 zawiera podatność wstrzykiwania kodu w metodzie ConfigWriter::cleanUpString(), która nie sanitizuje sekwencji interpolacji Liquidsoap. Uwierzytelnieni użytkownicy z uprawnieniami Media lub Profile mogą wstrzyknąć dowolny kod Liquidsoap do konfiguracji stacji, co prowadzi do wykonania poleceń powłoki jako użytkownik azuracast przy restarcie stacji.

AzuraCast przed wersją 0.23.6 zawiera podatność wstrzykiwania kodu w polu hasła zdalnego przekaźnika z powodu niepełnej migracji z podatnej metody cleanUpString do toRawString. Atakujący z uprawnieniami RemoteRelays mogą wstrzyknąć zagnieżdżoną składnię interpolacji Liquidsoap, aby wykonać dowolny kod w procesie Liquidsoap, ujawnić wewnętrzne klucze API lub zakłócić działanie stacji.

AzuraCast przed wersją 0.23.6 zawiera brak sprawdzenia uprawnień w punkcie końcowym GET /api/station/{station_id}/file/{id}/play, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na pobieranie plików multimedialnych z dowolnej stacji. Atakujący mogą enumerować pliki za pomocą sekwencyjnych identyfikatorów i eksfiltrować całą bibliotekę multimediów stacji, do których nie mają uprawnień.

AzuraCast przed wersją 0.23.6 nie stosuje middleware RequireInternalConnection na punkcie końcowym API Liquidsoap i błędnie wyprowadza flagę AutoDJ z obecności nagłówka, a nie z jego zweryfikowanej wartości. Użytkownicy z uprawnieniem View station mogą wstrzykiwać dowolne metadane now-playing, zakłócać transmisje na żywo i ujawniać ścieżki systemu plików.

W AzuraCast przed wersją 0.23.8 publiczny punkt końcowy pobierania On-Demand nie weryfikuje kontroli dostępu na poziomie playlisty, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na pobieranie plików multimedialnych wykluczonych z playlist z włączonym On-Demand. Atakujący mogą ominąć zamierzone ograniczenia dostępu, bezpośrednio żądając mediów za pomocą prawidłowych identyfikatorów, ujawniając prywatne lub zastrzeżone treści audio.

Podatność na wstrzykiwanie poleceń w AzuraCast przed wersją 0.23.8, występująca w generowaniu konfiguracji Liquidsoap dla nagrań na żywo. Brak odpowiedniego cytowania nazwy użytkownika streamera w wywołaniach process.run.

AzuraCast przed wersją 0.23.8 zawiera podatność uszkodzonej kontroli dostępu w endpointcie GET /api/station/{id}/vue/profile, która umożliwia uwierzytelnionym użytkownikom z uprawnieniem View Station Page odczytanie haseł administratora, źródła i przekaźnika Icecast/Shoutcast. Atakujący z dostępem tylko do podglądu może wywołać ten endpoint i otrzymać jawne poświadczenia frontendu w odpowiedzi JSON, a następnie użyć hasła administratora do uwierzytelnienia w interfejsie administracyjnym Icecast bez uprawnień Broadcasting.

AzuraCast przed wersją 0.23.8 zawiera podatność na fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF) i odczyt lokalnych plików w funkcji pobierania zdalnej playlisty AutoDJ (getMediaFromRemoteUrl()). Użytkownik z uprawnieniami Media może utworzyć playlistę z source=remote_url i remote_type=playlist, wskazując na ścieżkę file:// lub wewnętrzny adres HTTP. Gdy AutoDJ buduje kolejkę, backend przekazuje URL bezpośrednio do file_get_contents() bez listy dozwolonych schematów ani polityki IP, co umożliwia odczyt plików hosta (np. /etc/passwd lub .env) i treści wewnętrznych żądań HTTP. Brak dostępnej wersji z poprawką w momencie publikacji.

AzuraCast przed wersją 0.23.8 zawiera podatność SSRF w walidacji URL webhooka. Walidacja odrzuca tylko adresy IP link-local, ale nie blokuje adresów loopback ani prywatnych, a nazwy hostów niebędące adresami IP całkowicie omijają sprawdzenie. Użytkownik z uprawnieniami WebHooks może skonfigurować webhook wskazujący na wewnętrzne zasoby i wywołać żądanie HTTP POST z danymi Now Playing.

AzuraCast przed wersją 0.23.8 zawiera podatność SSRF w walidacji URL Remote Relay. Walidacja sprawdza tylko składnię URL i schemat http/https, bez ograniczeń dotyczących hosta lub adresu IP. Użytkownik z uprawnieniami RemoteRelays może ustawić URL wskazujący na loopback, sieć prywatną lub adresy metadata chmury, a automatyczna synchronizacja Now Playing będzie wysyłać żądania do tych adresów.

AzuraCast przed wersją 0.23.8 zawiera podatność wstrzykiwania DQL w parametrze sortOrder w AbstractSearchableListAction.php. Atakujący może wstrzykiwać dowolne wyrażenia DQL, aby wyodrębnić wrażliwe dane z bazy, w tym dane uwierzytelniające użytkowników i ustawienia stacji.

AzuraCast udostępnia pola konfiguracji Liquidsoap przez punkt końcowy, który nie wymaga uprawnień do ich ochrony. Właściwość backend_config w Station.php jest oznaczona jako GROUP_GENERAL, a punkt końcowy PUT /api/station/{station_id}/profile/edit deserializuje z tą grupą, wymagając tylko uprawnienia StationPermissions::Profile. Metoda fromArray() przypisuje wszystkie publiczne właściwości bez sprawdzania uprawnień na poziomie pola, więc pola custom_config_top, custom_config, custom_config_pre_playlists, custom_config_pre_live, custom_config_pre_fade i custom_config_bottom są zapisywalne. ConfigWriter::writeCustomConfigurationSection() emituje te wartości dosłownie do skryptu .liq, gdzie funkcje process.run() i process.exec() wykonują polecenia systemu operacyjnego po restarcie backendu, co automatycznie wyzwala wbudowane zadanie synchronizacji. Dedykowany punkt końcowy dla tych danych wymaga uprawnień StationPermissions::Broadcasting, więc menedżer stacji z tylko uprawnieniem profilu może uzyskać konfigurację, która powinna być dostępna tylko dla operatorów transmisji.

AzuraCast przed wersją 0.23.6 zawiera podatność w middleware ApplyXForwarded, który bezwarunkowo ufa nagłówkowi X-Forwarded-Host bez listy dozwolonych proxy. Nieuwierzytelniony atakujący może zatruć URL resetowania hasła, wysyłając spreparowany nagłówek podczas żądania resetu. Gdy ofiara kliknie link, token resetu jest przechwytywany przez atakującego, który może przejąć konto i zniszczyć konfigurację 2FA.

Podatność w AzuraCast przed wersją 0.23.6 umożliwia uwierzytelnionemu użytkownikowi z uprawnieniami do zarządzania mediami zapisanie dowolnych plików poza katalogiem magazynu stacji poprzez niesanitizowany parametr currentDirectory w punkcie końcowym przesyłania plików Flow.js. Może to prowadzić do zdalnego wykonania kodu przez zapisanie webshella PHP.

AzuraCast w wersji 0.23.1 omyłkowo udostępnia publicznie endpoint API przeznaczony do wewnętrznego użytku przez oprogramowanie SFTP sftpgo. Użytkownik posiadający szczegółową wiedzę o działaniu stacji może spreparować żądanie HTTP wpływające na zawartość bazy danych stacji. Podatność została naprawiona w wersji 0.23.2.