Katalog podatności CVE

Funkcja HmacShaCryptor.Hash nigdy nie hashowała swojego wejścia — dla dowolnego wejścia zwracała HMAC_K(""), czyli MAC pustej wiadomości pod danym kluczem. W rezultacie każdy JWE AES-CBC-HMAC tworzony lub weryfikowany przez gose zawierał tag uwierzytelniający stały dla klucza i niezależny od wiadomości, co całkowicie usuwa integralność szyfrogramu.

W rozszerzeniu BlueSpiceUserManager systemu BlueSpice brakuje kontroli uprawnień w endpointach REST /bs-usermanager/v1/block/create i /bs-usermanager/v1/block/delete. Każdy uwierzytelniony użytkownik bez specjalnych uprawnień może blokować lub odblokowywać dowolne konta, w tym administratorów.

QXmlStreamReader może zużywać nieproporcjonalnie dużo CPU podczas parsowania specjalnie spreparowanego dokumentu XML, co prowadzi do zawieszenia aplikacji (odmowa usługi). Wystarczy, że aplikacja przetwarza XML pochodzący od atakującego; nie są wymagane uwierzytelnienie ani interakcja użytkownika.

Wtyczka VikRentCar zawiera podatność typu Stored XSS wynikającą z niewłaściwej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania stron WWW. Złośliwy skrypt zapisany w aplikacji jest później wykonywany w przeglądarkach użytkowników.

Wtyczka GamiPress zawiera podatność SQL Injection (ślepą) wynikającą z niewłaściwej neutralizacji elementów specjalnych w zapytaniach SQL. Atakujący może wstrzykiwać własne zapytania do bazy danych.

Wtyczka VikRentCar zawiera podatność typu Reflected XSS wynikającą z niewłaściwej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania stron WWW. Złośliwy skrypt jest odzwierciedlany w odpowiedzi serwera i wykonywany w przeglądarce ofiary.

Wtyczka WPMobile.App zawiera podatność braku autoryzacji, umożliwiającą wykorzystanie błędnie skonfigurowanych poziomów kontroli dostępu. Nieuprawnione osoby mogą uzyskać dostęp do funkcji lub zasobów, które powinny być chronione.

Usługa rsyncd w CGM CLININET jest podatna na obejście uwierzytelniania poprzez podszywanie się pod adres IP. Dostęp przyznawany jest wyłącznie na podstawie źródłowego adresu IP klienta, więc atakujący mogący podszyć się pod dozwolony adres może edytować pliki w systemie.

Aplikacja CGM CLININET przechowuje hasła użytkowników jako hashe MD5 bez soli. Taka forma przechowywania haseł jest podatna na ataki słownikowe i tęczowe tablice w przypadku wycieku bazy danych.

CGM CLININET jest podatny na wstrzyknięcie kodu w funkcji ConvExpr, która przetwarza wyrażenia Perl na zawartość dokumentów RTF. Z powodu niewłaściwej kontroli ocenianego kodu uwierzytelniony atakujący z wysokimi uprawnieniami może spowodować wykonanie dowolnego kodu z uprawnieniami roota.

CGM CLININET jest podatny na brak uwierzytelniania dla funkcji krytycznej w ścieżce /DocManagment. Endpoint jest dostępny bez uwierzytelnienia, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu w sieci sąsiedniej pobrać listę dokumentów pacjentów oraz same dokumenty.

Nieprawidłowa autoryzacja w modułach routera ASUS pozwala nieuwierzytelnionemu użytkownikowi znajdującemu się w pobliżu wysłać żądanie HTTP i sfałszować bilet dostępu, a następnie wykonywać operacje administracyjne.

Nieprawidłowa neutralizacja elementów specjalnych w poleceniu systemowym (wstrzyknięcie polecenia OS) oraz podatność CSRF w modelu routera ASUS pozwalają atakującemu nakłonić zalogowanego administratora do odwiedzenia strony phishingowej, co powoduje wykonanie dowolnych poleceń z uprawnieniami roota.

Nieprawidłowa neutralizacja elementów specjalnych w poleceniu systemowym w niektórych routerach ASUS pozwala zdalnemu użytkownikowi wykonać dowolne polecenia z uprawnieniami roota poprzez spreparowane parametry wysłane do routera, gdy urządzenie jest w stanie domyślnym fabrycznym.

Wtyczka WordPress Advanced Custom Fields: Extended (oraz wersja PRO) przed 0.9.2.8 nie rozwiązuje spójnie celu akcji update-user w module formularzy front-endowych na etapie autoryzacji i wykonania. Umożliwia to nieuwierzytelnionym odwiedzającym obejście zabezpieczeń kont administratorów i przejęcie konta administratora witryny wraz z ważną sesją. Wymaga to opublikowania dwóch odrębnych konfiguracji formularzy, których cele są mapowane na wartości przesyłane przez odwiedzającego.

Wtyczka WordPress Advanced Custom Fields: Extended (oraz PRO) przed 0.9.2.8 nie weryfikuje, czy żądający jest uprawniony do edycji docelowego konta użytkownika w akcji update-user modułu formularzy front-endowych, wykonując tę kontrolę tylko dla kont z rolą administratora. Pozwala to nieuwierzytelnionym odwiedzającym nadpisać dane logowania dowolnego konta niebędącego administratorem i uzyskać dla niego sesję. Wymaga to opublikowania formularza, którego akcja aktualizacji użytkownika mapuje cel na wartość przesyłaną przez odwiedzającego.

Wtyczka WordPress LiteSpeed Cache przed 7.9.2 nie ogranicza jednej z rutyn optymalizacji HTML do zawartości arkuszy stylów, przez co może usuwać znaczniki zamykające atrybut w renderowanej stronie. W połączeniu z nieescapowanym wyjściem autora komentarza pozwala to nieuwierzytelnionym użytkownikom, których komentarze są publikowane, wstrzyknąć atrybuty obsługi zdarzeń wykonujące JavaScript w przeglądarce każdego odwiedzającego, w tym zalogowanego administratora.

Wtyczka WordPress LiteSpeed Cache przed 7.9.2 nie ogranicza jednej z rutyn przepisywania HTML do zawartości arkuszy stylów, przez co usuwa cudzysłów zamykający atrybut w renderowanej stronie. W połączeniu z nieescapowanym wyjściem autora komentarza pozwala to nieuwierzytelnionym użytkownikom, których komentarze są publikowane, wstrzyknąć atrybuty wykonujące JavaScript w przeglądarce każdego odwiedzającego, w tym zalogowanego administratora.

Wtyczka WordPress User Profile Builder przed wersją 4.0.5 nie weryfikuje, czy użytkownik jest upoważniony do edycji konkretnego konta wybranego w formularzu Edit Profile, co pozwala administratorowi podstrony multisite zmienić adres e-mail dowolnego innego użytkownika, w tym Network Super Admina. Umożliwia to przejęcie konta poprzez proces resetowania hasła.

Wtyczka WordPress Otter Blocks przed wersją 3.2.8 nieprawidłowo ogranicza wzorzec używany do przepisywania tokenów dynamicznej zawartości podczas renderowania bloków, przez co wzorzec może pochłonąć cudzysłów zamykający atrybut HTML i wciągnąć sąsiednie nieescapowane dane do znaczników jako nowe atrybuty. Pozwala to nieuwierzytelnionym użytkownikom na trwały Cross-Site Scripting, który wykonuje się w przeglądarce każdego odwiedzającego dotkniętą stronę, w tym zalogowanego administratora.