Katalog podatności CVE

IBM Financial Transaction Manager (FTM) dla RedHat OpenShift umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu z powodu nieprawidłowej neutralizacji danych wprowadzanych przez użytkownika w konstruktorze Function.

Wada w buforowaniu w pakiecie toolbox-core SDK mcp-toolbox-sdk-python powoduje, że ten sam token Google ID jest buforowany i ponownie używany dla różnych odbiorców. Jeśli aplikacja używa SDK do uwierzytelniania w dwóch lub więcej różnych odbiorcach w tym samym procesie, bufor tokenów na poziomie modułu nie kluczuje tokenów według żądanego odbiorcy. W rezultacie ważny, niewygasły token wybity dla wrażliwej usługi (Usługa A) może zostać pobrany z bufora i wysłany do drugiej usługi (Usługa B). Atakujący, który obsługuje, kompromituje lub monitoruje ruch do Usługi B, może przechwycić ten token i odtworzyć go, aby podszyć się pod aplikację ofiary wobec Usługi A.

IBM Financial Transaction Manager (FTM) dla RedHat OpenShift umożliwia zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu uzyskanie podwyższonych uprawnień z powodu nieprawidłowego zarządzania uprawnieniami.

IBM Financial Transaction Manager (FTM) dla RedHat OpenShift umożliwia zdalnemu atakującemu wykonywanie nieautoryzowanych działań z powodu nieprawidłowej konfiguracji zabezpieczeń opartych na metodach HTTP.

IBM Concert w wersjach od 1.0.0 do 3.0.0 umożliwia zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu dostęp do nieautoryzowanych zasobów lub ich modyfikację z powodu użycia symboli wieloznacznych w definicjach uprawnień RBAC.

IBM DataStage on Cloud Pak for Data 5.4.0.0 umożliwia zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu wykonanie dowolnych poleceń z powodu nieprawidłowej neutralizacji specjalnych elementów używanych w poleceniu systemu operacyjnego.

Podatność typu server-side request forgery (SSRF) w przeglądarce notebooków GitHub Enterprise Server. Przeglądarka notebooków walidowała schemat i host adresu URL podanego przez użytkownika, ale nie walidowała portu, co pozwalało na kierowanie żądań do wewnętrznych usług nasłuchujących na innych portach tego samego urządzenia. Treści odpowiedzi nie były zwracane żądającemu, ale czas odpowiedzi działał jak wyrocznia, pozwalając na wydobycie sekretów instancji znak po znaku. Wydobyty sekret mógł być następnie użyty w osobnej interakcji z wewnętrzną usługą w celu uzyskania zdalnego wykonania kodu na urządzeniu. Eksploitacja wymagała dostępu sieciowego do instancji i była nieuwierzytelniona, gdy tryb prywatny był wyłączony, lub wymagała dowolnego uwierzytelnionego użytkownika, gdy tryb prywatny był włączony. Podatność dotyczyła wersji GitHub Enterprise Server od 3.17 do 3.22 i została naprawiona w wersjach 3.22.1, 3.21.6, 3.20.8, 3.19.12, 3.18.15 i 3.17.21. Podatność została zgłoszona przez program GitHub Bug Bounty.

Dystrybucja Apache Lounge dla systemu Windows Apache HTTP Server zawiera podatność związaną z niebezpiecznymi uprawnieniami katalogu instalacyjnego. Domyślny katalog instalacyjny na C:\ dziedziczy prawa zapisu dla uwierzytelnionych użytkowników.

W komponencie Worktree.remove w openCode w wersji 1.18.26 brakuje walidacji ścieżki. Atakujący może wykorzystać spreparowany ładunek do wykonania dowolnego rekurencyjnego usunięcia katalogów.

MCMS w wersjach od 6.1.1 do 6.2.1 zawiera podatność SQL injection w funkcji importu niestandardowych modeli/formularzy.

Stos TCP/IP lwIP MQTT jest podatny na zapis poza zakresem, co może pozwolić atakującemu na uzyskanie pełnego wykonania kodu na urządzeniu.

Podatność w wewnętrznym komponencie administracyjnym Analytics and Location Engine (ALE). Skuteczne wykorzystanie tej podatności może pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na uzyskanie nieautoryzowanego zapisu do systemu plików z podwyższonymi uprawnieniami, co może prowadzić do pełnej kompromitacji systemu.

Podatność w Analytics and Location Engine (ALE), gdzie aplikacja i bazowy system operacyjny używają domyślnych, zakodowanych na stałe poświadczeń dla kilku kont administracyjnych i systemowych. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność, próbując zalogować się przy użyciu tych znanych domyślnych poświadczeń. Skuteczne wykorzystanie może skutkować uzyskaniem przez atakującego nieautoryzowanego dostępu do interfejsu zarządzania aplikacją i bazowego systemu operacyjnego, co może prowadzić do pełnej kompromitacji systemu.

LTSecurity LTK3500SF zawiera podatność związaną z twardo zakodowanymi poświadczeniami, gdzie hasła kont root i guest są przechowywane w /etc/shadow jako słabe hashe, które można odzyskać za pomocą narzędzi do łamania haseł opartych na słownikach. Odzyskane poświadczenia uwierzytelniają się w usługach Telnet i SSH urządzenia i dają dostęp na poziomie root do systemu operacyjnego. Usługi te nie są potwierdzone jako automatycznie uruchamiane przy starcie, więc wykorzystanie wymaga działania Telnet lub SSH, czy to włączonych przez konfigurację urządzenia, czy uruchomionych ręcznie.

SolarWinds Observability Self-Hosted jest podatny na zdalne wykonanie kodu bez uwierzytelnienia z powodu niewystarczających kontroli integralności. Dotyczy to instalacji skonfigurowanych w sposób inny niż domyślny i niebezpieczny.

W Home Assistant przed wersją 2026.7.0 karta Statistics Graph przekazywała nazwy encji przez getStatisticLabel i computeStateName oraz interpolowała param.seriesName do HTML podpowiedzi ECharts bez escapowania. Uwierzytelniony użytkownik lub integracja dostarczająca złośliwą domyślną nazwę encji mogła spowodować wykonanie skryptowego HTML przy najechaniu na punkt danych.

MCMS w wersjach od 6.1.1 do 6.2.1 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL w punkcie końcowym PageAction.verify (GET /ms/mdiy/page/verify.do).

Adobe Experience Manager Forms JEE jest podatny na podatność Server-Side Request Forgery (SSRF), która może prowadzić do eskalacji uprawnień. Atakujący z niskimi uprawnieniami może wykorzystać tę podatność, aby uzyskać podwyższony dostęp do zasobów wewnętrznych.

Adobe Experience Manager Forms JEE jest podatny na podatność nieprawidłowej walidacji danych wejściowych, która może prowadzić do wykonania dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Atakujący z wysokimi uprawnieniami może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu.

MCP Atlassian to serwer Model Context Protocol (MCP) dla produktów Atlassian (Confluence i Jira). Przed wersją 0.22.0 żądania do punktu końcowego HTTP MCP bez tożsamości użytkownika były dopuszczane do obsługi narzędzi, które następnie używały globalnie skonfigurowanych poświadczeń Jira lub Confluence.