Katalog podatności CVE

Aplikacja Cadmos LTI (cadmos.eummena.io) miała włączony tryb debugowania Laravel (APP_DEBUG=true, APP_ENV=local) w publicznie dostępnym środowisku. Nieuwierzytelniony atakujący może wysłać żądanie GET i wywołać nieobsłużony wyjątek, co powoduje ujawnienie całego środowiska serwera, w tym wszystkich zmiennych konfiguracyjnych .env, w postaci jawnego tekstu. Naprawiono do 2026-09-02.

DHIS2 w wersjach od 2.42.0 do przed 2.42.5.1 oraz od 2.43.0 do przed 2.43.0.1 jest podatny na zdalne wykonanie kodu (RCE) poprzez niebezpieczną deserializację Java. Problem został naprawiony w wersjach 2.42.5.1, 2.43.0.1 i 2.44.

Authlib w wersji 1.7.2 i niższych zawiera podatność, w której metadane JSON discovery są buforowane bez walidacji lub powiązania z originem issuera. Pozwala to zatrutemu discovery response na zastąpienie wszystkich wartości endpointów wartościami kontrolowanymi przez atakującego, zamiast URL endpointów współdzielących origin ze skonfigurowanym URL metadanych serwera.

Capacitor w wersjach od 6.0.0 do 6.2.2, 7.6.9, 8.3.5, 8.4.3 i 8.5.1 ma podatność w mechanizmie nawigacji WebView na Androidzie i iOS: walidacja adresu URL sprawdza host i schemat, ale nie ścieżkę. Ofiara, która aktywuje niezaufany link, może nawigować ramkę do /_capacitor_http_interceptor_. Proxy może pobrać wybrany przez atakującego URL i zwrócić odpowiedź jako dokument w originie aplikacji, co pozwala skryptom w tej odpowiedzi na dostęp do storage, ciasteczek i pluginów Capacitor. Aplikacje pozostają podatne nawet gdy CapacitorHttp jest wyłączony, ponieważ podatne wersje serwują ścieżkę proxy niezależnie od tego ustawienia. Poprawiono w wersjach 6.2.2, 7.6.9, 8.3.5, 8.4.3 i 8.5.1.

W Foreman występuje luka pozwalająca uwierzytelnionemu użytkownikowi z niskimi uprawnieniami Viewer na nieautoryzowane ujawnienie informacji poprzez wysyłanie żądań do punktów końcowych podglądu szablonów. Użytkownik może uzyskać dostęp do wrażliwych danych, takich jak hasła roota hostów. W niezabezpieczonych konfiguracjach z wyłączonym Safemode może również wykonać dowolne polecenia jako konto systemowe Foreman.

W module mod_ssl serwera Apache HTTP Server od wersji 2.4.0 do 2.4.68 występuje nieprawidłowe zarządzanie uprawnieniami w wyrażeniach SSLRequire i związanych z plikami. Może to prowadzić do nieautoryzowanego dostępu.

W module mod_http2 serwera Apache HTTP Server od wersji 2.4.0 do 2.4.68 występuje podatność Use After Free (użycie po zwolnieniu) poprzez współdzielony bufor session->bbtmp i ponowne wejście (re-entrancy).

W module mod_rewrite serwera Apache HTTP Server od wersji 2.4.0 do 2.4.68 występuje podatność Use After Free (użycie po zwolnieniu) podczas korzystania z lookahead (%{LA-U:HTTP:...}).

Narzędzie Classroom 50 w wersjach przed 1.11.0 podczas wykonywania `gh teacher download` klonuje repozytoria zadań studentów, a następnie zapisuje artefakty autograde (`result.json` i `results.json`) do sklonowanego katalogu. Zapis podążał za dowiązaniami symbolicznymi, więc student, który zatwierdził `result.json` lub `results.json` jako symlink, mógł przekierować zapis nauczyciela do dowolnej ścieżki (np. `~/.zshrc`, `~/.ssh/authorized_keys`, plik cron lub hook gita), a zapisywane dane były kontrolowane przez atakującego. Prowadzi to do dowolnego zapisu plików i wykonania kodu z uprawnieniami nauczyciela, którego token `gh` ma uprawnienia `admin:org`, `repo` i `workflow` w całej organizacji.

Fortra Core Privileged Access Manager (BoKS) zawiera podatność przepełnienia bufora na stosie w komponencie boks_autoregisterd. Zdalny atakujący z dostępem sieciowym do usługi autoregistracji może wywołać uszkodzenie pamięci podczas przetwarzania odpowiedzi klienta.

Fortra BoKS Manager zawiera podatność na wstrzyknięcie poleceń w komponencie crlserver. Uwierzytelniony użytkownik uprawniony do dodawania adresów URL list CRL przez BCC, API WSI REST/SOAP lub interfejs wiersza poleceń cacrl może spowodować, że podstawienie poleceń powłoki zostanie przetworzone przez crlserver jako root na BoKS Master.

Wtyczka WordPress File Upload w wersjach do 5.1.10 włącznie zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL, którą może wykorzystać nieuwierzytelniony atakujący.

Wtyczka Authorizer w wersjach do 3.15.3 włącznie zawiera podatność na eskalację uprawnień, którą może wykorzystać nieuwierzytelniony atakujący.

W środowiskach korzystających z zarządzania keytab w BoKS podatne wersje boks_keytabmd generują hasła kont usług Active Directory na podstawie przewidywalnej sekwencji pseudolosowej z ziarnem opartym na bieżącym znaczniku czasu Uniksa. Atakujący znający nazwę service principal i mogący oszacować czas zmiany hasła może odtworzyć ograniczony zbiór kandydatów i zweryfikować je offline.

Fleet przed wersją 4.87.0 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania w API urządzeń, która akceptuje nazwy hostów i numery seryjne sprzętu jako tokeny uwierzytelniające oprócz identyfikatorów UUID urządzeń. Nieuwierzytelnieni atakujący, którzy znają lub zgadną te niejawne identyfikatory, mogą uwierzytelnić się jako hosty iOS/iPadOS, aby odczytać dane urządzenia i wywołać akcje na urządzeniu, w tym instalację oprogramowania i migrację MDM.

n8n przed wersjami 1.123.80, 2.39.6 i 2.40.1 zawiera podatność typu path traversal w węźle Supabase, gdzie parametr tableId jest wstawiany do ścieżek żądań bez walidacji. Atakujący mogą wykorzystać przepływy pracy wiążące tableId z niezaufanym wejściem, aby przejść do API Auth i Storage przy użyciu administracyjnego klucza serviceRole, omijając Row Level Security i umożliwiając nieautoryzowany dostęp i modyfikację danych.

n8n przed wersjami 1.123.80, 2.39.6 i 2.40.1 zawiera podatność typu filter injection w węźle Supabase w trybie Filters (String), która nie escapuje wartości pól. Atakujący mogą wstrzykiwać wyrażenia filtrów z niezaufanego wejścia, aby odczytać wszystkie wiersze tabeli, zaktualizować wszystkie rekordy lub usunąć całe tabele w jednym żądaniu.

ground-station przed wersją 0.8.0 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania w poleceniu setup.restore, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wykonanie dowolnego SQL podczas trybu pierwszej konfiguracji. Atakujący mogą wywołać setup.restore przez Socket.IO, aby umieścić konta administratorów i sfałszowane tokeny sesji, a następnie uwierzytelnić się jako administrator bez poświadczeń, co prowadzi do całkowitego przejęcia aplikacji.

MISP zawiera podatność w procesie weryfikacji dwuskładnikowego uwierzytelniania (TOTP), która pozwala na wielokrotne użycie ważnego kodu jednorazowego w ramach jego okna czasowego. System nie rejestrował, czy dany okres TOTP został już zużyty, więc ten sam kod pozostawał ważny przez cały czas (zwykle 30 sekund). Atakujący, który przechwyci legalny kod podczas logowania użytkownika, może go powtórzyć, aby uwierzytelnić drugą sesję jako ten użytkownik.