Katalog podatności CVE

Tryb edycji Highcharts Dashboards przetwarza segmenty propertyPath z editableOptions bez odrzucania kluczy związanych z prototypem. Atakujący kontrolujący editableOptions może podać ścieżkę przez __proto__ lub constructor, a edycja użytkownika zapisuje skonfigurowaną wartość na Object.prototype, co wpływa na JavaScript w całej stronie. Problem naprawiono w wersji 4.2.2.

W Highcharts DataTable writery pojedynczych komórek używają niezaufanego ID kolumny jako klucza bez odrzucania __proto__ lub constructor. DataTable.setCell, w tym ścieżki zapisu connectora Dashboards i edycji Grid Pro, może zapisać wartości o indeksach całkowitych na Object.prototype lub konstruktorze Object, co wpływa na odczyty tablic i obiektów oraz enumerację for-in w całej stronie. Problem naprawiono w Dashboards 4.2.2 i Grid Pro 3.2.0.

Biblioteka Highcharts Dashboards przechowuje mapy stanu i listenerów DataCursor w zwykłych obiektach kluczowanych identyfikatorem DataTable. Jeśli przez konfigurację connectora dataPool dostarczony zostanie identyfikator tabeli __proto__, dochodzi do zanieczyszczenia Object.prototype, a właściwość staje się widoczna na każdym obiekcie i może powodować błędy synchronizacji. Podatność występuje w wersjach od 1.0.0 do 4.2.2 i została naprawiona w 4.2.2.

PostgreSQL Anonymizer w wersjach przed 3.3.0 pozostawia statystyki dotyczące oryginalnych danych widoczne w pg_stats do momentu wykonania ANALYZE na tabeli (ręcznie lub przez autovacuum). Może to ujawnić informacje o zamaskowanych danych.

Funkcje anon.partial() i anon.partial_email() w PostgreSQL Anonymizer przed wersją 3.3.0 mogą ujawnić całe dane, jeśli są one wystarczająco krótkie. Problem został naprawiony w wersji 3.3.0.

PostgreSQL Anonymizer przed wersją 3.3.0 nieprawidłowo obsługuje funkcje anonimizujące zdefiniowane za pomocą ciał funkcji w standardzie SQL. PostgreSQL analizuje takie funkcje w momencie deklaracji, podczas gdy Anonymizer sprawdza je dopiero przy wykonaniu, co może wykorzystać każdy użytkownik z uprawnieniem TEMPORARY.

PostgreSQL Anonymizer przed wersją 3.3.0 nie maskuje danych zwracanych przez podzapytanie w regule. Problem został rozwiązany w wersji 3.3.0.

PostgreSQL Anonymizer przed wersją 3.3.0 nie maskuje danych dostępnych przez widok z opcją security_invoker. Problem został rozwiązany w wersji 3.3.0.

Dokumentacja PostgreSQL Anonymizer zaleca stosowanie reguł na partycjach i tabelach dziedziczących, jednak bezpośredni dostęp do partycji jest maskowany, a dostęp przez tabelę nadrzędną już nie. Problem został rozwiązany w wersji 3.3.0.

PostgreSQL Anonymizer przed wersją 3.3.0 nie unieważnia planów przygotowanych po dodaniu reguły lub zmianie roli. Użytkownicy korzystający z takich planów mogą nadal widzieć niezamaskowane dane do końca sesji.

PostgreSQL ogranicza dostęp do salt i shift przez polecenie SHOW dla użytkowników spoza pg_read_all_settings, ale wartości te są widoczne w pg_db_role_setting lub pg_roles, jeśli ustawiono je na poziomie bazy danych, użytkownika lub obu. Dokumentacja PostgreSQL Anonymizer zaleca używanie ALTER DATABASE / ALTER ROLE dla salt; problem rozwiązano w wersji 3.3.0.

Funkcja anon.image_blur() w PostgreSQL Anonymizer przed wersją 3.3.0 nie sprawdza zadeklarowanych wymiarów dostarczonego obrazu, co pozwala atakującemu podać mały obraz z ogromnymi zadeklarowanymi wymiarami. Może to wyczerpać pamięć backendu i doprowadzić do OOM-kill oraz odzyskiwania klastra po awarii.

Funkcje generujące dane zastępcze oparte na zakresach w PostgreSQL Anonymizer nie ograniczają rozmiaru zakresu. Można to wykorzystać do wyczerpania pamięci procesu backendu i jego zabicia przez OOM killer (przy włączonym overcommit), co prowadzi do awaryjnego odzyskiwania całego klastra.

W X.Org X Server przed wersją 21.1.25 oraz XWayland przed wersją 24.1.14 występuje use-after-free spowodowany brakiem zarządzania cyklem życia sprite'ów gestów w funkcji GestureBuildSprite(). Uwierzytelniony klient X może wykorzystać tę podatność do zawieszenia serwera X lub potencjalnego wykonania kodu.

W X.Org X Server przed wersją 21.1.25 oraz XWayland przed wersją 24.1.14 występuje buffer overread w funkcji CheckKeySyms(). Uwierzytelniony klient X może wykorzystać tę podatność do wycieku niewielkich ilości informacji z pamięci serwera X lub jego zawieszenia.

W Grafanie użytkownik z rolą Viewer może zawiesić serwer, wysyłając spreparowane wyrażenie matematyczne po stronie serwera (niekontrolowana rekurencja). Użytkownik z uprawnieniami do provisionowania reguł alertów może spowodować, że awaria będzie się utrzymywać po restartach.

Podatność w funkcji ethernet_fill_header() w stosie sieciowym Zephyr RTOS polega na tym, że nagłówek Ethernet jest wstawiany w miejscu (poprzez net_buf_push) bez sprawdzenia, czy pakiet ma wystarczający zapas miejsca (headroom). Pakiety przydzielone przez inny stos L2 (np. 802.15.4/OpenThread, PPP) i przekazane do Ethernetu w wyniku routingu lub tunelowania mają zbyt mały headroom, co prowadzi do zapisu poza granicami bufora. W buildach bez CONFIG_ASSERT i CONFIG_NET_BUF_HARDENING powoduje to korupcję pamięci.

W urządzeniach Alpine iLX-F511 występuje przepełnienie bufora na stercie podczas obsługi pakietów Bluetooth OBEX, wynikające z braku walidacji długości danych przed kopiowaniem. Fizycznie obecny atakujący może wykonać dowolny kod z uprawnieniami roota bez uwierzytelnienia.

Podatność przepełnienia bufora na stosie w obsłudze połączenia Android Auto w urządzeniach Alpine iLX-F511 pozwala fizycznie obecnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu. Brak walidacji długości danych dostarczanych przez użytkownika przed skopiowaniem ich do bufora o stałym rozmiarze umożliwia zdalne wykonanie kodu z uprawnieniami roota.

Podatność wstrzyknięcia poleceń w komponencie diagapp urządzenia Alpine iLX-F511 pozwala fizycznie obecnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu. Brak walidacji ciągu znaków dostarczonego przez użytkownika przed użyciem go w wywołaniu systemowym umożliwia wykonanie kodu z uprawnieniami roota.