Katalog podatności CVE

Nazwa pliku dostarczona podczas przesyłania pliku nie jest odpowiednio sanityzowana przed użyciem w wykonaniu poleceń systemowych, co pozwala atakującemu na wstrzyknięcie metaznaków powłoki i osiągnięcie wstrzykiwania poleceń poprzez funkcję przesyłania plików audytu.

Niesprawdzane dane wejściowe w parametrach filtru zasobów pozwalają na wstrzyknięcie metaznaków powłoki, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu jako użytkownik systemu o niskich uprawnieniach przez punkt końcowy REST Analysis.

Podatność w bibliotece Data::DisjointSet::Shared dla Perla przed wersją 0.02 umożliwia odczyt i zapis poza dozwolonym zakresem pamięci przez niezweryfikowany indeks rodzica w funkcji dsu_find. Walidator dsu_validate_header sprawdza nagłówek i układ regionów względem rozmiaru pliku, ale nie weryfikuje zawartości tablicy, której później używa. Lokalny atakujący z dostępem do zapisu pliku może pozostawić nagłówek poprawny, jednocześnie zatruwając tablicę rodziców, co prowadzi do odczytu i zapisu poza zakresem.

Data::Intern::Shared dla Perla przed wersją 0.02 pozwala na odczyt poza zakresem poprzez niewalidowane indeksy slotów, odwrotne i areny w funkcji si_idx_find. Walidator si_validate_header sprawdza nagłówek i układ, ale nie waliduje trzech tablic, którym później ufa. Lokalny użytkownik, który może zapisywać do pliku bazowego, może pozostawić nagłówek prawidłowy, zatruwając identyfikator slotu, przesunięcie odwrotne lub prefiks długości areny, co prowadzi do odczytu poza zakresem i potencjalnego ujawnienia pamięci procesu.

Moduł Data::RingBuffer::Shared dla Perla w wersjach przed 0.04 zawiera przepełnienie bufora stosu przez niezweryfikowane elem_size w funkcji ring_read_seq. Funkcja ring_read_seq kopiuje dane o rozmiarze elem_size (odczytanym z pliku mmap) do stałego 8-bajtowego bufora docelowego, co może prowadzić do zapisu poza stosem.

Problem w DayuanJiang next-ai-draw-io w wersji 0.4.13 umożliwia zdalnemu atakującemu uzyskanie wrażliwych informacji poprzez nagłówek X-Forwarded-For.

Moduł Perla Data::HashMap::Shared przed wersją 0.14 zawiera lukę odczytu poza zakresem przez niezweryfikowane przesunięcie i długość areny w funkcji shm_str_copy. Lokalny użytkownik mogący zapisywać plik kopii zapasowej może zatruć rekordy, prowadząc do odczytu sąsiedniej pamięci lub awarii procesu.

Moduł Perla Data::RadixTree::Shared przed wersją 0.02 zawiera lukę odczytu poza zakresem przez niezweryfikowane indeksy węzłów i areny w funkcji rdx_find_locked. Lokalny użytkownik mogący zapisywać plik kopii zapasowej może zatruć rekordy węzłów, prowadząc do odczytu poza zakresem lub awarii procesu.

Moduł Perla Data::SortedSet::Shared przed wersją 0.03 zawiera lukę odczytu poza zakresem przez niezweryfikowane indeksy węzłów w zapytaniach rank, min i max. Lokalny użytkownik mogący zapisywać plik kopii zapasowej może zatruć linki drzewa, prowadząc do odczytu poza zakresem lub awarii procesu.

Podatność w bibliotece Data::ReqRep::Shared dla Perla przed wersją 0.05 umożliwia odczyt poza dozwolonym zakresem pamięci poprzez niezweryfikowane przesunięcie i długość obszaru pamięci. Walidator nie sprawdza zawartości tablicy, co pozwala lokalnemu atakującemu na manipulację plikiem i odczyt sąsiedniej pamięci lub awarię procesu.

W Eclipse OpenJ9 do wersji 0.60 włącznie, podczas wykonywania plików klas, w których poprzednio konkretna metoda nadklasy została przekompilowana jako abstrakcyjna, wykonanie jest nieprawidłowo delegowane do domyślnej metody interfejsu.

Linknat VOS3000 i VOS2009 do wersji 2.1.2.0 zawierają nieuwierzytelnioną podatność na wstrzykiwanie SQL. Atakujący przez parametr name w żądaniu POST do punktu logowania może wykonać dowolne polecenia SQL i uzyskać dane z bazą z uprawnieniami DBA.

PraisonAI Platform w wersjach przed 0.1.4 zawiera podatność na eskalację uprawnień w endpointcie PATCH /workspaces/{workspace_id}/members/{user_id}. Brakuje weryfikacji uprawnień osoby wywołującej, co pozwala użytkownikowi z rolą 'member' na zmianę roli dowolnego członka, w tym własnej, na 'owner'.

PraisonAI Platform w wersjach przed 0.1.4 zawiera podatność na eskalację uprawnień i wstrzykiwanie członków między dzierżawcami. Endpoint POST /workspaces/{workspace_id}/members nie sprawdza uprawnień osoby wywołującej, co pozwala użytkownikowi z najniższą rolą dodać dowolnego użytkownika jako właściciela przestrzeni roboczej.

Podatność w Eclipse OpenJ9 do wersji 0.60. Użycie opcji -Xtrace do śledzenia argumentów metod może prowadzić do niedomiaru bufora (buffer underflow).

PraisonAI Platform w wersjach przed 0.1.4 używa domyślnie zakodowanego na stałe klucza JWT 'dev-secret-change-me', gdy zmienna PLATFORM_JWT_SECRET nie jest ustawiona. Sprawdzanie bezpieczeństwa jest pomijane, ponieważ domyślna wartość PLATFORM_ENV to 'dev'. Atakujący może odczytać ten klucz z publicznego pliku źródłowego, wygenerować JWT z dowolnymi danymi i uwierzytelnić się jako dowolny użytkownik, w tym administrator.

PraisonAI Platform przed wersją 0.1.4 zawiera podatność polegającą na braku weryfikacji przynależności zasobów do przestrzeni roboczej (workspace) w endpointach API. Użytkownik będący członkiem jednej przestrzeni roboczej może uzyskać dostęp do zasobów innej przestrzeni, podmieniając identyfikator w ścieżce URL. Dodatkowo, w zarządzaniu członkami nie jest egzekwowana hierarchia ról, co pozwala zwykłemu członkowi na eskalację uprawnień do administratora lub właściciela.

Home Assistant Core przed wersją 2026.6.0 zawiera podatność na przechodzenie po ścieżkach, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na zapis dowolnych plików w dowolnych katalogach systemu plików hosta poprzez przesłanie spreparowanego archiwum kopii zapasowej podczas początkowego okna konfiguracji. Atakujący mogą manipulować polem 'name' w przesłanym archiwum backup.json, aby podać ścieżkę absolutną, co powoduje, że pathlib.Path.__truediv__ odrzuca skonfigurowany prefiks katalogu kopii zapasowej i zapisuje treść kontrolowaną przez atakującego w dowolnych lokalizacjach, z pełnym dostępem do systemu plików, gdy proces działa jako root.

PraisonAI przed wersją 4.6.40 udostępnia niezabezpieczone API sterowania agentami przez sieć, gdy zmienna CALL_SERVER_TOKEN nie jest skonfigurowana. Funkcja uwierzytelniająca verify_token() przepuszcza żądania bez tokena. Serwer wywołań domyślnie nasłuchuje na 0.0.0.0, co pozwala każdemu klientowi na listowanie agentów, podgląd metadanych i instrukcji, wywoływanie oraz wyrejestrowywanie agentów.

PraisonAI domyślnie generuje serwer API Flask bez uwierzytelniania, który nasłuchuje na wszystkich interfejsach sieciowych (0.0.0.0) i udostępnia wrażliwe endpointy. Atakujący może wysyłać żądania do endpointów /chat i /agents bez żadnego uwierzytelnienia, co pozwala na wykonanie kodu LLM z kluczami API dostępnymi w środowisku.