Katalog podatności CVE

W frameworku Echo (Go) w wersjach przed 4.16.0 i 5.4.0 funkcja sanitizeURI sprawdza tylko pierwsze dwa bajty celu przekierowania przed decyzją, czy zaczyna się on od pary separatorów ścieżki absolutnej. Gdy AddTrailingSlash lub RemoveTrailingSlash są skonfigurowane ze statusem przekierowania, forma ścieżki ze slashem, TAB-em i separatorem może ominąć zabezpieczenie, zostać wysłana w nagłówku Location i znormalizowana przez przeglądarkę do hosta kontrolowanego przez atakującego.

Interfejsy REST systemu BPMN nie walidują wystarczająco parametrów wejściowych, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom wysyłać spreparowane żądania prowadzące do wykonania dowolnych poleceń na serwerze. Atakujący może wykonywać polecenia z uprawnieniami konta uruchomieniowego produktu.

W WSO2 Identity Server z magazynem użytkowników nieczułym na wielkość liter i bazą danych czułą na wielkość liter mogą wystąpić niezgodności w obsłudze wielkości liter nazw użytkowników. Powoduje to, że operacje unieważniania tokenów OAuth nie identyfikują poprawnie nazw z mieszaną wielkością liter, przez co tokeny nie są unieważniane.

W FearlessCMS przed wersją 0.1.4 pięć skryptów debug/test w katalogu admin/ wykonuje uprzywilejowane operacje bez uwierzytelnienia, ochrony CSRF i odpowiedniej walidacji ścieżek. Na wbudowanym serwerze PHP (w tym w domyślnym wdrożeniu Docker) można obejść bramkę logowania przez /./admin/ i uzyskać zapis plików .md, odczyt katalogów, XSS oraz wyczerpanie dysku.

Gearsystem w trybie --mcp-http przyjmuje nieuwierzytelnione żądania MCP od dowolnego osiągalnego peera sieciowego, mimo dokumentacji ograniczającej do localhost. Gniazdo nasłuchuje na INADDR_ANY (zwykle port 7777), a żądania POST /mcp trafiają do obsługi bez sprawdzania Authorization, Host ani Origin.

W platformie Endatix przed wersją 0.7.0 anonimowy endpoint POST /forms/{formId}/submissions przechowuje kontrolowane przez atakującego pole JsonData, które może zawierać obiekt pliku z adresem URL HTTP/HTTPS. Gdy pracownik z uprawnieniem submissions.view wywoła pobieranie plików, serwer wykonuje żądanie GET bez walidacji adresu docelowego, co umożliwia second-order SSRF do usług wewnętrznych, metadanych chmury i adresów loopback.

W narzędziu Ember przed wersją 1.4.2 formatery wierszy TUI przekazują pola logów dostępu Caddy, w szczególności URI żądania, przez funkcję fitCellLeft bez neutralizacji sekwencji ucieczki terminala. Nieuwierzytelniony klient może umieścić bajty ANSI, OSC lub CSI w żądaniu HTTP, które po zdekodowaniu trafiają do os.Stdout i są interpretowane przez terminal operatora.

Gdy włączona jest konfiguracja allowed_scopes, mechanizm introspekcji tokenów OAuth2 nie unieważnia natychmiast tokenu w pamięci podręcznej po żądaniu odwołania. W rezultacie token dostępu zaintrospektowany tuż przed odwołaniem może zostać ponownie zwrócony klientowi po odwołaniu, dopóki odpowiedni wpis pamięci podręcznej nie zostanie wyczyszczony. Chociaż ponownie wydany token nie jest uznawany za ważny do autoryzacji API, dotknięci użytkownicy mogą nie być w stanie uzyskać nowego ważnego tokenu dostępu do czasu wyczyszczenia pamięci podręcznej, co może zakłócić przepływy uwierzytelniania.

W KServe użytkownik o zakresie namespace z uprawnieniami create/update do zasobów InferenceService może podać złośliwy storageUri. Luka SSRF pozwala kontenerowi inicjalizującemu storage-initializer na wysyłanie dowolnych wychodzących żądań HTTP/HTTPS z wnętrza klastra.

Endpoint uwierzytelniania generuje komunikat błędu zawierający dane odzwierciedlone bezpośrednio z żądania, bez wystarczającej sanityzacji lub kodowania. Umożliwia to atakującemu wstrzyknięcie złośliwych skryptów wykonywanych w kontekście przeglądarki ofiary (reflected XSS).

W frameworku Echo przed wersjami 4.15.3 i 5.2.0 middleware.Static może ponownie dekodować już zdekodowaną wartość Request.URL.Path. Podwójnie zakodowane separatory mogą zostać zrekonstruowane przed rozwiązywaniem ścieżki w systemie plików, co pozwala dotrzeć do pliku chronionego przez trasę, gdy middleware statyczne jest zarejestrowane globalnie.

W frameworku Echo przed wersjami 4.16.0 i 5.4.0 statyczne handlery plików mogą normalizować segmenty kropkowe po dopasowaniu trasy i serwować plik przez publiczną trasę statyczną, mimo że bezpośrednia ścieżka jest chroniona przez middleware na poziomie trasy. Luka jest wynikiem niekompletnej poprawki dla CVE-2026-55677.

W frameworku Echo od wersji 4.0.0 do 5.1.0 Context.RealIP korzysta z wartości X-Forwarded-For lub X-Real-IP dostarczonych przez klienta, gdy Echo.IPExtractor nie jest ustawiony, a domyślny RateLimiter używa tego wyniku jako identyfikatora klienta. Atakujący może rotować wartości nagłówków, aby uzyskiwać nowe koszyki limitu i omijać ograniczenia oparte na IP.

W frameworku Echo przed wersjami 4.16.0 i 5.4.0 funkcje Context.JSONP i Context.JSONPBlob wstawiają niezwalidowaną wartość callback do odpowiedzi JavaScript. Trasa przekazująca dane kontrolowane przez atakującego jako callback może zwrócić wykonywalny skrypt, umożliwiając reflected XSS.

W frameworku Echo od wersji 4.0.0 do 5.4.0 middleware Proxy może zachować nagłówek X-Real-IP dostarczony przez atakującego i przekazać go do usługi nadrzędnej, gdy Echo.IPExtractor nie jest skonfigurowany. Zdalny klient może w ten sposób podszyć się pod adres klienta widziany przez usługi nadrzędne.

W frameworku Echo przed wersjami 4.16.0 i 5.4.0 globalnie zamontowany middleware.Static może interpretować zakodowaną ścieżkę żądania inaczej niż router. Router dopasowuje nadal zakodowaną ścieżkę, a handler statyczny używa zdekodowanego URL.Path, co może prowadzić do dostępu do plików.

W frameworku Echo (Go) middleware MethodOverride przed wersjami 4.16.0 i 5.4.0 akceptuje bezpieczną metodę HTTP jako cel nadpisania dla żądania POST. Gdy MethodOverride jest zarejestrowany przed CSRF w łańcuchu middleware po routingu, wybór trasy zachowuje oryginalny handler POST, ale nadpisanie zmienia metodę przed sprawdzeniem CSRF, co powoduje pominięcie walidacji tokenu i kontroli Sec-Fetch-Site. Exploit cross-site wymaga uwierzytelnionej ofiary i wartości nadpisania kontrolowanej przez przeglądarkę, np. gettera formularza; domyślny getter nagłówka X-HTTP-Method-Override nie jest ustawialny przez formularz cross-site.

W ai-gateway-payload-processing uwierzytelniony zdalny atakujący może podać w treści żądania lub nagłówku identyfikator modelu innego najemcy. Usługa nie weryfikuje autoryzacji przed pobraniem poświadczeń ze wspólnego magazynu, więc wstrzykuje klucze API docelowego najemcy do żądania.

Niewłaściwa neutralizacja danych wejściowych używanych do promptów LLM w narzędziu environment w Strands Agents Tools przed wersją 0.8.6 może pozwolić zdalnym aktorom na uzyskanie w postaci jawnej zmiennych środowiskowych hosta agenta, w tym poświadczeń chmurowych i kluczy API, poprzez spreparowany prompt wyłączający maskowanie sekretów w narzędziu. Aby usunąć problem, należy zaktualizować do wersji 0.8.6 lub nowszej i wymienić poświadczenia, które były obecne w środowisku agentów ładujących narzędzie environment.