Katalog podatności CVE

Wtyczka User Registration (ThemeGrill) do wersji 5.3.0 zawiera podatność Basic XSS wynikającą z niewłaściwej neutralizacji tagów HTML powiązanych ze skryptami. Umożliwia to wstrzyknięcie kodu do strony.

Wtyczka Multiple Pages Generator (Themeisle) przed wersją 4.2.5 zawiera podatność Stored XSS, która pozwala użytkownikom z rolą Contributor wstrzyknąć skrypt przez atrybut base-url shortcode'ów [mpg] i [mpg_match]. Złośliwe ładunki przechodzą przez kses, ale są dekodowane przez html_entity_decode() i renderowane bez escapowania przez {{mpg_url}}.

lwIP w wersjach 2.0.0 do 2.2.1 zbudowany z agentem SNMP zawiera podatność out-of-bounds read w snmp_pbuf_stream_writeto(), gdzie kopiowanie jest ograniczane przez pbuf->len zamiast przez pozostałe bajty. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący znający read community może wysłać fragmentowane żądania SNMP, aby uzyskać w odpowiedziach sąsiednie dane bufora odbiorczego lub pamięci puli.

llama.cpp w wersjach od b2877 do przed b11935 zawiera podatność nieobsłużonego wyjątku w serwerze ggml-rpc. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wysłać zbyt dużą długość wiadomości (np. w poleceniu SET_TENSOR), wywołując std::length_error i przerwanie procesu. Prowadzi to do odmowy usługi dla wszystkich klientów.

Biblioteka flat do wersji 6.0.1 zawiera podatność niekontrolowanej alokacji zasobów w unflatten(), która pozwala atakującym tworzyć ogromne rzadkie tablice przez nieograniczone klucze numeryczne. Klucze takie jak a.4294967294 mogą zablokować pętlę zdarzeń Node.js podczas iteracji przez forEach, spread lub JSON.stringify.

Agno w wersjach do 3.1.11 zawiera podatność niebezpiecznej refleksji w PandasTools, pozwalającą wywoływać dowolne funkcje pandas poprzez nazwy funkcji przekazywane do getattr(). Atakujący może użyć prompt injection, aby wywołać pandas.read_pickle na kontrolowanej ścieżce (wykonanie kodu) lub odczytać lokalne pliki.

FreeMail w wersjach przed 5.3.2 zawiera podatność obejścia autoryzacji, pozwalającą uwierzytelnionym użytkownikom przejąć istniejącą skrzynkę innego użytkownika przez endpoint POST /api/create. Znając adres ofiary, atakujący może zostać współwłaścicielem skrzynki i czytać wiadomości oraz kody weryfikacyjne, ustawiać przekierowania i usuwać pocztę.

JeeSite w wersjach 5.11.0 do 5.19.1 zawiera podatność IDOR w module czatu AI CMS, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom uzyskać dostęp do rozmów innych użytkowników z powodu brakujących i odwróconych kontroli własności. Atakujący znający identyfikator rozmowy ofiary może wywołać /a/cms/chat/message, /a/cms/chat/delete lub /a/cms/chat/completions, aby odczytać, usunąć lub dopisać treści do transkryptów czatu ofiary.

W polityce klienta secure-redirect-uris-enforcer w Keycloak, rozwiązaniu do zarządzania tożsamością i dostępem, wykryto błąd. Występuje on, gdy polityka zezwala na adresy loopback, ponieważ Keycloak rozwiązuje nazwy hostów przez DNS podczas walidacji. Atakujący może obejść ograniczenia listy dozwolonych domen, używając nazwy hosta rozwiązującej się na adres loopback, co potencjalnie pozwala zarejestrować nieautoryzowane URI przekierowania.

Wtyczka JetSmartFilters dla WordPressa (Crocoblock) do wersji 3.8.6.2 nie neutralizuje poprawnie danych wejściowych podczas generowania stron, co umożliwia atak Stored XSS. Złośliwy skrypt zapisany w serwisie może zostać wykonany w przeglądarce innych użytkowników.

Wtyczka SureForms (Brainstorm Force) do wersji 2.12.9 nie neutralizuje poprawnie tagów HTML powiązanych ze skryptami, co umożliwia podstawowy atak XSS i wstrzyknięcie kodu. Podatność dotyczy wersji od początku do 2.12.9.

Wtyczka InstaWP Connect zawiera podatność Cross-Site Request Forgery (CSRF), umożliwiającą wymuszenie na zalogowanym użytkowniku wykonania niepożądanych akcji. Problem dotyczy wersji od początku do 0.1.4.2 włącznie.

W funkcji zapytań agenta w BMC Helix Operations Management 25.4.00 występuje reflected cross-site scripting. Uwierzytelniony atakujący może wykonać skrypt w przeglądarce innego użytkownika po otwarciu przez niego spreparowanego linku.

W funkcji zatwierdzania zmian SmartIT w BMC IT Service Management Suite (wersje 25.3.01, 25.4.01 i 26.1.01) występuje nieprawidłowa autoryzacja. Uwierzytelnieni użytkownicy mogą dokonywać nieuprawnionych zmian stanu zatwierdzenia i omijać zamierzone ograniczenia.

W funkcji załączników obrazów wbudowanych w SmartIT w BMC IT Service Management Suite (wersje 25.3.01, 25.4.01 i 26.1.01) występuje reflected cross-site scripting. Uwierzytelnieni użytkownicy mogą wstrzyknąć treść skryptu do odpowiedzi HTML wyświetlanych innym użytkownikom.

W funkcji załączników użytkownika SmartIT w BMC IT Service Management Suite (wersje 25.3.01, 25.4.01 i 26.1.01) występuje nieprawidłowa autoryzacja. Uwierzytelnieni użytkownicy mogą uzyskiwać dostęp do zasobów załączników innych użytkowników lub je modyfikować.

W ustawieniach konta systemowego SmartIT w BMC IT Service Management Suite (wersje 25.3.01, 25.4.01 i 26.1.01) występuje ujawnienie poufnych informacji. Uwierzytelnieni użytkownicy mogą pobrać nazwę użytkownika systemowego oraz zaszyfrowaną wartość hasła.

W funkcji zarządzania plikami SmartIT w BMC IT Service Management Suite (wersje 25.3.01, 25.4.01 i 26.1.01) występuje path traversal. Uwierzytelnieni administratorzy mogą odczytywać pliki spoza zamierzonego katalogu.

W funkcji artykułów bazy wiedzy SmartIT w BMC IT Service Management Suite (wersje 25.3.01, 25.4.01 i 26.1.01) występuje stored cross-site scripting. Uwierzytelnieni użytkownicy mogą zapisać skrypty wykonywane w przeglądarkach innych użytkowników.

Python-Markdown w wersjach od 3.0 do 3.11.2 zawiera podatność złożoności algorytmicznej w parsowaniu linków inline, umożliwiającą zdalne wyczerpanie CPU przez niedopasowane nawiasy. Krótki Markdown z powtarzającymi się znakami [ lub ![ wymusza kwadratowe skanowanie w LinkInlineProcessor.getText() i getLink(), zajmując procesy na wiele minut.