Katalog podatności CVE

W Open WebUI przed wersją 0.8.11 występuje podatność, która pozwala atakującemu na ominięcie kontroli autoryzacji przy dołączaniu do pokoju dokumentu. Dzięki manipulacji identyfikatorem dokumentu, atakujący może uzyskać dostęp do prywatnych treści notatek ofiary.

Open WebUI przed wersją 0.9.6 zawiera podatność w trasach proxy Ollama, gdzie parametr url_idx jest używany jako surowy indeks do listy OLLAMA_BASE_URLS. Uwierzytelniony użytkownik może zmusić żądanie do dowolnego backendu Ollama, w tym wewnętrznych, uprzywilejowanych lub wyłączonych przez administratora, bez odpowiedniej autoryzacji.

Open WebUI to samodzielnie hostowana platforma sztucznej inteligencji, która przed wersją 0.9.6 wprowadziła kontrole ACL na poziomie kolekcji. Jednakże, w trybie wieloosobowym Milvus, te kontrole mogą być obejście, co prowadzi do potencjalnych zagrożeń związanych z nieautoryzowanym dostępem do zasobów.

Open WebUI to platforma sztucznej inteligencji, która przed wersją 0.9.6 miała lukę w funkcji validate_url w SafePlaywrightURLLoader, umożliwiającą ataki SSRF. Walidacja adresu URL była przeprowadzana tylko na początkowym URL, co pozwalało atakującym na ominięcie zabezpieczeń poprzez wykorzystanie przekierowań HTTP.

Open WebUI to samodzielnie hostowana platforma sztucznej inteligencji, która przed wersją 0.9.6 miała podatność na złamanie autoryzacji na poziomie obiektów (BOLA) w narzędziu search_knowledge_files. Umożliwia to uwierzytelnionemu użytkownikowi dostęp do metadanych plików z prywatnych lub ograniczonych baz wiedzy bez odpowiednich uprawnień.

Open WebUI przed wersją 0.9.6 ma lukę, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na dostęp do prywatnej historii podpowiedzi innych użytkowników. Problemy występują w punktach końcowych związanych z historią wersji podpowiedzi, które nie weryfikują, czy dany wpis historii należy do odpowiedniej podpowiedzi.

W Open WebUI przed wersją 0.9.6 występuje podatność typu path traversal w punkcie końcowym serwowania plików cache, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na odczyt plików z sąsiednich katalogów poza zamierzonym katalogiem cache.

W Open WebUI przed wersją 0.9.6 stwierdzono podatność na atak XSS przez obrazy SVG w profilach modeli. Autoryzowany użytkownik z domyślnie włączonym uprawnieniem workspace.models może przechować złośliwy kod w obrazie profilowym modelu, co prowadzi do przejęcia konta każdego, kto wyświetli ten obraz.

Open WebUI przed wersją 0.9.6 pozwala użytkownikom na przechowywanie dowolnych wpisów meta.knowledge w modelach bez weryfikacji uprawnień do plików. To umożliwia złośliwym właścicielom modeli dostęp do prywatnych plików innych użytkowników.

Open WebUI przed wersją 0.9.6 renderuje bloki Mermaid z plików Markdown w panelu podglądu plików, co pozwala na wstrzyknięcie złośliwego kodu JavaScript do DOM. Z powodu ustawienia securityLevel: 'loose', złośliwe treści kontrolowane przez atakującego mogą być renderowane w sposób niebezpieczny.

Open WebUI to platforma sztucznej inteligencji, która przed wersją 0.9.6 pozwalała uwierzytelnionym użytkownikom dołączać dowolne wartości file_id do swoich wiadomości czatu bez weryfikacji, czy mają do nich prawo. To umożliwia atakującym dostęp do plików ofiar poprzez udostępnienie czatu.

W Open WebUI przed wersją 0.9.6 występuje podatność, która pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi na dostęp do plików innych użytkowników poprzez manipulację parametrem image_url.url w żądaniu POST /api/chat/completions. Jeśli wartość ta nie zaczyna się od http://, https:// lub data:image/, jest interpretowana jako identyfikator pliku, co umożliwia odczytanie zawartości pliku bez sprawdzania uprawnień.

W Open WebUI przed wersją 0.9.6 występuje podatność, która pozwala atakującemu z ważną tożsamością OAuth na przesłanie publicznego URL, który przekierowuje do wewnętrznego adresu. Dzięki temu atakujący może odczytać odpowiedź z wewnętrznego serwera.

Open WebUI przed wersją 0.9.6 zawiera podatność polegającą na tym, że odbiorca wiadomości czatu akceptuje komunikaty `input:prompt` i `action:submit` pochodzące z innych domen. Zewnętrzna strona może ustawić tekst promptu i wywołać funkcję `submitPrompt()` w sesji uwierzytelnionego użytkownika, co prowadzi do nieautoryzowanych żądań POST do endpointów API.

W Open WebUI przed wersją 0.9.6 występuje luka, która pozwala użytkownikom z rolą zwykłego na przenoszenie wydarzeń między kalendarzami innych użytkowników bez odpowiednich uprawnień. Luka ta polega na braku walidacji identyfikatora kalendarza docelowego w żądaniu aktualizacji wydarzenia.

Immich, rozwiązanie do zarządzania zdjęciami i filmami, ma podatność na refleksyjny atak XSS na stronie /auth/login. Atakujący może przejąć konto uwierzytelnionego użytkownika za pomocą jednego kliknięcia w link.

Caddy przed wersją 2.11.4 zawiera podatność w funkcji szablonowej stripHTML, która nie usuwa w sposób niezawodny wszystkich znaczników HTML z ciągów wejściowych. Nieprawidłowo sformatowany HTML, taki jak <<>img src=x onerror=alert()>, może ominąć logikę usuwania znaczników, potencjalnie pozostawiając niebezpieczną treść w danych wyjściowych.

Caddy przed wersją 2.11.4 zawiera podatność w mechanizmie forward_auth copy_headers, która pozwala zdalnemu klientowi na ominięcie usuwania nagłówków tożsamości i wstrzyknięcie własnych nagłówków do aplikacji PHP/FastCGI. Dzieje się tak, ponieważ Caddy normalizuje nagłówki HTTP do zmiennych CGI, zamieniając myślniki na podkreślenia, co umożliwia atakującemu użycie aliasu z podkreśleniem.

Caddy przed wersją 2.11.4 na Windows nieprawidłowo obsługuje separatory ścieżek w matcherach ścieżek, co pozwala ominąć ochronę dostępu do katalogów. Niezautoryzowany atakujący zdalnie może uzyskać dostęp do chronionych zasobów.

W OpenStack Swift przed wersją 2.37.2 serwer proxy nie usuwa wewnętrznych nagłówków aktualizacji (X-Container-Host, X-Container-Device, X-Delete-At-Host, X-Delete-At-Device) z żądań klientów przed przekazaniem ich do serwerów obiektów. Uwierzytelniony użytkownik z dostępem do zapisu może wstrzyknąć te nagłówki, aby przekierować żądania aktualizacji kontenera na kontrolowany przez atakującego serwer, co umożliwia fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF).