Katalog podatności CVE

F´ (F Prime) przed wersją 4.2.0 posiada podatność w walidacji zapisu stosu dyrektywy STORE w Svc::FpySequencer. Sprawdzenie granic dodaje kontrolowany przez atakującego offset i rozmiar przed memcpy, co pozwala na przepełnienie liczbowe całkowite i sprawienie, że adres spoza zakresu wydaje się prawidłowy.

F´ (F Prime) przed wersją 4.2.0 posiada podatność w deserializacji Fw::FilePacket używanego przez Svc::FileUplink. Deserializacja nagłówka rzutuje bajt na enum Type bez walidacji zakresu, a FilePacket::fromSerialBuffer osiąga domyślny FW_ASSERT, gdy pakiet sieciowy zawiera nieznany bajt typu.

F´ (F Prime) przed wersją 4.2.0 posiada podatność w walidacji offsetu i rozmiaru w Svc::FileUplink handleDataPacket. Komponent sprawdza byteOffset plus dataSize z użyciem arytmetyki U32 z zawijaniem, a następnie wykonuje seek do dużego, kontrolowanego przez atakującego offsetu przed zapisem.

F´ (F Prime) przed wersją 4.2.0 posiada podatność w deserializacji Svc::GenericHub fromBufferDriver_handler. Handler odbioru używa FW_ASSERT dla statusu deserializacji i walidacji typu pod wpływem zewnętrznym oraz pozwala na niedomiar przy odejmowaniu rozmiaru ładunku komendy.

W Microsoft Office SharePoint występuje brak autoryzacji, który pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na eskalację uprawnień przez sieć.

W bibliotece DPDK w module lib/vhost (vhost-crypto) występuje błąd polegający na podwójnym pobraniu indeksu następnego deskryptora gościa podczas tworzenia migawki deskryptorów pośrednich. Złośliwy gość może wykorzystać tę lukę do wywołania dostępu poza zakresem w backendzie hosta.

W bibliotece DPDK w module lib/vhost handler VDUSE nie unieważnia wskaźników vring przy unieważnieniu IOTLB, co prowadzi do użycia po zwolnieniu mapowania (use-after-unmap).

Wtyczka FV Flowplayer Video Player dla WordPressa w wersjach do 7.5.54.7212 włącznie jest podatna na ograniczone dowolne przesyłanie plików poprzez funkcję check_mimetype. Niepełna walidacja typu pliku pozwala uwierzytelnionemu atakującemu z rolą subskrybenta lub wyższą przesłać pliki, które mogą być wykonywalne, co umożliwia zdalne wykonanie kodu. Wykorzystanie wymaga włączonej opcji 'profile videos on bio'.

ServiceNext zawiera podatność typu insecure direct object reference (IDOR) w punkcie końcowym /api/Usuario/GetUsuarios, który przyjmuje kontrolowany przez użytkownika identyfikator numeryczny w treści żądania bez weryfikacji, czy uwierzytelniony token należy do żądanego konta (CWE-639). Każdy uwierzytelniony użytkownik może iterować parametr ID, aby pobrać pełny profil każdego innego użytkownika, w tym hasła przechowywane jawnym tekstem (CWE-256), co umożliwia przejęcie konta i ataki credential-stuffing.

FOG to darmowy system do klonowania, obrazowania, ratowania i zarządzania inwentarzem. W wersjach przed 1.5.10.1870 punkt końcowy adInfo() w packages/web/lib/fog/fogpage.class.php zwracał wartość FOG_AD_DEFAULT_PASSWORD w polu JSON domainpass i mógł być wywołany przez node=ipxe bez uwierzytelnionej sesji. Odpowiedź była również wykorzystywana przez interfejsy konfiguracji Active Directory hosta i grupy. Mogło to ujawnić domyślne poświadczenia do przyłączania do domeny zdalnemu nieuwierzytelnionemu żądającemu. Podatność naprawiono w wersji 1.5.10.1870.

Redash to pakiet do wizualizacji i udostępniania danych. W wersjach po 8.0.0 do 26.9.0 moduł Query Results w redash/query_runner/query_results.py przyjmuje parametry param_query_N_{key=value} i przekazuje wartości kontrolowane przez atakującego do replace_query_parameters() w celu surowego podstawienia do SQL zapytania referencyjnego. Ta ścieżka omija walidację schematu ParameterizedQuery używaną przy normalnym wykonywaniu zapytań i pomija sprawdzenie uprawnień is_safe. Uwierzytelniony użytkownik z co najmniej dostępem tylko do odczytu do źródła danych Query Results i źródła referencyjnego może wstrzyknąć SQL poprzez parametry tekstowe i wykonać go z uprawnieniami źródła referencyjnego. Problem naprawiono w wersji 26.9.0.

Model Context Protocol Python SDK to oficjalny zestaw SDK dla serwerów i klientów Model Context Protocol. W wersjach mcp przed 1.29.1 oraz od 2.0.0a1 do 2.0.1 menedżer sesji Streamable HTTP, punkt końcowy wiadomości SSE oraz trasy serwera autoryzacji OAuth buforują pełne treści żądań HTTP bez wymuszania maksymalnego rozmiaru. Nieuwierzytelniony zdalny klient mogący dotrzeć do podatnego punktu końcowego może wysłać duże zadeklarowane lub strumieniowane ciało żądania, które zużywa wielokrotność rozmiaru ciała w pamięci procesu i może wielokrotnie wyczerpać pamięć lub zakończyć działanie serwera. Serwery tylko ze Stdio i wdrożenia z skutecznym limitem rozmiaru żądań na poziomie nadrzędnym nie są podatne, a aplikacje używające bezpośrednio StreamableHTTPServerTransport pozostają odpowiedzialne za wymuszenie własnego limitu. Standardowe aplikacje serwera SDK i menedżery sesji są naprawione w wersjach 1.29.1 i 2.1.0.

Wtyczka Best Payments Plugin for WP (wp-payment-form) zawiera podatność typu Cross-site Scripting (Stored XSS) wynikającą z nieprawidłowej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania stron internetowych. Podatność występuje w wersjach do 4.6.27 włącznie.

Wtyczka Hippoo Mobile App for WooCommerce (hippoo) zawiera podatność typu Reflected Cross-site Scripting (XSS) wynikającą z nieprawidłowej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania stron internetowych. Podatność występuje w wersjach do 1.12.0 włącznie.

Wtyczka Skydropx (skydropx) zawiera podatność typu Missing Authorization, która pozwala na wykorzystanie nieprawidłowo skonfigurowanych poziomów kontroli dostępu. Podatność występuje w wersjach do 2.1.4 włącznie.

Model Context Protocol Java SDK w wersjach od 0.8.0 do 0.12.0 (artefakt mcp) oraz od 0.13.0 do 0.18.3 i od 1.0.0 do 1.1.3 (mcp-core), a także mcp-core od 2.0.0-M1 do 2.0.0, w transportach serwera opartych na Servlet (SSE, Streamable HTTP, Stateless) wczytuje ciało żądania HTTP do pamięci bez limitu rozmiaru. Nieuwierzytelniony zdalny klient może przesłać dowolnie duże ciało POST (także z kodowaniem chunked), aż do wyczerpania sterty JVM i niedostępności procesu.

Nieprawidłowa autoryzacja w PgBouncer w wersjach od 1.17.0 do 1.26.0 pozwala zdalnemu atakującemu znającemu hasło użytkownika z auth_file zalogować się jako dowolny inny użytkownik uwierzytelniany przez SCRAM, w tym jako administrator PgBouncer lub superużytkownik backendu. Drugi StartupMessage wysłany podczas uwierzytelniania SCRAM do nieistniejącej bazy nie jest odrzucany i zmienia użytkownika, przy czym wymiana SCRAM jest weryfikowana względem kluczy pierwszego użytkownika.

Nieskończona pętla w PgBouncer w wersjach od 1.20.0 do 1.26.0 pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu wywołać odmowę usługi. StartupMessage, którego parametr options zawiera pustą nazwę parametru (np. "-c="), powoduje zapętlenie wyszukiwania na liście ignore_startup_parameters. Ponieważ PgBouncer obsługuje wszystkich klientów w jednym procesie, nasyca to rdzeń CPU i czyni PgBouncer nieosiągalnym dla wszystkich klientów do czasu restartu procesu.

W Eclipse ThreadX NetX Duo (do wersji 6.5.2.202603) parser X.509 w NetX Secure akceptuje certyfikat, którego podpis jest pustym BIT STRING, i zapisuje długość podpisu 0xFFFFFFFF. Zdalny peer może przedstawić taki certyfikat podczas uzgadniania TLS, przed uwierzytelnieniem, i zmusić urządzenie do odczytu daleko poza buforem certyfikatu podczas weryfikacji podpisu, co prawdopodobnie spowoduje awarię.

Podatność typu Cross-site Scripting (Reflected XSS) w wtyczce SimplyRETS Real Estate IDX (simply-rets) wynika z nieprawidłowej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania stron internetowych. Problem dotyczy wersji od n/a do 3.2.9.