Katalog podatności CVE

Wtyczka JSON Options dla WordPressa do wersji 0.0.4 nie zawiera żadnej kontroli uprawnień ani weryfikacji nonce w jednej ze swoich akcji, która jest wykonywana przy każdym żądaniu i jest dostępna dla nieuwierzytelnionych użytkowników, umożliwiając im aktualizację dowolnych opcji WordPressa. Można to wykorzystać do włączenia rejestracji użytkowników i ustawienia domyślnej roli na administratora, co prowadzi do eskalacji uprawnień i całkowitego przejęcia strony.

LMDeploy deserializuje komunikaty peer-to-peer w trybie disaggregated serving za pomocą pickle. Funkcja handle_zmq_recv w lmdeploy/pytorch/disagg/conn/engine_conn.py odczytuje żądania cache-free przez recv_pyobj(), co deserializuje odebrane bajty przez pickle.loads(), a sprawdzenie isinstance przeciwko DistServeCacheFreeRequest następuje dopiero po zakończeniu deserializacji. Peer dostarczający te bajty jest kontrolowany przez wywołującego: p2p_connect przekazuje remote_engine_endpoint_info.zmq_address z treści żądania do connect() na gnieździe ZMQ PULL, a endpointy POST /distserve/p2p_initialize i /distserve/p2p_connect w lmdeploy/serve/openai/api_server.py nie stosują uwierzytelniania, chyba że serwer jest uruchomiony z api_keys, które domyślnie mają wartość None. Zdalny atakujący może skierować silnik do pobierania z kontrolowanego przez siebie punktu końcowego ZMQ i wykonać dowolny kod w procesie silnika. Wdrożenia, które nie włączają disaggregated serving, nie są dotknięte, ponieważ pętla odbioru jest uruchamiana tylko po zaakceptowaniu połączenia przez backend migracji.

W urządzeniu TRENDnet TEW-755AP do wersji 20260702 wykryto podatność w pliku /cgi-bin/wan.cgi komponentu ssi. Manipulacja argumentem cameo.wan.wan_pppoe_password_00 prowadzi do przepełnienia bufora na stosie. Atak może być wykonany zdalnie. Exploit jest publicznie dostępny i może być użyty.

W urządzeniu TRENDnet TEW-755AP do wersji 20260702 wykryto podatność w funkcji FUN_401000 pliku /sbin/mycli. Manipulacja argumentem ssid prowadzi do przepełnienia bufora na stosie. Atak może być uruchomiony zdalnie. Exploit został upubliczniony i może być użyty.

W aplikacji Splunk MCP Server w wersjach poniżej 1.2.1 użytkownik z rolą "admin" Splunk może wykonywać dowolne polecenia na systemie operacyjnym. Podatność wynika z braku walidacji danych wejściowych w komponencie zarządzania poświadczeniami, który deserializuje przechowywane dane bez sprawdzania, czy zawartość jest oczekiwanego typu.

W Splunk Enterprise w wersjach poniżej 10.4.1, 10.2.6, 10.0.9 i 9.4.14 nieuwierzytelniony użytkownik, który może odczytać źródło HTML strony osadzającej raport Splunk, może wykorzystać ujawnione materiały sesji do uzyskania dostępu do wszystkich istotnych danych i wpłynąć na integralność systemu. Podatność wynika z nieprawidłowego egzekwowania granic autoryzacji dla osadzonych raportów w ścieżce pobierania archiwum dispatch oraz z uwzględniania wrażliwych materiałów sesji w zarchiwizowanych danych zadań wyszukiwania.

W Splunk Enterprise w wersjach poniżej 10.4.2, 10.2.6, 10.0.9 i 9.4.14 nieuwierzytelniony użytkownik posiadający token osadzonego raportu może pobrać archiwum dispatch dla zadania wyszukiwania osadzonego raportu i wykorzystać ujawnione materiały sesji do uzyskania dostępu do wszystkich istotnych danych oraz wpłynąć na integralność systemu na instancji Splunk. Podatność wynika z tego, że przepływ autoryzacji osadzonych raportów nie blokuje żądań pobrania archiwum dispatch przed rozpoczęciem wysyłania archiwum do żądającego.

W Splunk Enterprise w wersjach poniżej 10.4.2, 10.2.6, 10.0.9 i 9.4.14 nieuwierzytelniony użytkownik posiadający token osadzonego raportu może pobrać powiązane archiwum dispatch zadania wyszukiwania, odzyskać materiały sesji i użyć ich do uzyskania dostępu do wszystkich istotnych danych dostępnych właścicielowi raportu oraz wpłynąć na integralność systemu, w tym wykonywać działania administracyjne, gdy właściciel ma rolę "admin" Splunk. Podatność wynika z tego, że dostęp do osadzonych raportów nie blokuje żądań pobrania archiwum dispatch przez API REST.

W urządzeniu TRENDnet TV-IP751WIC w wersji 11.03.03 wykryto podatność w pliku /cgi-bin/admin/set_time.cgi komponentu alphapd. Manipulacja argumentem Currenttime prowadzi do przepełnienia bufora na stosie. Atak może być uruchomiony zdalnie. Exploit został opublikowany i może być użyty do ataków.

Netty to asynchroniczny, sterowany zdarzeniami framework do tworzenia aplikacji sieciowych. Przed wersjami 4.1.137.Final i 4.2.17.Final funkcja io.netty.handler.ssl.SslClientHelloHandler#decode sprawdza niewłaściwy offset przed odczytaniem czterobajtowego nagłówka TLS handshake, więc ClientHello, którego nagłówek handshake obejmuje wiele rekordów, może spowodować IndexOutOfBoundsException i wywołać select(ctx, null). To wybiera domyślny SslContext zamiast kontekstu specyficznego dla SNI. We wdrożeniach, gdzie per-SNI clientAuth=REQUIRE jest jedyną bramą wzajemnego TLS, a domyślny SslContext używa clientAuth=NONE lub clientAuth=OPTIONAL i nie ma weryfikacji certyfikatów na poziomie aplikacji, nieuwierzytelniony zdalny atakujący może ominąć wymóg wzajemnego TLS chronionej trasy. Problem jest naprawiony w wersjach 4.1.137.Final i 4.2.17.Final.

Termix przed wersją 2.6.1 zawiera podatność w punkcie końcowym GET /host/db/host/:id/password, która nie weryfikuje własności hosta podczas pobierania poświadczeń. Uwierzytelniony użytkownik może wyliczać identyfikatory hostów i uzyskać poświadczenia SSH lub sudo innych użytkowników.

Termix przed wersją 2.3.2 zawiera podatność w terminalu WebSocket, która pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi o niskich uprawnieniach na wykorzystanie poświadczeń innego użytkownika do połączenia z kontrolowanym przez atakującego serwerem SSH. Może to prowadzić do ujawnienia hasła SSH lub klucza prywatnego.

Termix przed wersją 2.3.2 zawiera podatność w ścieżce usuwania tunelu SSH, która interpoluje dane użytkownika do wzorca polecenia pkill. Uwierzytelniony użytkownik może wstrzyknąć polecenie powłoki, które zostanie wykonane podczas rozłączania tunelu.

ICEcoder 8.1 zawiera nieuwierzytelnioną podatność zdalnego wykonania kodu, która pozwala atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń systemowych poprzez połączenie obejścia uwierzytelniania, walidacji CSRF i niebezpiecznego wykonania poleceń.

Etherpad od wersji 2.1.0 do 3.1.0 zawiera podatność w autoryzacji API, która pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi z ważnym tokenem na wywoływanie funkcji administracyjnych, takich jak modyfikacja, usuwanie lub ujawnianie padów.

Etherpad przed wersją 3.3.1 zawiera podatność XSS w funkcji importu, która pozwala użytkownikowi z prawem zapisu na pad na przechowywanie złośliwego kodu wykonującego się podczas otwierania pada przez innych użytkowników, w tym administratorów.

OZOLS na Windows przed wersją 1.1.1233 zawiera podatność związaną z pobieraniem kodu bez weryfikacji integralności, włączaniem funkcji z niezaufanego źródła oraz przesyłaniem wrażliwych informacji w postaci jawnej, spowodowaną porzuconą domeną automatycznej aktualizacji.

Przepełnienie bufora oparte na stercie w parserze multipart form-data w `jst_post.c` w RDK-B WebUI `rdkb-2025q4-kirkstone.04.10.26` pozwala zdalnemu nieuwierzytelnionemu atakującemu spowodować uszkodzenie pamięci i odmowę usługi, a potencjalnie wykonać dowolny kod, poprzez spreparowane żądanie multipart/form-data.

Nieprawidłowa weryfikacja podpisu kryptograficznego w `jst_functions.c` w RDK-B WebUI `rdkb-2025q4-kirkstone.04.10.26` pozwala zdalnemu atakującemu ominąć uwierzytelnienie i uzyskać dostęp administracyjny poprzez sfałszowany JWT zawierający nieprawidłowy podpis RSA.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu nieprawidłowej walidacji wskaźników dostarczanych przez sieć.