Katalog podatności CVE

Podatność dotyczy deszyfrowania ChaCha20-Poly1305 i AES-OCB z pustym ciphertextem, które może zgłosić sukces bez weryfikacji dostarczonego tagu uwierzytelniającego, gdy operacja jest finalizowana przez wywołanie funkcji EVP_Cipher(). Aplikacje wywołujące EVP_Cipher() na pustym ciphertextcie i oczekujące sprawdzenia tagu AEAD mogą akceptować sfałszowane wiadomości.

Podatność w OpenSSL dotyczy walidacji odpowiedzi CMP, gdzie nazwa wyróżniająca (DN) nadawcy jest przekazywana jako ciąg formatujący do ERR_raise_data(). Atakujący może wysłać specjalnie skonstruowany DN zawierający znaki procentu, co prowadzi do awarii klienta CMP. Problem występuje, gdy klient wymusza oczekiwanego nadawcę lub używa przypiętego certyfikatu serwera.

NLTK przed wersją 3.10.3 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu w loaderach pickle, które ufają całym przestrzeniom nazw modułów zamiast konkretnym bezpiecznym funkcjom. Atakujący mogą stworzyć złośliwe ładunki pickle, które wywołują niebezpieczne funkcje, takie jak ReppTokenizer._execute czy numpy.f2py.crackfortran.myeval, podczas ładowania modeli lub artefaktów tokenizera.

W WatchGuard Agent występuje problem z uwierzytelnianiem, który pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu z dostępem sieciowym na wykonanie dowolnego kodu z podwyższonymi uprawnieniami.

W WatchGuard Agent występuje podatność na przechodzenie po ścieżkach (path traversal), która pozwala zdalnemu, nieuwierzytelnionemu atakującemu w sąsiedniej sieci na wykonanie dowolnego kodu na zaatakowanym systemie.

Podatność SSRF w Apache Hive przed wersją 4.2.1 pozwala uwierzytelnionemu atakującemu z uprawnieniem CREATE TABLE na zmuszenie serwera Hive do pobrania zewnętrznego URL podczas rozwiązywania właściwości avro.schema.url dla tabeli Avro. Może to ujawnić metadane instancji chmury, wewnętrzne usługi sieciowe lub pliki lokalne w kontekście procesu Hive.

Podatność SQL injection w Apache Hive przed wersją 4.2.1 dotyczy rozwiązywania nazw partycji w Hive Metastore przy użyciu bezpośredniego SQL. Uwierzytelniony użytkownik może poprzez spreparowane nazwy partycji w żądaniach RPC zmienić klauzulę WHERE, co pozwala na odczyt, modyfikację lub wpływ na metadane innych partycji (np. aktualizacje statystyk, cele truncate, operacje na cache metadanych plików).

Rozszerzenie niebezpiecznie przetwarza niezaufane dane wejściowe klienta z kontrolowanego przez atakującego ciasteczka bezpośrednio w funkcji unserialize() w PHP. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może dostarczyć spreparowany serializowany ładunek, aby wywołać wstrzyknięcie obiektów PHP, prowadzące do zdalnego wykonania kodu na serwerze TYPO3.

Rozszerzenie przekazuje surową wartość pola formularza skonfigurowanego jako "To pole zawiera nazwę nadawcy" bezpośrednio do widoku Fluid jako źródło szablonu, bez żadnej sanityzacji, i renderuje je. Anonimowy, nieuwierzytelniony użytkownik może przesłać składnię szablonu Fluid w tym polu, aby wykonać dowolne ViewHelpery Fluid, co prowadzi do ujawnienia konfiguracji serwera, zmiennych środowiskowych i kodu źródłowego aplikacji, a potencjalnie do zdalnego wykonania kodu. Eksploatacja wymaga jedynie, aby pole formularza było skonfigurowane jako pole sender_name, co jest powszechną i domyślnie zbliżoną konfiguracją Powermail. Nie jest wymagane uwierzytelnienie ani interakcja użytkownika poza normalnym wysłaniem formularza. Podatność jest podobno aktywnie wykorzystywana w środowisku naturalnym.

Interfejs zarządzania oparty na sieci Web używa zmodyfikowanego serwera uhttpd ze skryptami CGI w powłoce. Nazwa użytkownika HTTP Basic Authentication, pobierana bezpośrednio z nagłówka Authorization bez sanityzacji, jest wstawiana do ciągu poleceń powłoki wykonywanego przez funkcję system(). Przesyłając specjalnie spreparowaną nazwę użytkownika zawierającą metaznaki powłoki, nieuwierzytelniony atakujący z dostępem sieciowym do urządzenia może uciec z kontekstu poleceń i wykonać dowolne polecenia z uprawnieniami roota.

FA-50 we wszystkich wersjach zawiera zakodowane na stałe poświadczenia. Atakujący, który zna poświadczenia i ma dostęp do wewnętrznej sieci statku, może użyć tych poświadczeń do obsługi ekranu ustawień i zmiany numeru identyfikacyjnego.

Klient OCPP 1.6 zawiera przepełnienie bufora stosu w funkcji parse_getconfig_msg(). Atakujący kontrolujący centralny system lub przeprowadzający atak man-in-the-middle może wysłać żądanie GetConfiguration z kluczem dłuższym niż 50 bajtów, co prowadzi do przepełnienia stosu wątku czytnika.

NLTK przed wersją 3.10.0 zawiera podatność na niebezpieczną deserializację pickle w metodzie TransitionParser.parse(). Deserializacja odbywa się z domyślnym ustawieniem restricted=False, co pozwala na wykonanie dowolnego kodu Pythona podczas ładowania spreparowanego pliku modelu.

GitPython przed wersją 3.1.59 niebezpiecznie przetwarza wieloliniowe wartości konfiguracji git podczas zapisu, co może przekształcić uśpione wartości w aktywne dyrektywy, takie jak core.hooksPath. Atakujący może spreparować plik konfiguracyjny z osadzonymi nowymi liniami, co po zapisie przez GitPython umożliwia wykonanie dowolnego kodu.

Wtyczka Grav Login przed wersją 1.0.16 nie weryfikuje poziomu uprawnień docelowego konta w handlerze onApiUserListRowAction unlock. Atakujący z uprawnieniem api.users.write może wyczyścić liczniki blokady logowania na kontach admin.super, usuwając ochronę przed atakami brute-force na konta o najwyższych uprawnieniach.

Adminer przed wersją 5.4.3 nie sanityzuje pola serwera przed skonstruowaniem ciągu DSN PDO, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wstrzyknięcie parametrów ODBC za pomocą średników. Atakujący może wstrzyknąć parametry TraceFile i TraceOn, aby zapisać kod PHP do katalogu głównego serwera WWW, osiągając zdalne wykonanie kodu.

Podatność w wtyczce TranslatePress w wersjach do 3.3.2 pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na eskalację uprawnień.

Podatność w wtyczce The Events Calendar w wersjach do 6.17.2 pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na wstrzyknięcie obiektów PHP (PHP Object Injection).

Podatność w wtyczce WP Project Manager w wersjach do 4.0.6 pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na wstrzyknięcie obiektów PHP (PHP Object Injection).

Podatność w wtyczce CakePHP Authentication (wersje przed 2.11.2, od 3.0.0 do 3.3.6 oraz od 4.0.0 do 4.2.0) pozwala na obejście uwierzytelniania i potencjalne wyczerpanie CPU lub pamięci, gdy CookieAuthenticator używa niezaszyfrowanych, podrabialnych tokenów starszego typu. Problem został naprawiony w wersjach 2.11.2, 3.3.7 i 4.2.1.