Katalog podatności CVE

MOOS-IvP uFldShoreBroker do wersji 24.8.1 nie weryfikuje autentyczności pingów węzłów przed utworzeniem wychodzących tras mostkowych. Atakujący mogą publikować komunikaty NODE_BROKER_PING ze spreparowanymi danymi HostRecord, aby przekierować mostkowane zmienne na adresy kontrolowane przez atakującego.

MOOS essential-moos pShare do wersji 10.0.1 nie autoryzuje poprawnie komunikatów PSHARE_CMD, co pozwala każdemu wydawcy na rekonfigurację tras sieciowych i nasłuchów w czasie rzeczywistym. Atakujący mogą wysyłać spreparowane komunikaty PSHARE_CMD z parametrami cmd=output lub cmd=input, aby otworzyć nowe nasłuchy na dowolnych adresach i przekierować lub zduplikować ruch do kontrolowanych miejsc.

MOOS essential-moos do wersji 10.0.1 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania w pShare, która akceptuje datagramy UDP z dowolnego źródła i ponownie publikuje je z tożsamością zadeklarowaną przez atakującego. Atakujący mogą wysyłać spreparowane datagramy UDP do tras wejściowych pShare, aby wstrzykiwać komunikaty do lokalnej społeczności MOOS pod sfałszowanymi tożsamościami lub wysyłać złośliwe datagramy w celu awarii procesu pShare.

MOOS core-moos do wersji 10.4.0 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania w opcjonalnym serwerze HTTP MOOSDB, która pozwala nieuwierzytelnionym klientom na zapis zmiennych. Atakujący mogą wysyłać żądania HTTP z nazwami i wartościami zmiennych na port serwera HTTP MOOSDB, aby modyfikować zmienne MOOS, w tym komendy siłowników i nadrzędne, bez uwierzytelnienia.

MOOS-IvP uMemWatch do wersji 24.8.1 konstruuje komendy powłoki z wybranych przez atakującego nazw klientów MOOS bez sanityzacji. Atakujący mogą wstrzykiwać metaznaki powłoki do nazw klientów, aby wykonać dowolne komendy jako użytkownik procesu uMemWatch poprzez niecytowane cele przekierowania w wywołaniach systemowych.

MOOS-IvP iSay do wersji 24.8.1 zawiera podatność zdalnego wykonania kodu w obsłudze zmiennej SAY_MOOS, która przekazuje nieoczyszczony tekst do komendy powłoki. Atakujący mogą publikować komunikaty SAY_MOOS zawierające backticki lub składnię podstawiania komend, aby wykonać dowolne komendy jako użytkownik procesu iSay.

MOOS core-moos do wersji 10.4.0 nie wymaga uwierzytelniania w protokole sieciowym, co pozwala nieuwierzytelnionym klientom na pełny dostęp do publikowania, subskrypcji i czyszczenia bazy danych. Atakujący mogą ominąć sprawdzanie ciągu protokołu w czasie kompilacji i połączyć się z dowolnymi nazwami klientów, aby wykonywać uprzywilejowane operacje, w tym DB_CLEAR, które resetuje wszystkie zmienne i czyści kolejki pocztowe klientów.

Podatność w Microsoft Azure Active Directory B2C umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień w sieci poprzez obejście autoryzacji za pomocą klucza kontrolowanego przez użytkownika.

Nieprawidłowa weryfikacja podpisu kryptograficznego w Copilot Studio umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień w sieci.

Brak uwierzytelniania dla krytycznej funkcji w Azure AI Language umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień w sieci.

Obejście uwierzytelniania przy użyciu alternatywnej ścieżki lub kanału w Microsoft Entra ID umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień w sieci.

Podatność w D-Link DNS-320 ShareCenter w wersji 2.06B01 dotyczy pliku /cgi/file_sharing.cgi w komponencie File Sharing. Manipulacja argumentem fileurl prowadzi do wstrzyknięcia poleceń systemu operacyjnego. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

Podatność w D-Link DNS-340L w wersji 1.01B04 dotyczy pliku /cgi-bin/dropbox.cgi w komponencie CGI Handler. Manipulacja argumentami callback_url/sync_interval prowadzi do wstrzyknięcia poleceń systemu operacyjnego. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

Podatność w D-Link DNS-340L w wersji 1.01B04 dotyczy pliku /cgi-bin/addon_center.cgi w komponencie Add-On Center. Manipulacja argumentami f_name/f_url/f_flag/f_login_user prowadzi do wstrzyknięcia poleceń systemu operacyjnego. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

MapLibre GL JS przed wersją 6.4.1 zawiera podatność w funkcji DOM.sanitize() w src/util/dom.ts, która iteruje elem.attributes jako żywą NamedNodeMap, podczas gdy removeAttributes() usuwa atrybuty z tej samej kolekcji, przesuwając indeksy i pomijając niebezpieczny atrybut. Atakujący kontrolujący nieufane ciągi atrybucji lub niestandardowe atrybucje może dostarczyć kolejne niebezpieczne atrybuty, takie jak onload lub ontoggle, które przetrwają sanityzację i wykonają się po wstawieniu do innerHTML. Ofiara musi wyrenderować mapę, aby skrypt się wykonał. Problem naprawiono w wersji 6.4.1.

Podatność typu out-of-bounds write w WebGL w Google Chrome na Androidzie przed wersją 152.0.7977.82 pozwala zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą poprzez spreparowaną stronę HTML. (Wysoka dotkliwość wg Chromium).

Nieprawidłowa walidacja danych wejściowych w platformie transakcji w Google Chrome na iOS przed wersją 152.0.7977.82 pozwalała zdalnemu atakującemu na potencjalne wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą przez spreparowaną stronę HTML. (Waga według Chromium: średnia)

W Google Chrome przed wersją 152.0.7977.82 występuje podatność na niepełne czyszczenie (incomplete cleanup) w komponencie Network. Zdalny atakujący może ominąć ograniczenia dostępu do systemu za pomocą spreparowanego ruchu sieciowego. (Wysoka dotkliwość wg Chromium)

Użycie po zwolnieniu (use-after-free) w DevTools w Google Chrome przed wersją 152.0.7977.82 pozwalało zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą przez spreparowaną stronę HTML. (Waga według Chromium: wysoka)

python-jose do wersji 3.5.0 nieprawidłowo waliduje klucze asymetryczne w inicjalizacji HMAC, akceptując klucze publiczne w formacie DER bez otoczki PEM lub prefiksów SSH. Atakujący posiadający klucz publiczny usługi może sfałszować tokeny HS256, które przejdą weryfikację, gdy algorytmy nie są jawnie ograniczone. Jest to niepełna poprawka dla CVE-2024-33663.