Katalog podatności CVE

W Keyfactor EJBCA 9 występuje problem z uwierzytelnianiem: gdy administrator zostanie pozbawiony roli administratora podczas aktywnej sesji TLS, EJBCA może w pewnych okolicznościach buforować uwierzytelnienie dłużej niż skonfigurowany maksymalny czas (domyślnie 30 sekund). W rezultacie były administrator zachowuje dostęp, którego nie powinien już mieć.

Wtyczka Fluent CRM dla WordPressa w wersjach do 3.2.6 zawiera podatność braku autoryzacji wynikającą z nieprawidłowo skonfigurowanych poziomów kontroli dostępu. Może to pozwolić na wykorzystanie błędnie skonfigurowanych mechanizmów bezpieczeństwa.

Blender w wersjach przed 4.5.15 oraz 5.x przed 5.2.3 zawiera podatność na dostęp poza granicami sterty w funkcji read_struct(), która pomija walidację rozmiaru, gdy układ struktury SDNA pliku .blend porównuje się jako równy. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik .blend z krótkimi blokami, powodując przekroczenie pamięci sterty podczas odczytu, zapisu i dereferencji wskaźników, co prowadzi do awarii lub wykonania kodu.

Blender w wersjach przed 4.5.15 oraz 5.x przed 5.2.3 zawiera podatność odczytu poza granice w akcesorach blo_bhead_id_* w readfile.cc, które czytają pola ID bez sprawdzania długości bloku. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik .blend z krótkimi blokami ID, powodując nadczyt sterty prowadzący do awarii lub ujawnienia pamięci.

Blender w wersjach przed 4.5.15 oraz 5.x przed 5.2.3 zawiera podatność odczytu poza granice sterty w funkcji read_file_dna(), która czyta pole bloku GLOB bez walidacji zadeklarowanej długości. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik .blend z obciętym blokiem GLOB, co po otwarciu powoduje odczyt poza granice i awarię Blendera.

Blender w wersjach przed 4.5.15 oraz 5.x przed 5.2.3 zawiera podatność na przepełnienie bufora sterty w ekstraktorze miniatur plików .blend, spowodowaną 32-bitowym przepełnieniem liczby całkowitej w funkcji thumb_data_vertical_flip(). Atakujący może spreparować plik .blend ze złośliwymi wymiarami bloku TEST, co wywołuje zapis poza granicami podczas podglądu przez blender-thumbnailer lub rozszerzenie powłoki Windows, powodując awarię lub wykonanie kodu.

Blender w wersjach przed 4.5.15 oraz 5.x przed 5.2.3 zawiera podatność na przepełnienie bufora sterty spowodowaną przepełnieniem liczby całkowitej w funkcji ptcache_data_alloc() podczas odczytu plików pamięci podręcznej punktów. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik pamięci podręcznej z dużą wartością totpoint wraz z plikiem .blend, aby spowodować awarię Blendera lub wykonanie kodu jako użytkownik.

Ten identyfikator CVE został odrzucony jako duplikat. Brak dalszych informacji o podatności.

Biblioteki pybars3 do wersji 0.9.7 oraz pybars4 do wersji 0.9.13 zawierają podatność na wstrzyknięcie kodu w pliku pybars/_compiler.py. Autorzy szablonów mogą wykonać kod Python poprzez nieescapowane segmenty ścieżek w nawiasach, dostarczając spreparowane szablony Handlebars w argumentach helperów lub bloków, co pozwala wyłamać się z literałów tekstowych i uruchomić kod w procesie aplikacji.

NocoDB w wersjach przed 2026.08.0 zawiera podatność clickjacking, ponieważ nie wysyła nagłówków X-Frame-Options ani CSP frame-ancestors, co pozwala dowolnej domenie osadzić uwierzytelniony interfejs w ramce. Atakujący może nakładać złośliwą stronę na sesję zalogowanego użytkownika i wymuszać kliknięcia modyfikujące lub usuwające rekordy, zmieniające ustawienia udostępniania lub zapraszające współpracowników.

Wtyczka My Calendar dla WordPressa w wersjach 3.8.8 do 3.8.11 zawiera podatność wstrzyknięcia shortcode, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wykonanie zarejestrowanych shortcode'ów poprzez parametr wyszukiwania mcs. Wartość mcs trafia do mc_search_results() bez kodowania nawiasów przed uruchomieniem do_shortcode, więc żądanie GET uruchamia shortcode'y na dowolnej stronie lub wpisie, umożliwiając wstrzyknięcie treści i podszywanie się.

Paperclip w wersjach 2026.403.0 przed 2026.416.0 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu, która pozwala posiadaczom kluczy API agenta na ustawienie cleanupCommand i teardownCommand poprzez PATCH /api/execution-workspaces/:id. Gdy obszar roboczy jest archiwizowany, cleanupExecutionWorkspaceArtifacts uruchamia te polecenia przez powłokę jako proces serwera Paperclip, wykonując wybrane przez atakującego polecenia OS na hoście serwera.

PipesHub w wersjach przed 0.10.0 zawiera podatność SSRF w ImageParser._fetch_single_url, która pozwala atakującym zmusić usługę indeksowania do pobierania adresów wewnętrznych poprzez osadzanie URL-i obrazów w dokumentach. Atakujący może dostarczyć Markdown lub HTML przez uploady, zsynchronizowane skrzynki pocztowe lub konektory web, aby dotrzeć do pętli zwrotnej, sieci prywatnej lub punktów metadanych chmury, a odpowiedzi obrazów są osadzane w indeksowanej treści.

PipesHub w wersjach przed 0.10.0 zawiera podatność obejścia limitu szybkości w getClientIp(), która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym ominąć ograniczenia per-IP poprzez fałszowanie nagłówków X-Forwarded-For lub X-Real-IP. Atakujący może rotować wartości nagłówków, aby uzyskać nowe koszyki limitów na endpointach uwierzytelniania, umożliwiając password spraying oraz zalewanie skrzynki e-mailami resetowania hasła lub OTP.

PipesHub w wersjach 0.3.0 przed 0.10.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie typu zdarzenia, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom z uprawnieniem crawl:write na usuwanie konektorów poprzez wstrzyknięcie do segmentu ścieżki :connector. Atakujący może wysłać wartość :connector taką jak web.delete do trasy harmonogramu, omijając sprawdzenia connector:delete i blokady, aby usunąć instancje konektorów i wyczyścić osadzenia rekordów.

Grimoire w wersjach przed 1.0.0 zawiera nieuwierzytelnioną podatność SSRF w handlerze POST /api/fetch-metadata, który przekazuje URL-e dostarczone przez użytkownika do getMetadata() bez sprawdzania uwierzytelnienia. Atakujący może przesyłać URL-e wskazujące na pętlę zwrotną, sieć wewnętrzną lub punkty metadanych chmury i odczytywać zwracany tytuł, opis i treść strony.

W abp-next-admin w wersjach 10.4.0–10.7.0 występuje obejście autoryzacji między dzierżawcami w endpointcie pobierania po nazwie w BlobManagement. Uwierzytelniony użytkownik może podać w ścieżce żądania identyfikator dzierżawcy ofiary, co powoduje przełączenie kontekstu dzierżawcy i zwrócenie plików należących do tego dzierżawcy.

SonicJS do wersji 3.0.0 zawiera lukę braku autoryzacji w trasach zapisu /api/:collection oraz /api/content, które sprawdzają jedynie ogólne etykiety ról. Uwierzytelnieni autorzy lub edytorzy mogą użyć tokenu JWT lub klucza API, aby tworzyć, modyfikować, publikować lub usuwać dokumenty innych użytkowników, omijając ACL dokumentów i nadpisania odmowy administratora.

InternLM LMDeploy w wersjach 0.9.0–0.18.0 zawiera podatność na nieuwierzytelnione zdalne wykonanie kodu. Atakujący może wysłać spreparowane dane pickle (base64) w polu serialized_named_tensors do endpointu /update_weights, które są deserializowane przez ForkingPickler.loads bez walidacji, co pozwala na wykonanie poleceń systemowych jako proces api_server.

SerpBear w wersjach przed 3.1.1 zawiera brak uwierzytelniania w pages/api/notify.ts, ponieważ funkcja verifyUser() nigdy nie jest wywoływana. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może wielokrotnie wysyłać żądania POST do /api/notify, opcjonalnie z parametrem domain, wyczerpując limity SMTP, wywołując flagi nadużyć u dostawcy i zalewając odbiorców wiadomościami.