Katalog podatności CVE

W OpenSearch SQL w linii 2.x od 2.8.0.0 do 2.19.6.0 oraz w linii 3.x przed 3.7.0.0 zdalny uwierzytelniony użytkownik z podstawowymi uprawnieniami odczytu/wyszukiwania może podać spreparowany parametr cursor do endpointu plugins/sql i wywołać niebezpieczną deserializację niezaufanych danych, prowadzącą do wykonania dowolnego kodu na serwerze.

W TAKO AI Agent for Okta przed wersją 3.0.1-beta każdy uwierzytelniony użytkownik z ważnym ciasteczkiem fctr_session może przesłać dowolny kod Pythona w polu script_code endpointu POST /api/react/execute-script bez uprawnień administratora. Kod jest zapisywany z skip_discovery=True, omija walidację validate_generated_code (np. przez dynamiczne łańcuchy getattr przez __builtins__) i jest wykonywany przez asyncio.create_subprocess_exec() jako użytkownik procesu, domyślnie root w kontenerze.

W TAKO AI Agent for Okta przed wersją 3.0.1-beta endpoint POST /api/auth/setup pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu sieciowemu utworzyć pierwsze konto administratora przed zakończeniem konfiguracji przez właściciela. Funkcja initial_setup sprawdza tylko flagę is_setup i nie wymaga uwierzytelnienia, tokenu bootstrap ani ograniczeń sieciowych, a domyślna konfiguracja nasłuchuje na 0.0.0.0:8001.

W Refitter przed wersją 2.1.2 nazwa parametru nagłówka w parameters[].name z in: header jest emitowana dosłownie do atrybutu [Header("<name>")] w Refit bez escapowania cudzysłowów. Spreparowany opis OpenAPI może przejść domyślną walidację bez --skip-validation i wyłamać się z pozycji listy parametrów, generując poprawny C# z klasą pliku i metodą [ModuleInitializer], która wykonuje kod atakującego przy załadowaniu skompilowanego zestawu.

Narzędzie Refitter przed wersją 2.1.2 wstawia klucze obiektu `paths` z OpenAPI bezpośrednio do atrybutów tras Refit, bez escapowania cudzysłowów. Złośliwie spreparowana ścieżka może zamknąć atrybut, interfejs i przestrzeń nazw oraz wstrzyknąć klasę z metodą `[ModuleInitializer]`, która wykonuje kod atakującego przy załadowaniu wygenerowanego zestawu. Podatność naprawiono w wersji 2.1.2.

Refitter przed wersją 2.1.2 wstawia klucze content-type z map `requestBody/responses` bezpośrednio do atrybutu `[Headers(...)]` Refit, bez escapowania cudzysłowów. Spreparowany klucz content-type w opisie OpenAPI może zamknąć atrybut, interfejs i przestrzeń nazw oraz wstrzyknąć klasę z metodą `[ModuleInitializer]`, która wykonuje kod atakującego przy załadowaniu zestawu. Podatność naprawiono w wersji 2.1.2.

Broker MQTT Aedes przed wersją 1.1.1 nie ogranicza głębokości ani złożoności tematów przed przekazaniem ich przez `mqemitter` do `qlobber`. Wiadomość `PUBLISH`, `SUBSCRIBE` lub zarejestrowany `Will` z nadmiernie głębokim tematem wywołuje nieobsłużony wyjątek `too many words`, który ucieka do pętli zdarzeń Node.js i kończy proces brokera. Podatność naprawiono w wersji 1.1.1.

IXP Manager przed wersją 7.3.0 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi bez uprawnień administracyjnych na podniesienie uprawnień do poziomu administratora. Ograniczenie funkcji administracyjnych zmniejsza ekspozycję, ale nie stanowi pełnego rozwiązania. Podatność naprawiono w wersji 7.3.0.

IXP Manager przed wersją 7.3.0 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi na przeglądanie i edycję zasobu należącego do innego użytkownika bez autoryzacji. Ścieżka edycji/aktualizacji klucza API w `ApiKeyController` wybiera rekordy po identyfikatorze bez sprawdzenia zgodności `user_id` z wywołującym. Podatność naprawiono w wersji 7.3.0.

W bibliotece sevenz-rust2 w wersjach przed 0.21.1 rozpakowanie archiwum 7z dostarczonego przez atakującego może zapisywać lub nadpisywać pliki poza katalogiem docelowym. W src/util/decompress.rs funkcja decompress_impl oblicza każdą ścieżkę docelową przez dest.join(entry.name()) bez normalizacji nazwy wpisu UTF-16 ani weryfikacji zawierania, a default_entry_extract_fn zapisuje do niej przez File::create. Komponenty katalogu nadrzędnego pozwalają uciec z katalogu rozpakowywania, a bezwzględna ścieżka wpisu powoduje całkowite odrzucenie katalogu docelowego. Wszystkie wygodne punkty wejścia decompress, decompress_file, decompress_with_password i decompress_file_with_password używają tej domyślnej ścieżki. Nadpisanie zapisywalnych plików konfiguracyjnych, startowych, cron lub build może prowadzić do wykonania kodu lub trwałego utrzymania dostępu.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez organizację numerującą CVE. Brak dalszych informacji o podatności.

W platformie OpenRemote przed wersją 1.26.0 API eksportu datapointów konstruuje zapytanie SQL CSV crosstab poprzez konkatenację nazwy assetu i nazwy atrybutu, co pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi na wstrzyknięcie metaznaków SQL. Poprzez żądanie eksportu crosstab możliwe jest zwrócenie wyników wstrzykniętego SELECT w odpowiedzi ZIP/CSV, co umożliwia eksfiltrację danych z bazy. W środowisku wielodostępnym może to ujawnić dane innych najemców.

W serwerze Netopeer2 niskouprzywilejowany uwierzytelniony użytkownik NETCONF może zdalnie spowodować awarię netopeer2-server, wysyłając RPC get z nieprawidłowym filtrem subtree zawierającym specyfikatory formatu. W src/log.c sformatowany bufor jest przekazywany do np2log() jako ciąg formatujący, co powoduje, że vsyslog() interpretuje sekwencje procentowe kontrolowane przez atakującego. Potwierdzono odmowę usługi na wersji 2.8.7; nie potwierdzono niezawodnego zdalnego wykonania kodu.

W narzędziu dotnet refitter przed wersją 2.1.1 biblioteka NJsonSchema jest wywoływana z niebezpiecznymi domyślnymi ustawieniami rozwiązywania $ref podczas generowania interfejsów Refit z opisów OpenAPI kontrolowanych przez atakującego. Zdalne odwołania http(s) powodują żądania z hosta dewelopera lub CI i wstawianie niezaufanej treści do wygenerowanego wyniku, a bezwzględne ścieżki lokalne i przejścia ../ pozwalają na ujawnienie dowolnych plików lokalnych. Łańcuch kończy się na SSRF, zdalnym i lokalnym włączaniu plików, bez wykonania kodu.

W bibliotece LightSAML przed wersjami 4.7.1 i 5.0.1 występuje niezgodność z xmlseclibs co do tego, którą asercję obejmuje podpis SAML. XMLSecurityDSig::validateReference() usuwa podpis z współdzielonego DOM, ale processRefNode() rozwiązuje Reference URI="#id" w całym dokumencie przez XPath //*[@Id] i bierze item(0), co nie musi być asercją, której dane LightSAML wykorzystuje. Atakujący z przechwyconą prawdziwie podpisaną asercją może umieścić jej bajty bez podpisu w samlp:Extensions i przedstawić sfałszowaną asercję z tym samym ID i skopiowanym podpisem, co umożliwia obejście uwierzytelniania lub eskalację uprawnień.

W politykach Kubewarden w wersjach przed 2.1.2 polityka trusted-repos-policy porównuje nazwę hosta rejestru obrazu z listami odrzuconych i dozwolonych w sposób wrażliwy na wielkość liter, mimo że nazwy DNS rejestrów są niewrażliwe na wielkość liter. Obraz z wielkimi lub mieszanymi literami w nazwie hosta rejestru może ominąć regułę odrzucenia dla równoważnego hosta zapisanego małymi literami, co powoduje, że polityka dopuszcza zasób, którego środowisko uruchomieniowe pobiera ten sam zabroniony obraz.

W serwerze ActivityPub dla Ghost w wersjach od 1.0.0 do 1.2.6 procedura obsługi Undo pozwala zdalnemu serwerowi federacyjnemu spowodować, że usługa działa na obserwacji (follow) lub repostowaniu (repost) tak, jakby aktywność pochodziła z innego konta. Umożliwia to usunięcie istniejącej relacji obserwacji lub repostu należącego do innego konta bez jego udziału.

Aplikacja Element Call w wersji standalone SPA (od 0.16.0 do 0.20.3) zapisuje w logach parametr zapytania URL o nazwie `password`. Gdy użytkownik zgłasza raport błędu (rageshake), logi te są udostępniane operatorowi aplikacji, co może ujawnić współdzielone hasło szyfrujące rozmowę.

W LubeLogger przed wersją 1.6.8 funkcja `PrintRecordStickers` sprawdza uprawnienia do podanego `vehicleId`, ale pobiera rekordy o identyfikatorach `recordIds` bez weryfikacji, czy należą one do autoryzowanego pojazdu. Uwierzytelniony użytkownik może w ten sposób uzyskać rekordy innych użytkowników z wielu modułów serwisu.

W niezałatanych migawkach repozytorium uhttpd funkcja `client_parse_header()` porównuje wartość nagłówka `Transfer-Encoding` z `chunked` z rozróżnianiem wielkości liter, mimo że tokeny kodowania transferu są niewrażliwe na wielkość liter. Mieszana wielkość liter jest akceptowana bez włączenia obsługi chunked, co na połączeniu keep-alive pozwala na przemyt żądań HTTP.