Katalog podatności CVE

Dulwich w wersjach od 0.22.5 do 1.2.8 zawiera podatność path traversal w stash.py pop(), która pozwala atakującym zapisywać dowolne pliki poza drzewem roboczym poprzez symlinki katalogów pośrednich. Atakujący może stworzyć złośliwe repozytorium, którego przywrócony stash zapisuje ładunek do .git/hooks/post-checkout, osiągając wykonanie kodu przy następnym checkout.

Dulwich w wersjach od 0.23.1 do 1.2.8 zawiera podatność path traversal w CommitFilter._apply_index_filter(), która pozwala atakującym zapisywać pliki poza katalogiem roboczym poprzez symlinki utrzymujące się między commitami. Atakujący może stworzyć repozytorium, w którym symlink przodka przekierowuje zapisy plików potomka podczas filter_branch, umożliwiając wykonanie kodu poprzez zapis do .git/hooks.

Dulwich w wersjach od 0.24.0 do 1.2.8 zawiera podatność polegającą na podążaniu za symlinkami w porcelain.checkout(paths=[...]), która pozwala atakującym zapisywać dowolne pliki poprzez użycie surowego os.open bez O_NOFOLLOW. Atakujący może stworzyć repozytorium, w którym symlink w drzewie roboczym wskazuje na .git/hooks/post-checkout, tak że przywrócenie pliku z tagu zapisuje złośliwy hook umożliwiający wykonanie kodu.

Dulwich w wersjach przed 1.2.9 nie waliduje prefiksów liter dysków DOS w elementach ścieżek drzewa Git w systemie Windows, co pozwala na zapis dowolnych plików. Atakujący może stworzyć złośliwe repozytorium z wpisem drzewa o nazwie 'C:', który omija walidację NTFS i zapisuje pliki poza drzewem roboczym, osiągając zdalne wykonanie kodu.

Trigger.dev cli-v3 w wersjach od 3.0.0 do 4.5.4 zawiera podatność braku uwierzytelniania w serwerze trigger dev --mcp, który wiąże wszystkie interfejsy sieciowe i udostępnia punkty końcowe /sse i /messages. Atakujący w sieci LAN lub złośliwe strony internetowe mogą wysyłać żądania MCP tools/call, aby wywołać trigger-task, cancel-run, list-runs i get-run-logs przy użyciu przechowywanego tokenu dostępu dewelopera.

Trigger.dev w wersjach przed 4.5.2 zawiera podatność cross-site request forgery w przepływie kodu autoryzacji CLI, ponieważ załadowanie /account/authorization-code/<code> generuje Personal Access Token bez żadnego kroku zgody. Atakujący generuje nieuwierzytelniony kod, wabiąc zalogowanego użytkownika na ten URL, a następnie pobiera PAT ofiary z nieuwierzytelnionego punktu końcowego /api/v1/token, aby przejąć konto.

Trigger.dev w wersjach przed 4.5.6 w samoobsługowych wdrożeniach Docker Compose używających domyślnych sekretów z hosting/docker/.env.example pozwala na obejście uwierzytelniania, ponieważ zakodowany na stałe MAGIC_LINK_SECRET pozwala każdemu sfałszować ważne tokeny magic link. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą zalogować się jako dowolny adres e-mail, a następnie uzyskać dostęp do Postgres, Redis i ClickHouse z domyślnymi poświadczeniami z kontenerów runnera w sieciach infrastruktury, kompromitując wszystkie dane dzierżawców.

Trigger.dev w wersjach do 4.7.6 zawiera podatność braku uwierzytelniania w serwerze obciążenia supervisor, która pozwala obciążeniom manipulować uruchomieniami należącymi do innych wdrożeń bez weryfikacji własności. Atakujący z dostępem sieciowym i ważną parą run/snapshot może wywołać punkt końcowy attempts/start, aby uzyskać rozwiązane zmienne środowiskowe i JWT uruchomienia, lub rozpocząć, zakończyć i zawiesić uruchomienia innych dzierżawców.

Trigger.dev w wersjach przed 4.5.6 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL w endpoincie /realtime/v1/runs. Nieoczyszczony parametr zapytania tags jest konkatenowany do klauzuli where ElectricSQL, co omija zabezpieczenie tenanta runtimeEnvironmentId. Uwierzytelniony atakujący z kluczem API projektu i zakresem read:runs może dołączać warunki logiczne i odczytywać rekordy TaskRun, w tym payloady i metadane, ze wszystkich organizacji na tej samej instancji self-hosted.

Trigger.dev w wersjach przed 4.5.0-rc.3 zawiera podatność na path traversal w endpointach api/v1/packets i api/v2/packets. Uwierzytelnieni tenantci mogą wyjść poza prefiks klucza obiektu poprzez nieoczyszczony segment nazwy pliku. Atakujący z jednym ważnym kluczem API może użyć sekwencji ../, aby uzyskać presigned URL GET lub PUT i odczytać lub nadpisać payloady i wyniki innych tenantów.

Trigger.dev w wersjach przed 4.6.2 zawiera podatność autoryzacyjną pozwalającą posiadaczom publicznego tokenu z prawem zapisu sesji na uzyskanie poświadczeń strumienia S2 dla całego środowiska poprzez inicjalizację wejścia sesji. Atakujący może użyć poświadczenia bezpośrednio wobec API storage, aby dopisywać, tworzyć lub przycinać strumienie innych sesji i uruchomień, fałszując wyniki lub trwale usuwając rekordy.

Trigger.dev w wersjach przed 4.5.6 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL w kompilatorze zapytań TSQL, który konkatenuje nazwy funkcji okienkowych do generowanego SQL ClickHouse bez allowlisty lub escapowania. Uwierzytelnieni klienci mogą przesłać identyfikator w cudzysłowach odwrotnych do POST /api/v1/query, wstrzykując surowe podzapytanie poza zabezpieczeniem WHERE per tenant, eksfiltrując dane analityczne innych organizacji.

Trigger.dev w wersjach przed 4.5.6 zawiera podatność na obejście autoryzacji w DeleteTaskScheduleService i SetActiveOnTaskScheduleService, pozwalającą uwierzytelnionym użytkownikom usuwać lub wyłączać harmonogramy innych organizacji. Atakujący może wysłać akcje delete lub disable przez trasę harmonogramu własnego projektu z friendlyId ofiary, aby zniszczyć harmonogramy cron IMPERATIVE innych organizacji.

Trigger.dev w wersjach przed 4.5.6 zawiera podatność na obejście autoryzacji w createDeploymentBackgroundWorkerV4, która rozwiązuje WorkerDeployment wyłącznie po friendlyId, bez scope'owania do środowiska, projektu lub organizacji. Atakujący posiadający tylko własny klucz API środowiska może wysłać POST do endpointu deployment background-workers z ID wdrożenia ofiary, aby przekierować to wdrożenie na workera w swoim środowisku.

Trigger.dev w wersjach przed 4.6.0 zawiera podatność na niewłaściwą autoryzację w endpoincie GET /api/v1/projects/:projectRef/envvars, który zwraca główny klucz API środowiska jako TRIGGER_SECRET_KEY dla środowisk staging, production i preview. Atakujący posiadający ograniczony klucz read:envvars może uzyskać główny sekret i sekrety w postaci jawnej, a następnie uruchamiać zadania i generować administracyjne publiczne JWT.

Trigger.dev w wersjach przed 4.6.0 zawiera podatność na brak autoryzacji w endpoincie waitpoint token wait, pozwalającą uwierzytelnionym atakującym blokować uruchomienia należące do innych organizacji. Atakujący posiadający dowolny sekretny klucz API może podać ID uruchomienia ofiary z własnym waitpointem, powodując jego nieokreślone zablokowanie na waitpoincie, którego ofiara nie może ukończyć, oraz wstrzyknąć do niego dane wznowienia.

Trigger.dev w wersjach przed 4.7.0 zawiera podatność na brak autoryzacji pozwalającą posiadaczom nieograniczonych kluczy API środowiska blokować uruchomienia, których nie są właścicielami, poprzez podanie obcego parentRunId do endpointów tworzenia partii. Atakujący może wysłać żądania do POST /api/v3/batches lub POST /api/v2/tasks/batch z resumeParentOnCompletion, aby zawiesić, nieokreślenie zablokować lub wstrzyknąć błędy do uruchomień produkcyjnych lub międzyorganizacyjnych.

SvelteKit (@sveltejs/kit) w wersjach od 2.10.0 przed 3.0.0 zawiera podatność na path traversal w serwerze vite preview na Windows, pozwalającą nieuwierzytelnionym atakującym czytać pliki poza katalogiem prerenderowanego wyjścia. Atakujący, którzy mogą dotrzeć do serwera preview przez sieć lub tunel, mogą wysłać spreparowane żądania, aby ujawnić kod źródłowy, konfigurację lub poświadczenia czytelne dla procesu serwera.

ArcadeDB w wersjach przed 26.10.1 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu (RCE). Uwierzytelnieni użytkownicy, w tym posiadacze roli tylko do odczytu, mogą wykonywać kod Groovy, ponieważ GremlinQueryEngine.command() nie sprawdza uprawnień do skryptów. Atakujący mogą wysyłać polecenia Gremlin do endpointu POST /api/v1/command/{database}, gdy silnik Groovy jest włączony, i uruchamiać polecenia systemowe jako użytkownik procesu serwera.

vLLM od wersji 0.7.3 przed 0.31.0 zawiera podatność na niekontrolowane zużycie zasobów. Zdalni klienci mogą kontrolować parametry procesora multimodalnego, dostarczając mm_processor_kwargs w każdym żądaniu. Atakujący mogą ustawić duże wartości rozmiaru obrazu, liczby patchy, przycięć lub klatek w procesorach Isaac, InternVL, H2OVL i innych, aby wyczerpać pamięć i zatrzymać współdzielony serwer.