Katalog podatności CVE

Nieograniczona rekurencja w dekoderze HTTP/2 HPACK Apache bRPC przed 1.18.0 pozwala zdalnym atakującym wywołać odmowę usługi przez wysłanie spreparowanego bloku nagłówków HTTP/2 z wieloma kolejnymi wpisami Dynamic Table Size Update. Każda aktualizacja była dekodowana rekurencyjnie, co mogło wyczerpać stos wątku.

W systemie Insurance-Management-System wykryto podatność w funkcji `mysqli_query` w pliku `/Admin/View/editPlan.php`. Manipulacja argumentem `Plan_no/Name` prowadzi do wstrzyknięcia SQL. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

Podatność na niekontrolowane zużycie zasobów w sterowniku JDBC Apache IoTDB. Problem dotyczy wersji od 1.3.3 przed 2.0.11.

NLnet Labs Unbound w wersjach od 1.22.0 do 1.26.1 zawiera błąd cyklu życia DNS-over-QUIC (DoQ) osiągalny przez zdalnego klienta DoQ w trybie wielowątkowym. Migracja ścieżki QUIC wywołana przez klienta może wejść w czyszczenie strumienia/połączenia, podczas gdy odpowiedź mesh nadal przechowuje wskaźnik do strumienia DoQ. Czyszczenie zwalnia strumień DoQ, a gdy oczekująca odpowiedź mesh później się kończy, następuje dereferencja nieaktualnego wskaźnika prowadząca do awarii.

W OnePlus OxygenOS na Androidzie HAL logowania olc2 udostępnia metodę binder, która wykonuje fork() i execl("/vendor/bin/sh", "sh", "-c", cmd, NULL) z ciągiem poleceń dostarczonym przez wywołującego; jedynym sprawdzeniem autoryzacji jest getCallingUid() == 0. Ponieważ polityka SELinux przyznaje dostęp binder do tego HAL szerokiemu atrybutowi klienta, dowolny proces uid-0 w tych domenach (w tym dumpstate, osiągalny z nieuprzywilejowanej aplikacji) uzyskuje wykonanie dowolnych poleceń, a powłoka trafia do kontekstu SELinux u:r:vendor_qti_init_shell:s0 posiadającego wszystkie uprawnienia Linuksa.

W OnePlus OxygenOS na Androidzie występuje niewłaściwa neutralizacja elementów specjalnych w poleceniu OS (OS command injection) oraz brak autoryzacji. Dowolna lokalnie zainstalowana aplikacja, bez deklarowanych uprawnień i bez interakcji użytkownika poza uruchomieniem, może wykonać dowolne polecenia powłoki jako uid 0 w domenie SELinux u:r:dumpstate:s0. Dwa defekty się łączą: interfejs binder atlasservice przyjmuje setEvent bez autoryzacji, a handler zdarzenia kopiuje wartość do właściwości systemowej i uruchamia usługę root audiodumpinfo, przekazując wartość do system().

W Eclipse OpenJ9 w wersjach do 0.63.0 komponent JITServer jest podatny na atak typu denial of service z powodu niewłaściwych sprawdzeń granic podczas obsługi komunikatów protokołu i odpowiedzi. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący lub złośliwy JITServer może wysłać zniekształcone ładunki sieciowe powodujące odczyty poza granicami sterty, co natychmiast powoduje awarię demona JITServer lub procesu JVM klienta poprzez błąd segmentacji (SIGSEGV).

W wersjach Eclipse OpenJ9 przed 0.63.0 komponent JITServer nie przeprowadza walidacji krzyżowej pól _size, _paddingSize i _dataOffset kontrolowanych przez atakującego podczas deserializacji komunikatu DataDescriptor. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wysłać spreparowany pakiet sieciowy wywołujący niedomiar liczby całkowitej bez znaku, co prowadzi do odczytu poza granicami sterty i natychmiastowej awarii procesu (SIGSEGV).

W Eclipse OpenJ9 w wersjach przed 0.63.0 komponent JITServer jest podatny na zdalny atak typu denial of service przed uwierzytelnieniem. Podczas przetwarzania początkowego 4-bajtowego pola długości przychodzącego połączenia TCP, przepełnienie liczby całkowitej w `MessageBuffer::computeRequiredCapacity()` powoduje, że wątek roboczy kompilacji wchodzi w nieskończoną pętlę zużywającą ~100% CPU. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może to wykorzystać, otwierając niewielką liczbę spreparowanych połączeń TCP, aby wyczerpać całą pulę wątków roboczych, co po cichu zatrzymuje usługi kompilacji dla wszystkich podłączonych klientów JVM.

Podatność w Cerberus FTP Server pozwala uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na wstrzyknięcie ścieżki UNC poprzez zmodyfikowany parametr. Podając złośliwą ścieżkę udziału SMB, atakujący może wymusić uwierzytelnianie wobec serwera, co prowadzi do wycieku hasha Net-NTLMv2 konta usługi Cerberus.

Wtyczki Duplicator i Duplicator Pro dla WordPress są podatne na wstrzyknięcie obiektu PHP we wszystkich wersjach do 1.5.17 i 4.6.10 włącznie, poprzez deserializację niezaufanej zawartości bazy danych w DUPX_UpdateEngine::unserializeTest() podczas migracji. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym zapisanie serializowanego obiektu w publicznej treści strony, a następnie wykonanie kodu lub usunięcie pliku podczas późniejszej migracji wykonywanej przez administratora.

Deserializacja niezaufanych danych w wydaniach Mandiant FLARE floss przed 3.2.0 pozwala na wykonanie dowolnego kodu, gdy spreparowany obszar roboczy .viv lub .exe.viv zostanie przekazany do narzędzia floss.

Deserializacja niezaufanych danych w wydaniach Mandiant FLARE capa przed 10.0.0 pozwala na wykonanie dowolnego kodu, gdy spreparowany obszar roboczy .viv lub .exe.viv zostanie przekazany do narzędzia capa.

Sharp przed wersją 0.35.0 zawiera wersję libvips dotkniętą wieloma podatnościami (CVE-2026-33327, CVE-2026-33328, CVE-2026-35590, CVE-2026-35591 i CVE-2026-69242) w dekoderach obrazów GIF, TIFF i VIPS. Atakujący mogą dostarczyć spreparowane pliki GIF, TIFF lub VIPS do aplikacji używających sharp do przetwarzania niezaufanych danych wejściowych.

Sharp przed wersją 0.35.4 zawiera podatną zależność libheif, która pozwala atakującym na potencjalne zdalne wykonanie kodu w systemie Linux opartym na glibc poprzez dostarczenie spreparowanych obrazów. Atakujący mogą przesłać złośliwe dane wejściowe AVIF/HEIF do aplikacji przetwarzających niezaufane obrazy za pomocą sharp.

Sharp przed wersją 0.35.5 zawiera zależność librsvg dotkniętą podatnością związaną z pamięcią (CVE-2026-96889), która w określonych warunkach środowiskowych może prowadzić do wykonania kodu w systemie Linux opartym na glibc. Atakujący może dostarczyć spreparowany obraz SVG, który po zdekodowaniu przez sharp za pośrednictwem librsvg może spowodować wykonanie dowolnego kodu.

uv przed wersją 0.11.15 zawiera podatność na przejście ścieżki, która pozwala złośliwym pakietom wheel zapisywać pliki poza katalogiem skryptów poprzez spreparowane nazwy punktów wejścia console_scripts lub gui_scripts. Atakujący, którzy nakłonią użytkowników do instalacji złośliwego pakietu wheel, mogą umieścić pliki wykonywalne w katalogach PATH, przesłaniając lub nadpisując istniejące binaria w celu wykonania kodu.

HKUDS Vibe-Trading od wersji 0.1.0 do 0.1.7 zawiera podatność na pośrednie wstrzyknięcie promptu, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie poleceń powłoki jako root poprzez umieszczenie instrukcji w dokumentach lub stronach internetowych przetwarzanych przez agenta. Narzędzia BashTool i BackgroundRunTool przekazują polecenia generowane przez model do subprocess.run z shell=True bez listy dozwolonych ani etapu zatwierdzania, a read_url pobiera dowolne adresy URL, umożliwiając wykonanie poleceń i podatność SSRF.

HKUDS Vibe-Trading w wersjach od 0.1.0 do 0.1.7 zawiera podatność path traversal, która pozwala zdalnym atakującym odczytywać wrażliwe pliki serwera poprzez narzędzia do czytania plików agenta LLM. Atakujący może nakłonić agenta do wywołania read_document, które nie ma kontroli sandboxa, lub narzędzi z zabezpieczeniem safe_user_path, aby wyciekły /etc/shadow, klucze API z /proc/self/environ oraz dane uwierzytelniające z /root.

adm-zip w wersjach przed 0.6.1 zawiera podatność typu denial of service, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na zawieszenie procesu Node.js poprzez złośliwy plik ZIP, ponieważ inflateAsync w methods/inflater.js nie ma nasłuchiwacza błędów strumienia zlib. Atakujący może dostarczyć ZIP z uszkodzonymi danymi DEFLATE przetwarzanymi przez readFileAsync, readAsTextAsync, extractAllToAsync lub getDataAsync, wywołując nieprzechwytywany wyjątek, który kończy wszystkie żądania w toku.