Katalog podatności CVE

kcp przed wersjami 0.31.4 i 0.32.2 nie usuwa nagłówków tożsamości (X-Remote-User, X-Remote-Group, X-Remote-Extra-*) przed przekazaniem żądań do shardów. Każdy uwierzytelniony dzierżawca może wstrzyknąć X-Remote-Group: system:masters i uzyskać pełne uprawnienia.

IBM MQ dla HPE NonStop w wersjach od 8.1.0 do 8.1.0.40 ma podatność na niedomiar bufora sterty (heap buffer underflow) podczas przetwarzania wiadomości wielosesyjnych. Uwierzytelniony atakujący może spowodować odmowę usługi lub potencjalnie wykonać dowolny kod.

IBM MQ Appliance ma podatność na przepełnienie bufora sterty w przetwarzaniu protokołu przed uwierzytelnieniem, co pozwala zdalnemu atakującemu na odmowę usługi lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu.

XWiki Rendering przed wersjami 14.10.2 i 15.0 RC1 umożliwia wykonanie dowolnych makr skryptowych, w tym Groovy i Python, przez użytkownika, który może edytować swój profil lub dowolny dokument. Wynik renderowania jest dołączany jako treść makra HTML bez dalszego eskejpowania, co pozwala zamknąć makro HTML i wstrzyknąć makra skryptowe z uprawnieniami programistycznymi.

IBM Common Licensing Agent 9.0 (w tym wersje 9.0.0.1 i 9.0.0.2) oraz ART 9.0 (wersje 9.0.0.1 i 9.0.0.2) jest podatny na cross-site request forgery (CSRF), co pozwala atakującemu na wykonanie złośliwych działań w imieniu uwierzytelnionego użytkownika.

Podatność w bibliotece vm2 (npm) w wersjach do 3.12.0 umożliwia ucieczkę z sandboxa w klasach VM i NodeVM. Gdy aplikacja udostępnia funkcję hosta zwracającą Promise z innej domeny, mechanizm czyszczący odrzucenia nie obejmuje wszystkich przypadków, a kod w sandboxie może podmienić właściwości Promise i uzyskać nieprzefiltrowany obiekt hosta. Może to prowadzić do wykonania dowolnego kodu na hoście. Problem naprawiono w wersji 3.12.1.

Podatność w NodeVM biblioteki vm2 przed wersją 3.12.1 umożliwia ucieczkę z sandboxa, ponieważ lista zablokowanych modułów DANGEROUS_BUILTINS nie zawiera child_process, mimo że blokuje inne moduły uruchamiające procesy. Atakujący może zażądać modułu child_process i wykonać dowolne polecenia na hoście, gdy NodeVM jest skonfigurowany z builtin:['*'] lub jawnym zezwoleniem na child_process.

Podatność w vm2 do wersji 3.12.0 (naprawiona w 3.12.1) dotyczy nieprawidłowej obsługi odbiorcy `this` o wartości null w pułapce apply mostka. Gdy kod w sandboxie wywołuje funkcję hosta w trybie nieścisłym bez odbiorcy, niezdefiniowany odbiorca jest przekazywany do hosta, a V8 podstawia globalny obiekt domeny hosta. vm2 zwraca ten obiekt do sandboxa, co umożliwia pełną ucieczkę i dostęp do procesu. Wymaga to, aby aplikacja udostępniała co najmniej jedną funkcję hosta w trybie nieścisłym.

Wersje Imager dla Perla przed 1.036 kończą proces podczas odczytu pliku TGA z długością mapy kolorów wynoszącą 32768 lub więcej w funkcji tga_palette_read. Długość jest rozpakowywana do typu signed short, przez co wartość 32768 lub większa staje się ujemna, a następnie rzutowana na size_t, co powoduje żądanie alokacji o rozmiarze bliskim SIZE_MAX. Alokacja kończy się niepowodzeniem, a alokator Imager wywołuje exit(3).

Podatność polegająca na niewłaściwym kodowaniu lub escapowaniu danych wyjściowych w SCGI w Synology DiskStation Manager (DSM) przed wersjami 7.2.1-69057-12, 7.2.2-72806-9, 7.3.2-86009-4 i 7.4-90075 pozwala zdalnym atakującym na odczyt lub zapis dowolnych plików oraz przeprowadzanie ataków odmowy usługi.

Podatność wynikająca z niewystarczającej entropii w logice logowania w Synology DiskStation Manager (DSM) przed wersjami 7.2.1-69057-12, 7.2.2-72806-9, 7.3.2-86009-4 i 7.4-90075 pozwala zdalnym atakującym na odczyt lub zapis dowolnych plików oraz przeprowadzanie ataków odmowy usługi.

HCL BigFix Service Management jest podatny na podatność Server-Side Request Forgery (SSRF) w funkcji wyszukiwania, co może pozwolić atakującemu na wymuszenie na serwerze aplikacji wysyłania żądań do systemów wewnętrznych niedostępnych z internetu.

HCL BigFix Service Management jest podatny na wadę SQL Injection oraz wadę Cross-Tenant Data Exposure, co może pozwolić uwierzytelnionemu atakującemu na wstrzykiwanie poleceń bazy danych w celu wyodrębnienia poufnych informacji o systemie, a także manipulowanie wartościami żądań w celu uzyskania nieautoryzowanego dostępu do pełnych danych profilu osobowego i PII w różnych organizacjach.

Wtyczka AF Companion dla WordPressa przed wersją 2.2.0 nie weryfikuje typu plików przesyłanych przez jedną z funkcji importu, co pozwala użytkownikom z niskoprzywilejowaną rolą zarządzania sklepem na przesyłanie dowolnych plików, w tym PHP, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu.

Oprogramowanie OAKlouds firmy HGiga zawiera podatność niezabezpieczonej deserializacji. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wykonać dowolny kod na serwerze, wysyłając specjalnie spreparowaną treść serializowaną.

Nieprawidłowa autoryzacja w Azure Database for PostgreSQL umożliwia uwierzytelnionemu atakującemu podniesienie uprawnień przez sieć.

Obejście uwierzytelniania poprzez podszywanie się w Microsoft Fabric umożliwia nieuprawnionemu atakującemu podniesienie uprawnień przez sieć.

Niewystarczająca weryfikacja autentyczności danych w Azure Billing umożliwia nieuprawnionemu atakującemu podniesienie uprawnień przez sieć.

Nieprawidłowa neutralizacja specjalnych elementów w danych wyjściowych używanych przez komponent podrzędny (iniekcja) w Azure Cosmos DB pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na podniesienie uprawnień przez sieć.

Brak uwierzytelniania dla krytycznej funkcji w Azure AI Foundry pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na podniesienie uprawnień przez sieć.