CVE Vulnerability Catalog

Microsoft Internet Explorer 9 i 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową, znaną jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci w Internet Explorer'.

Microsoft Internet Explorer 9 i 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową. Jest to inna podatność niż CVE-2013-3187 i CVE-2013-3193.

Microsoft Internet Explorer w wersjach 8 do 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, znaną jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci w Internet Explorer'.

Microsoft Internet Explorer 8 i 9 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową, znaną jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci w Internet Explorer'.

Microsoft Internet Explorer 8 i 9 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową, znaną jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci w Internet Explorer'.

Microsoft Internet Explorer 9 i 10 umożliwiają zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową. Jest to inna podatność niż CVE-2013-3191 i CVE-2013-3193.

Funkcja trybu chronionego w Microsoft Internet Explorer 7 do 10 na systemach Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8, Windows Server 2012 oraz Windows RT nieprawidłowo implementuje mechanizm ochrony poziomu dostępu integralności (IL), co pozwala zdalnym atakującym uzyskać uprawnienia średniej integralności poprzez wykorzystanie dostępu do procesu o niskiej integralności.

Microsoft Internet Explorer w wersjach od 7 do 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, znaną jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci w Internet Explorer'.

Implementacja TCP/IP w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8, Windows Server 2012 oraz Windows RT nieprawidłowo przydziela pamięć dla przychodzących pakietów ICMPv6, co pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (zawieszenie systemu) poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety.

Usługa Windows NAT Driver w systemie Microsoft Windows Server 2012 nieprawidłowo weryfikuje adresy pamięci podczas przetwarzania pakietów ICMP, co pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi poprzez spreparowane pakiety.

W bibliotece usp10.dll w procesorze skryptów Unicode w systemach Microsoft Windows XP SP2, SP3 oraz Windows Server 2003 SP2 występuje podatność, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną czcionkę OpenType. Jest to znane jako 'Podatność w silniku analizy czcionek Uniscribe'.

Podatność w systemach Microsoft Windows umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez źle sformułowane żądanie asynchronicznego RPC. Dotyczy to wielu wersji systemów Windows, w tym XP, Vista, 7, 8 oraz serwerów 2003, 2008 i 2012.

Sterownik DNP3 w IOServer przed wersjami driver19.exe i Beta2041.exe jest podatny na ataki zdalne, które mogą prowadzić do odmowy usługi poprzez wprowadzenie specjalnie przygotowanych pakietów DNP3 na port TCP 20000, co skutkuje nieskończoną pętlą.

Implementacja OSPF w routerach HP JD9##A oraz przełącznikach HP J4###A, J484#B, J8###A, JD3##A, JE###A i JF55#A, a także w routerach i przełącznikach HP 3COM oraz HP H3C nie uwzględnia możliwości wystąpienia duplikatów wartości Link State ID w pakietach Link State Advertisement (LSA). To pozwala zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom na wywołanie odmowy usługi (zakłócenie routingu) lub uzyskanie wrażliwych informacji o pakietach poprzez spreparowany pakiet LSA.

Implementacja Interfejsu Zarządzania Platformą Inteligentną (IPMI) w modułach zarządzających IBM BladeCenter, Flex System, System x iDataPlex oraz serwerach System x3### posiada domyślne hasło dla konta użytkownika IPMI. To ułatwia zdalnym atakującym wykonywanie akcji takich jak włączanie, wyłączanie lub restartowanie systemu, a także dodawanie lub modyfikowanie kont.

Urządzenia master RTAC firmy Schweitzer Engineering Laboratories (SEL), takie jak SEL-2241, SEL-3505 i SEL-3530, są podatne na atak typu denial of service (DoS) spowodowany przez specjalnie skonstruowany pakiet TCP DNP3, co prowadzi do nieskończonej pętli.

Urządzenia Moxa OnCell Gateway G3111, G3151, G3211 i G3251 z firmware przed wersją 1.4 nie wykorzystują wystarczającego źródła entropii do generowania kluczy SSH i SSL. To ułatwia zdalnym atakującym uzyskanie dostępu, wykorzystując wiedzę o kluczu z innej instalacji produktu.

Przepełnienie bufora w funkcji idnsALookup w pliku dns_internal.cc w Squid w wersjach od 3.2 do 3.2.11 oraz od 3.3 do 3.3.6 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi poprzez długą nazwę w żądaniu wyszukiwania DNS.

Podatność SQL injection w pliku modules/rss/rss.php w Cotonti przed wersją 0.9.14 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń SQL poprzez parametr 'c' w index.php.

Przepełnienie bufora w NetWin SurgeFTP przed wersją 23d2 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii (denial of service) lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez długi ciąg w żądaniu uwierzytelnienia.