CVE Vulnerability Catalog

Atakujący z sieci, nieposiadający uprawnień, może uzyskać uprawnienia systemowe do skonfigurowanych SKU zarządzania Intela, takich jak Intel Active Management Technology (AMT) oraz Intel Standard Manageability (ISM). Ponadto, lokalny atakujący bez uprawnień może skonfigurować funkcje zarządzania, uzyskując nieuprawnione uprawnienia sieciowe lub lokalne na SKU zarządzania Intela.

Adobe ColdFusion w wersjach 2016 Update 3 i wcześniejszych, ColdFusion 11 Update 11 i wcześniejszych oraz ColdFusion 10 Update 22 i wcześniejszych ma podatność na deserializację Java w bibliotece Apache BlazeDS. Skuteczne wykorzystanie tej podatności może prowadzić do wykonania dowolnego kodu.

Artifex Ghostscript do 26 kwietnia 2017 roku umożliwia obejście mechanizmu -dSAFER oraz zdalne wykonanie polecenia poprzez pomylenie typów .rsdparams z podciągiem '/OutputFile (%pipe%' w przygotowanym dokumencie .eps, który jest wejściem do programu gs.

Błąd w obsłudze złożonych typów danych w silniku V8 w Google Chrome przed wersją 57.0.2987.98 dla systemów Linux, Windows i Mac oraz przed wersją 57.0.2987.108 dla Androida umożliwiał zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną stronę HTML.

Podatność w komponencie Oracle WebLogic Server w Oracle Fusion Middleware umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu z dostępem do sieci przez HTTP kompromitację serwera. Atakujący może nieautoryzowanie tworzyć, usuwać lub modyfikować dostęp do krytycznych danych oraz uzyskać pełny dostęp do wszystkich danych dostępnych w Oracle WebLogic Server.

W urządzeniach Netgear WN604 przed wersją 3.3.3 oraz WN802Tv2, WNAP210v2, WNAP320, WNDAP350, WNDAP360 i WNDAP660 przed wersją 3.5.5.0 występuje podatność, która umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez pliki boardData102.php, boardData103.php, boardDataJP.php, boardDataNA.php i boardDataWW.php.

Występuje podatność na podniesienie uprawnień, gdy Internet Explorer nieprawidłowo egzekwuje zasady dotyczące domen, co może pozwolić atakującemu na dostęp do informacji z jednej domeny i wstrzyknięcie ich do innej domeny.

Podatność CVE-2017-0199 dotyczy różnych wersji Microsoft Office oraz systemów Windows, które pozwalają zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany dokument. Problem ten występuje w Microsoft Office 2007 SP3, 2010 SP2, 2013 SP1, 2016 oraz w systemach Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2, Windows 7 SP1 i Windows 8.1.

W Apache Tomcat przed wersją 6.0.48, 7.x przed 7.0.73, 8.x przed 8.0.39, 8.5.x przed 8.5.7 oraz 9.x przed 9.0.0.M12 możliwe jest zdalne wykonanie kodu, jeśli używany jest JmxRemoteLifecycleListener i atakujący ma dostęp do portów JMX. Problem wynika z tego, że ten listener nie został zaktualizowany w zgodności z poprawką CVE-2016-3427 firmy Oracle, która dotyczyła typów poświadczeń.

Odkryto podatność na wstrzykiwanie poleceń w routerze Zyxel EMG2926 z oprogramowaniem V1.00(AAQT.4)b8. Podatność ta znajduje się w narzędziach diagnostycznych, szczególnie w funkcji nslookup, co pozwala na wykonanie dowolnych poleceń na routerze przez złośliwego użytkownika.

W pliku fastping.c w MRLG (Multi-Router Looking Glass) przed wersją 5.5.0 istnieje podatność, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego zapisu w pamięci oraz na uszkodzenie pamięci.

Przepełnienie bufora w funkcji ScStoragePathFromUrl w usłudze WebDAV w Internet Information Services (IIS) 6.0 w systemie Microsoft Windows Server 2003 R2 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długi nagłówek zaczynający się od 'If: <http://' w żądaniu PROPFIND.

Podatność w protokole zarządzania klastrem Cisco (CMP) w oprogramowaniu Cisco IOS i Cisco IOS XE może umożliwić nieautoryzowanemu, zdalnemu atakującemu spowodowanie ponownego uruchomienia urządzenia lub zdalne wykonanie kodu z podwyższonymi uprawnieniami. Problem wynika z niewłaściwego przetwarzania opcji Telnet specyficznych dla CMP oraz braku ograniczeń w ich użyciu tylko do lokalnych komunikacji między członkami klastra.

Microsoft Internet Explorer w wersjach 9-11 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0018 i CVE-2017-0037.

Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8.1, Windows Server 2012 Gold i R2, Windows RT 8.1 oraz Windows 10 Gold, 1511 i 1607, pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0143, CVE-2017-0144, CVE-2017-0145 i CVE-2017-0146.

Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie wrażliwych informacji z pamięci procesów za pomocą spreparowanych pakietów. Jest to znane jako 'Podatność na ujawnienie informacji w SMB Windows'.

Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8.1, Windows Server 2012 Gold i R2, Windows RT 8.1 oraz Windows 10 Gold, 1511 i 1607, pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0143, CVE-2017-0144, CVE-2017-0145 i CVE-2017-0148.

Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows (w tym Vista, 7, 8.1, 10 oraz serwery 2008, 2012, 2016) pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Jest to podatność związana z zdalnym wykonaniem kodu w protokole SMB.

Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8.1, Windows Server 2012 Gold i R2, Windows RT 8.1 oraz Windows 10 Gold, 1511 i 1607, pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0143, CVE-2017-0145, CVE-2017-0146 i CVE-2017-0148.

Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8.1, Windows Server 2012 Gold i R2, Windows RT 8.1 oraz Windows 10 Gold, 1511 i 1607, pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0144, CVE-2017-0145, CVE-2017-0146 i CVE-2017-0148.