Katalog podatności CVE

MyBooks (Talebook) w wersji 3.41.2 i wcześniejszych ma podatność w handlerze AdminSettings.post dla POST /api/admin/settings, który nie sprawdza właściwości self.admin_user, mimo że ma dekorator auth. Każdy uwierzytelniony zwykły użytkownik może nadpisać konfigurację serwera, w tym poświadczenia SMTP, sekrety OAuth, ścieżki przechowywania i flagi bezpieczeństwa. Ponadto funkcja process_auth_header nie weryfikuje flagi aktywacji konta, co pozwala nieaktywowanym kontom na dostęp. Problem naprawiono w wersji 3.42.0.

MyBooks (Talebook) w wersji 3.41.2 i wcześniejszych zawiera podatność w obsłudze nazw kluczy SOCIAL_AUTH w handlerze AdminSettings.post. Nazwy te są łączone bez odpowiedniego escapowania do pliku auto.py, co pozwala administratorowi na wstrzyknięcie dowolnego kodu Python. Kod jest wykonywany podczas importu modułu, co umożliwia wykonanie poleceń z uprawnieniami usługi.

Gotenberg w wersji 8.32.0 i wcześniejszych ma podatność w obsłudze nazw plików, gdzie filepath.Base na Linuxie nie traktuje backslashy jako separatorów ścieżek, więc nazwa pliku zawierająca składniki ścieżek w stylu Windows (np. ........\Windows\System32\evil.pdf) przechodzi sanityzację. Zdalny atakujący może dostarczyć taką nazwę, a po rozpakowaniu archiwum na systemie Windows plik może zostać zapisany poza zamierzonym katalogiem. Problem naprawiono w wersji 8.33.0.

OpenEMR przed wersją 8.3.0 zawiera podatność na cross-site request forgery (CSRF) w przeglądarce DICOM. Parametr GET web_path w stronie przeglądarki DICOM jest osadzany jako URL bez walidacji względem oczekiwanych formatów ścieżek. Atakujący może stworzyć URL, który powoduje, że uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami Patients - Documents wykonuje uwierzytelnione żądania do dowolnych endpointów OpenEMR, umożliwiając wymuszone wylogowanie i inne zmiany stanu.

OpenEMR przed wersją 8.3.0 zawiera podatność na trwały cross-site scripting (XSS) w imporcie szablonów portalu pacjenta. Uwierzytelnieni atakujący z uprawnieniami Forms Administration mogą przesyłać pliki szablonów zawierające dowolny HTML lub JavaScript. Złośliwe skrypty są przechowywane bez sanityzacji i wykonują się w przeglądarce każdego innego użytkownika Forms Administration, który przegląda szablon w edytorze HTML.

OpenEMR przed wersją 8.3.0 zawiera podatność na odbity cross-site scripting (XSS) w imporcie szablonów portalu pacjenta. Parametr GET templateHtml jest odzwierciedlany w odpowiedzi strony bez sanityzacji. Atakujący może stworzyć URL, który wykonuje dowolny JavaScript w przeglądarce każdego uwierzytelnionego użytkownika z uprawnieniami Forms Administration, który odwiedzi link, umożliwiając przejęcie sesji.

Dell PowerPath w wersjach od 7.2 do 8.0 SP1 zawiera podatność związaną z niewłaściwym zarządzaniem uprawnieniami. Atakujący z niskimi uprawnieniami i lokalnym dostępem może wykorzystać tę podatność do podniesienia swoich uprawnień.

Dell RecoverPoint for VMs w wersjach 6.0.3 i 6.0.3.1 zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego (OS Command Injection). Uprzywilejowany atakujący z dostępem zdalnym może wykorzystać tę podatność do wykonania poleceń.

HumHub Community Edition 1.18.4 zawiera odzwierciedloną podatność XSS w przepływie składania wniosku o członkostwo w przestrzeni. Atakujący może umieścić sterowaną przez siebie konfigurację przycisku w parametrze options ciągu zapytania formularza request-membership-form, nakłonić uwierzytelnionego nie-członka do przesłania legalnego formularza i spowodować, że serwer zwróci JavaScript zawierający kod atakującego.

HumHub Community Edition 1.18.4 i 1.18.4-pl1 zawierają podatność na trwały XSS w przepływie renderowania potwierdzenia oEmbed.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na spowodowanie odmowy usługi z powodu niekontrolowanego zużycia zasobów.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na spowodowanie odmowy usługi z powodu wyłuskania wskaźnika NULL.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń systemu operacyjnego z powodu nieprawidłowej neutralizacji specjalnych elementów w poleceniu OS.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu przepełnienia bufora na stercie.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na spowodowanie odmowy usługi z powodu zapisu poza zakresem.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na podniesienie uprawnień z powodu nieprawidłowego zarządzania uprawnieniami.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na spowodowanie odmowy usługi z powodu niekontrolowanego zużycia zasobów.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na dostęp do systemów plików eksportowanych przez NFS z powodu nieprawidłowego uwierzytelniania.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na uzyskanie uprawnień root z powodu nieprawidłowego uwierzytelniania.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 NIM mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na uzyskanie nieautoryzowanego dostępu do systemów AIX z powodu nieprawidłowej walidacji certyfikatów TLS.