Katalog podatności CVE

Biblioteka SAP Cloud SDK for Python zawiera podatność SSRF w przepływie OAuth2, dotykającą aplikacji wielodostępnych (multi-tenant) na platformie BTP. Atakujący kontrolujący parametr tenant_subdomain może przekierować żądania tokenów OAuth2 na własny serwer i przechwycić dane uwierzytelniające klienta. Podatność naprawiono w 0.45.2, ponownie wprowadzono w 0.53.0 i przywrócono poprawkę w 0.55.1.

SAP NetWeaver Visual Composer nie przeprowadza wystarczających kontroli autoryzacji w niektórych funkcjach portalu. Atakujący z niskimi uprawnieniami może wywołać wewnętrzne operacje na wstępnie skonfigurowanym zdalnym systemie, co w zależności od konfiguracji połączenia może prowadzić do pełnej kompromitacji zdalnego systemu.

SAP Manufacturing Integration and Intelligence nie egzekwuje wystarczająco granic autoryzacji w niektórych funkcjach administracyjnych. Atakujący z uprawnieniami administratora MII może wysłać specjalnie spreparowane żądanie w celu nadania kontu podwyższonych uprawnień na leżącym u podstaw serwerze aplikacji Java. Udane wykorzystanie może pozwolić na uzyskanie kontroli administracyjnej nad systemem.

SAP S/4HANA (Manage Substitution/Validation Rules) nie waliduje wystarczająco danych wejściowych przetwarzanych przez funkcję definiowania reguł, która wykorzystuje specyficzny język skryptowy. Uwierzytelniony atakujący z określonymi uprawnieniami biznesowymi może wysłać specjalnie spreparowane dane, które są interpretowane jako wykonywalny kod ABAP. Udane wykorzystanie może pozwolić na wykonanie dowolnego kodu ABAP w systemie.

Metasploit Framework Web Service REST API (msf-ws) udostępnia magazyn poświadczeń przez Msf::WebServices::CredentialServlet. Obsługa aktualizacji (PUT) i usuwania (DELETE) poświadczeń w /api/v1/credentials nie wywołuje uwierzytelnienia, w przeciwieństwie do innych tras. Każdy klient, który może dotrzeć do usługi na domyślnym nasłuchiwaczu 0.0.0.0:8080, może czytać, modyfikować lub trwale usuwać wszystkie zapisane poświadczenia bez uwierzytelnienia. Wszystkie opublikowane wersje Metasploit Framework do 6.5.4 są dotknięte; poprawka w 6.5.5 dodaje wywołanie uwierzytelnienia.

IBM i w wersjach 7.3, 7.4, 7.5 i 7.6 może pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na uzyskanie wrażliwych informacji lub wykonanie dowolnego kodu na systemie z powodu niewłaściwej sanityzacji danych przez aplikację webową HTTP Server Administration.

IBM DataStage on Cloud Pak for Data 5.4.0.0 zawiera podatność na przejście ścieżki (path traversal) z powodu nieprawidłowej walidacji nazw ścieżek. Zdalny uwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu.

IBM DataStage on Cloud Pak for Data 5.4.0.0 ujawnia wrażliwe informacje nieupoważnionemu podmiotowi. Zdalny uwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność do uzyskania poufnych danych.

IBM DataStage on Cloud Pak for Data 5.4.0.0 zawiera podatność na przejście ścieżki, która może prowadzić do odmowy usługi. Zdalny uwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność do zakłócenia działania usługi.

IBM Maximo AI Service 9.1.0 i 9.2.0 zawiera podatność związaną z nieprawidłową kontrolą generowania kodu. Zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu.

Qexo w wersjach od 4.0.0 do 4.2.0 udostępnia endpoint /api/init_step/ bez uwierzytelnienia, autoryzacji ani zabezpieczenia przed ponownym uruchomieniem konfiguracji. Nieuwierzytelniony atakujący z ważnym tokenem CSRF może zresetować ustawienie INIT i ponownie wejść w proces konfiguracji, co może ujawnić przechowywane dane uwierzytelniające PROVIDER.

Podatność ataku powtórzeniowego OAuth1 w Apache Allura. Problem dotyczy Apache Allura do wersji 1.21.0. Użytkownicy powinni zaktualizować do wersji 1.22.0, która naprawia problem.

Podatność Mass Assignment w REST API w Apache Allura. Problem dotyczy Apache Allura do wersji 1.21.0. Użytkownicy powinni zaktualizować do wersji 1.22.0, która naprawia problem.

Podatność walidacji callbacku OAuth1 w Apache Allura. Problem dotyczy Apache Allura do wersji 1.21.0. Użytkownicy powinni zaktualizować do wersji 1.22.0, która naprawia problem.

Rapyd Admin w wersjach od 9.0.0 do przed 9.20.0 zawiera twardo zakodowane poświadczenia, które pozwalają zdalnym nieuwierzytelnionym atakującym uzyskać dostęp super-administratora przez konto admin@laravel z hasłem admin. Konto jest tworzone przez instalator i cicho odtwarzane przy każdym uruchomieniu rpd:make, umożliwiając atakującym ominięcie autoryzacji i ograniczeń dzierżawy.

Netcore NR268 w wersji 1.7.121109 zawiera podatność na wstrzykiwanie argumentów w funkcji execvp pliku /router/DDNSset.cgi w komponencie DDNS. Manipulacja argumentem Hostname może prowadzić do wstrzyknięcia argumentów, a atak może być przeprowadzony zdalnie.

GPT-SoVITS do wersji 20250606v2pro zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego w pliku tools/uvr5/vr.py, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym wykonywać polecenia przez ścieżki folderów wyjściowych. Atakujący mogą wprowadzić substytucje powłoki, takie jak $(...), w polach tekstowych folderu wyjściowego UVR5 WebUI z eksportem mp3 lub m4a, aby uruchomić polecenia jako użytkownik serwera.

IBM Db2 Mirror for i w wersjach 7.4, 7.5 i 7.6 jest podatny na eskalację uprawnień. Uwierzytelniony atakujący może wysłać złośliwe żądanie, które omija dodatkowe kontrole autoryzacji i walidacji danych wejściowych, aby wykonać złośliwy kod i uzyskać podwyższone uprawnienia.

HAProxy Data Plane API w wersjach od 2.2.0 do 3.4.3 (oraz odpowiednie wydania Enterprise Edition) zawiera globalną logikę uwierzytelniania, która nieprawidłowo usuwa zabezpieczenia dla wielu typów transportu. Gdy skonfigurowano TLS CA i określono numeryczny port TLS, aplikacja globalnie wyłącza podstawowe uwierzytelnianie na współdzielonym wewnętrznym handlerze żądań, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na dostęp do endpointów HTTP lub UNIX, całkowicie omijając poświadczenia i uzyskując pełny dostęp administracyjny do API.

W bibliotece Privasys Remote Attestation TLS Clients przed wersją 0.11.0 dowody atestacji TEE są akceptowane bez wymagania jawnie autoryzowanej tożsamości platformy. Atakujący w sieci może sfałszować dowody lub wydobyć sekrety atestacji z przejętej, nieunieważnionej platformy, a weryfikator zaakceptuje pomiary z innej platformy TEE jako pochodzące od zamierzonego Atestera. Umożliwia to podszycie się pod atestowany punkt końcowy TLS.