Katalog podatności CVE
Przetłumaczone opisy podatności z bazy NVD NIST - w języku polskim
Przeglądaj podatności według pakietuKatalog CISA KEV zaktualizowany: (v2026.11.03)
Cotygodniowy digest CVE
Jeden mail w tygodniu z nowo opublikowanymi podatnościami, o których warto wiedzieć. Bez zakładania konta.
Digest dotyczy ogólnie nowych podatności, nie Twoich serwerów. Jeśli chcesz wiedzieć, które z nich faktycznie działają w Twojej infrastrukturze, tym zajmuje się Secvalis : skanuje Twoje maszyny i zgłasza wyłącznie to, co ich dotyczy.
W pakiecie GraphQL Tools legacy WebSocket executor przed wersją 1.1.36 funkcja buildWSLegacyExecutor używa jednego WebSocket i zastępuje pojedynczy handler websocket.onmessage przy każdym nowym nakładającym się subskrypcji. Handler dostarcza ramki LEGACY_WS.DATA do najnowszego obserwatora bez porównania data.id z identyfikatorem operacji subskrypcji, więc wywołujący może otrzymać dane subskrypcji innego użytkownika.
W @hono/node-server od wersji 1.19.10 do 2.1.3 funkcja serveStatic dekoduje ścieżkę żądania po raz drugi po tym, jak Hono już ją zdekodowało do routingu. Zniekształcona sekwencja procentowa może spowodować, że middleware routingu oceni zakodowaną ścieżkę, podczas gdy rozwiązywanie plików statycznych użyje innego katalogu.
W Vite od wersji 6.4.4 do 6.4.5 serwer deweloperski może ocenić server.fs.deny przed usunięciem parametrów zapytania loadera, takich jak ?raw, ?import&raw lub ?import&url&inline. Gdy serwer deweloperski jest wystawiony na sieć, a wrażliwy plik znajduje się w server.fs.allow, ale jest dopasowany przez server.fs.deny, nieuwierzytelniony atakujący może dołączyć jedno z tych zapytań i pobrać zabroniony plik.
W Happy DOM przed wersją 20.14.6 komponent CookieContainer nieprawidłowo waliduje i dopasowuje atrybuty Domain plików cookie. Może akceptować Domain niezwiązany z originem ustawiającym cookie, w tym publiczny sufiks, oraz traktować niepowiązaną nazwę hosta dzielącą sufiks jako dopasowanie, ponieważ cookieMatchesURL nie wymusza granicy etykiety DNS.
W frameworku Echo (Go) w wersjach przed 4.15.2 i 5.1.1 funkcja Context.Scheme zwraca wartości z nagłówków X-Forwarded-Proto, X-Forwarded-Protocol lub X-Url-Scheme bez sprawdzenia, czy są to obsługiwane schematy sieciowe. Middleware WWWRedirect i NonWWWRedirect używają tej wartości do budowy nagłówka Location, co pozwala atakującemu kontrolującemu nagłówek forwarded scheme wymusić przekierowanie na dowolny schemat URI. Warianty przekierowań specyficzne dla HTTPS mają zaszyty na stałe HTTPS i nie są podatne.
W frameworku Echo (Go) w wersjach przed 4.16.0 i 5.4.0 funkcja Context.Scheme bezwarunkowo ufa nagłówkom forwarded scheme od dowolnego klienta. Klient łączący się bezpośrednio przez zwykły HTTP może podać schemat HTTPS i ominąć HTTPSRedirect, ponieważ żądanie jest traktowane jako już bezpieczne. Dodatkowo, za proxy terminującym TLS przekazującym nagłówek kontrolowany przez atakującego, deklarowany schemat HTTP może stłumić nagłówek Strict-Transport-Security, mimo że przeglądarka otrzymuje odpowiedź przez HTTPS.
W frameworku Echo (Go) w wersjach przed 4.16.0 i 5.4.0 funkcja sanitizeURI sprawdza tylko pierwsze dwa bajty celu przekierowania przed decyzją, czy zaczyna się on od pary separatorów ścieżki absolutnej. Gdy AddTrailingSlash lub RemoveTrailingSlash są skonfigurowane ze statusem przekierowania, forma ścieżki ze slashem, TAB-em i separatorem może ominąć zabezpieczenie, zostać wysłana w nagłówku Location i znormalizowana przez przeglądarkę do hosta kontrolowanego przez atakującego.
W platformie Endatix przed wersją 0.7.0 anonimowy endpoint POST /forms/{formId}/submissions przechowuje kontrolowane przez atakującego pole JsonData, które może zawierać obiekt pliku z adresem URL HTTP/HTTPS. Gdy pracownik z uprawnieniem submissions.view wywoła pobieranie plików, serwer wykonuje żądanie GET bez walidacji adresu docelowego, co umożliwia second-order SSRF do usług wewnętrznych, metadanych chmury i adresów loopback.
W narzędziu Ember przed wersją 1.4.2 formatery wierszy TUI przekazują pola logów dostępu Caddy, w szczególności URI żądania, przez funkcję fitCellLeft bez neutralizacji sekwencji ucieczki terminala. Nieuwierzytelniony klient może umieścić bajty ANSI, OSC lub CSI w żądaniu HTTP, które po zdekodowaniu trafiają do os.Stdout i są interpretowane przez terminal operatora.
Endpoint uwierzytelniania generuje komunikat błędu zawierający dane odzwierciedlone bezpośrednio z żądania, bez wystarczającej sanityzacji lub kodowania. Umożliwia to atakującemu wstrzyknięcie złośliwych skryptów wykonywanych w kontekście przeglądarki ofiary (reflected XSS).
W frameworku Echo przed wersjami 4.15.3 i 5.2.0 middleware.Static może ponownie dekodować już zdekodowaną wartość Request.URL.Path. Podwójnie zakodowane separatory mogą zostać zrekonstruowane przed rozwiązywaniem ścieżki w systemie plików, co pozwala dotrzeć do pliku chronionego przez trasę, gdy middleware statyczne jest zarejestrowane globalnie.
W frameworku Echo przed wersjami 4.16.0 i 5.4.0 statyczne handlery plików mogą normalizować segmenty kropkowe po dopasowaniu trasy i serwować plik przez publiczną trasę statyczną, mimo że bezpośrednia ścieżka jest chroniona przez middleware na poziomie trasy. Luka jest wynikiem niekompletnej poprawki dla CVE-2026-55677.
W frameworku Echo od wersji 4.0.0 do 5.1.0 Context.RealIP korzysta z wartości X-Forwarded-For lub X-Real-IP dostarczonych przez klienta, gdy Echo.IPExtractor nie jest ustawiony, a domyślny RateLimiter używa tego wyniku jako identyfikatora klienta. Atakujący może rotować wartości nagłówków, aby uzyskiwać nowe koszyki limitu i omijać ograniczenia oparte na IP.
W frameworku Echo przed wersjami 4.16.0 i 5.4.0 funkcje Context.JSONP i Context.JSONPBlob wstawiają niezwalidowaną wartość callback do odpowiedzi JavaScript. Trasa przekazująca dane kontrolowane przez atakującego jako callback może zwrócić wykonywalny skrypt, umożliwiając reflected XSS.
W frameworku Echo od wersji 4.0.0 do 5.4.0 middleware Proxy może zachować nagłówek X-Real-IP dostarczony przez atakującego i przekazać go do usługi nadrzędnej, gdy Echo.IPExtractor nie jest skonfigurowany. Zdalny klient może w ten sposób podszyć się pod adres klienta widziany przez usługi nadrzędne.
W frameworku Echo (Go) middleware MethodOverride przed wersjami 4.16.0 i 5.4.0 akceptuje bezpieczną metodę HTTP jako cel nadpisania dla żądania POST. Gdy MethodOverride jest zarejestrowany przed CSRF w łańcuchu middleware po routingu, wybór trasy zachowuje oryginalny handler POST, ale nadpisanie zmienia metodę przed sprawdzeniem CSRF, co powoduje pominięcie walidacji tokenu i kontroli Sec-Fetch-Site. Exploit cross-site wymaga uwierzytelnionej ofiary i wartości nadpisania kontrolowanej przez przeglądarkę, np. gettera formularza; domyślny getter nagłówka X-HTTP-Method-Override nie jest ustawialny przez formularz cross-site.
Niewłaściwa neutralizacja danych wejściowych używanych do promptów LLM w narzędziu environment w Strands Agents Tools przed wersją 0.8.6 może pozwolić zdalnym aktorom na uzyskanie w postaci jawnej zmiennych środowiskowych hosta agenta, w tym poświadczeń chmurowych i kluczy API, poprzez spreparowany prompt wyłączający maskowanie sekretów w narzędziu. Aby usunąć problem, należy zaktualizować do wersji 0.8.6 lub nowszej i wymienić poświadczenia, które były obecne w środowisku agentów ładujących narzędzie environment.
Coder w wersjach przed 2.29.21, 2.30.0 przed 2.34.12, 2.35.0 przed 2.35.9, 2.36.0 przed 2.36.7 oraz 2.37.0 przed 2.37.4 nie weryfikuje roszczenia audience w tokenach JWT GCE instance-identity na endpointcie POST /api/v2/workspaceagents/google-instance-identity. Atakujący, który zdobędzie niewygasły token tożsamości w formacie format=full wystawiony dla innej strony ufającej, może go odtworzyć, aby uzyskać token sesji agenta workspace, ważny do następnego builda workspace.
ToolJet od wersji 3.20.2-lts przed 3.20.242-lts zawiera obejście autoryzacji w SignupDisableGuard, który traktuje ciąg znaków 'false' ustawienia signup jako prawdziwy, przez co ograniczenia rejestracji na poziomie instancji nie są egzekwowane. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą wysyłać żądania POST do /api/signup bez organizationId, aby utworzyć konto, dołączyć do domyślnego workspace i otrzymać ważną sesję.
MONAI przed wersją 1.6.1 zawiera lukę niewystarczającej weryfikacji integralności w funkcji check_hash(), która po cichu zwraca True, gdy hash_val ma wartość None, przy czym domyślnym typem skrótu jest MD5. Atakujący przeprowadzający atak man-in-the-middle lub kompromitujący rejestr mogą podmienić pakiety, zbiory danych lub archiwa modeli pobierane bez skrótów, umożliwiając dostarczenie złośliwych plików i potencjalne wykonanie kodu.
Dane podatności pochodzą z NVD (NIST) · CISA KEV · EPSS

