Katalog podatności CVE

W SOCFortress CoPilot przed wersją 0.1.77 endpoint POST /api/scoutsuite/generate-gcp-report przekazuje surową nazwę pliku z nagłówka multipart do funkcji zapisu bez sanityzacji ani sprawdzenia ścieżki docelowej. Nazwa pliku z sekwencją przejścia katalogów pozwala zapisać przesłany JSON poza zamierzonym katalogiem raportów, w tym w katalogu źródłowym aplikacji.

W szablonie ng-antd-admin przed wersją 22.0 zaszyty na stałe domyślny sekret JWT umożliwia fałszowanie tokenów, jeśli wdrożenie nie zastąpiło domyślnego sekretu, bez ostrzeżenia przy starcie. Atakujący może ominąć uwierzytelnianie i autoryzację oraz podszyć się pod dowolnego użytkownika, w tym administratora.

W SOCFortress CoPilot nieuwierzytelniony mount StaticFiles /scoutsuite-report udostępnia katalog scoutsuite-report, ujawniając raporty HTML oraz pliki wyników zawierające informacje o IAM, zasobach i błędach konfiguracji AWS, Azure i GCP. Podczas skanowania GCP klucz konta usługi jest zapisywany w tym samym katalogu i usuwany dopiero po zakończeniu skanowania, więc anonimowy klient może go pobrać.

W SOCFortress CoPilot przed wersją 0.1.76 funkcje verify_graylog_header i verify_velociraptor_header uwierzytelniają webhooki przy użyciu tego samego publicznie zaszytego domyślnego nagłówka, obecnego także w .env.example. Wdrożenia z niezmienionym sekretem pozwalają anonimowemu wywołującemu ominąć uwierzytelnianie JWT i wywołać akcje active-response oraz tworzyć sfałszowane alerty.

W SOCFortress CoPilot użytkownicy portalu, w tym konta typu customer_user, mogą przesyłać znaczniki HTML przez endpoint komentarzy do alertów, które są renderowane bez sanityzacji przy użyciu v-html. Umożliwia to przechowywany XSS, a ponieważ tokeny dostępu i odświeżania są przechowywane w pamięci dostępnej dla JavaScript, wstrzyknięty skrypt może je wykraść i przejąć konto przeglądającego. Podatność dotyczy także innych pól SOC (sprawy, zasoby, health-check) i została naprawiona w wersjach 0.1.70 (health-check) oraz 0.1.76 (komentarze i pozostałe pola).

MuseBot przed wersją 2.0.0 zawiera podatność ominięcia uwierzytelniania, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym sfałszować sesje administratora przy użyciu zaszytego domyślnego klucza sesji 'muse_bot_session_key'. Atakujący może podpisać cookie sesji z dowolnym user_id i uzyskać pełny dostęp administracyjny.

W Vvveb przed wersją 1.0.8.7 uwierzytelniony IDOR na endpoincie admin/auth-token pozwala dowolnemu administratorowi odczytać i nadpisać tokeny API innego administratora. Podatność została załatana w wersji 1.0.8.7.

W Vvveb przed wersją 1.0.8.7 funkcjonalność resetowania hasła jest podatna na ominięcie uwierzytelniania z powodu niewystarczającej walidacji parametrów GET user i token. Podatność została załatana w wersji 1.0.8.7.

OpenDeepWiki do wersji 2.0.6 zawiera zaszyty na stałe klucz podpisywania JWT w pliku appsettings.json. Nieuwierzytelniony atakujący może sfałszować tokeny administratora z rolą Admin i uzyskać dostęp do endpointów /api/admin.

W ClickHouse Server wykryto podatność, która w określonych warunkach może pozwolić nieuwierzytelnionemu użytkownikowi z dostępem sieciowym na wykonanie dowolnego kodu na serwerze ClickHouse.

W Dahua Intelligent Connection Center wykryto podatność, która pozwala zdalnemu atakującemu wysłać specjalnie spreparowane żądanie do systemu i wykonać dowolne polecenia, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu.

W Apache Fineract (do wersji 1.15.0) występuje podatność SQL Injection w parametrze outStandingAmountPercentageCondition endpointu /fineract-provider/api/v1/search/advance. Nieprawidłowa neutralizacja danych wejściowych pozwala na wstrzyknięcie kodu SQL.

W urządzeniach Teltonika Networks RUTOS (wersje 7.22–7.24.2) oraz TSWOS (wersje 1.9–1.10) istnieje luka pozwalająca nieuwierzytelnionemu użytkownikowi na bezpośrednie wywoływanie funkcji LUA z pominięciem walidacji stosowanych przy normalnych żądaniach API. Ponieważ żądania te nie przechodzą prawidłowych przepływów, może to prowadzić do wykonania poleceń w systemie operacyjnym.

Wtyczka Gravity Forms dla WordPressa w wersjach do 3.1.2 włącznie jest podatna na wstrzyknięcie obiektu PHP poprzez pole niestandardowe wpisu typu List. Wartość pola jest przekazywana do globalnej funkcji maybe_unserialize() bez ograniczeń zamiast do utwardzonej GFCommon::maybe_unserialize(), co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu wstrzyknąć obiekt PHP do metadanych wpisu. Jeśli w innym pluginie lub motywie istnieje łańcuch gadgetów, może to prowadzić do zdalnego wykonania kodu.

Moduł Block AJAX dla Drupala niewłaściwie kontroluje modyfikację dynamicznie ustalanych atrybutów obiektów, co umożliwia wstrzyknięcie obiektu (object injection). Problem dotyczy wersji od 0.0.0 do 3.0.2.

Podatność typu memory corruption w mechanizmie GarbageCollection w Google Chrome przed wersją 156.0.8078.79. Zdalny atakujący może potencjalnie wykonać dowolny kod poza piaskownicą za pomocą spreparowanej strony HTML.

Nieprawidłowa walidacja danych wejściowych w bibliotece Skia w Google Chrome przed wersją 156.0.8078.79. Zdalny atakujący może potencjalnie wykonać dowolny kod poza piaskownicą za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu zdalne wykonanie kodu (RCE) na serwerach z usługą Veeam Virtualization Extensions w Veeam Management Pack for Microsoft System Center.

W SOCFortress CoPilot przed wersją 0.1.76 szablony raportów przesyłane przez użytkownika o najniższych uprawnieniach (customer_user) są później wykonywane przez niesandboxowane silniki Jinja2 podczas generowania raportu przez administratora lub analityka. Brak walidacji treści szablonu oraz brak izolacji między klientami pozwala atakującemu na wstrzyknięcie złośliwych wyrażeń Jinja, które są wykonywane jako kod Python na backendzie.

W Docat występuje luka umożliwiająca przesłanie dowolnego pliku przez API Upload, ponieważ interfejs nie waliduje ścieżki ani typu przesyłanego pliku. Atakujący może nadpisać wrażliwe pliki konfiguracyjne lub umieścić złośliwe pliki na serwerze WWW Docat.