Katalog podatności CVE

W ThingLinks przed wersją 1.4.0 endpoint /groovyScriptTest/registerScript przyjmuje treść skryptu Groovy od użytkownika i przekazuje ją do niesandboxowanego procesu kompilacji i ładowania. Uwierzytelniony atakujący może dostarczyć kod, który zostanie skompilowany i uruchomiony na serwerze, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu po stronie serwera. Problem dotyczy przepływu testowania/rejestracji skryptów Groovy w silniku reguł i został naprawiony w wersji 1.4.0.

W ThingLinks przed wersją 1.4.0 występuje nieuwierzytelniona podatność SQL injection w API TDengine TDS. Wartości pól JSON przesyłane do /anyUser/tds/insertTableData trafiają do niebezpiecznego konstruowania zapytań SQL w mapperze TDS, co pozwala zdalnemu nieuwierzytelnionemu atakującemu modyfikować dane szeregów czasowych TDengine, w tym wstawiać niepożądane wiersze lub nadpisywać istniejące odczyty. Problem naprawiono w wersji 1.4.0.

Biblioteka ssl_verify_fun (deadtrickster) nieprawidłowo waliduje certyfikaty z niezgodnością hosta, ponieważ funkcja try_match_wildcard/4 w src/ssl_verify_hostname.erl zakotwicza tylko tekst przed i po znaku * w identyfikatorze takim jak f*.example.net. Powoduje to, że wildcard obejmuje również kropki i certyfikat jest akceptowany dla f.evil.example.net, a także *.168.1.1 pasuje do adresu IP 192.168.1.1. Problem dotyczy wersji od 1.0.1 przed 1.1.8.

Podatność przepełnienia bufora na stosie oraz brak autoryzacji w Thales Sentinel Keys Server na Windows. Serwer nie sprawdza długości pierwszego pola w żądaniu HTTP, co pozwala atakującemu na przesłanie spreparowanego żądania i potencjalne zdalne wykonanie kodu z uprawnieniami NT AUTHORITY\SYSTEM.

W Kargo (wersje od 0.6.0 do 1.8.14, 1.9.9 i 1.10.8) występują dwie luki autoryzacji w API RBAC ograniczonym do projektu. Użytkownik z delegowanym uprawnieniem do zarządzania rolami lub kontami usług może przyznać uprawnienia wykraczające poza własne, co umożliwia eskalację do poziomu administratora projektu.

HoneySQL konwertuje struktury danych Clojure na SQL. W wersjach od 2.0.0 do 2.7.1392 aplikacje przekazujące dane użytkownika do DSL przez keyword lub symbol mogą generować ciągi SQL podatne na wstrzyknięcie SQL, ponieważ niektóre formatery nie stosują sprawdzania podejrzanych znaków do nazw encji.

PinePods przed wersją 0.9.0 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi subskrybować kontrolowany przez atakującego kanał RSS, którego adres enclosure jest przechowywany bez walidacji hosta/IP. Serwer wykonuje żądania GET/HEAD do wewnętrznych usług, umożliwiając enumerację usług, ujawnienie danych i kradzież poświadczeń z metadanych chmury.

pgAdmin 4 przed wersją 9.19 zawiera obejście poprawki CVE-2026-17566 w narzędziu Import/Export Data. Nieprawidłowa walidacja ukośnika w podwójnie cytowanym identyfikatorze pozwala ukryć nawias zamykający i wykonać klauzulę TO PROGRAM przez psql na hoście pgAdmin z uprawnieniami konta systemowego.

Wtyczka WordPress LeadSnap w wersjach do 1.25 zawiera podatność na wstrzyknięcie obiektu PHP (PHP Object Injection), którą można wykorzystać bez uwierzytelnienia.

Wtyczka WordPress FunnelKit Automations (wp-marketing-automations) do wersji 3.8.6.1 zawiera podatność deserializacji niezaufanych danych, umożliwiającą wstrzyknięcie obiektu. Może to prowadzić do wykonania niebezpiecznych operacji przez atakującego.

Wtyczka WordPress Transliterator w wersjach do 2.5.13 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL (SQL Injection), którą można wykorzystać bez uwierzytelnienia.

Motyw WordPress ThemeREX Royal Event w wersjach do 2.0 zawiera podatność na deserializację niezaufanych danych, umożliwiającą wstrzyknięcie obiektu.

Wtyczka WordPress Widget Options w wersjach do 4.2.5 zawiera podatność umożliwiającą zdalne wykonanie kodu (RCE) przez użytkownika z uprawnieniami autora.

Wtyczka WordPress SMS Alert Order Notifications w wersjach do 4.0.2 zawiera podatność na eskalację uprawnień, którą można wykorzystać bez uwierzytelnienia.

W JetBrains Toolbox App przed wersjami 3.9.1 i 3.8.2 oraz w wielu produktach JetBrains (IntelliJ IDEA, PyCharm, PhpStorm, RubyMine, WebStorm, GoLand, Rider, CLion, DataGrip, RustRover) w podanych wersjach demon jetbrainsd ufał skompromitowanym certyfikatom pośrednim. Może to pozwolić atakującemu na podszycie się pod zaufany podmiot w łańcuchu certyfikatów.

W Bazarr przed wersją 1.5.7-beta.14 przestrzeń nazw `api_ns_plex` w `bazarr/api/plex/oauth.py` nie wymaga uwierzytelnienia, przez co anonimowi wywołujący mogą wykonywać operacje modyfikujące konfigurację, m.in. wylogowanie integracji Plex, zapisanie wybranego klucza API, powiązanie tokenu konta atakującego oraz operacje `write_config()`. Dodatkowo brak walidacji stanu OAuth i przyjmowanie adresów serwerów atakującego prowadzi do fałszowania żądań po stronie serwera (SSRF) i ujawnienia poświadczeń.

W listenerze HTTPS w Canonical LXD (wersje 4.0.14, 5.0.10, 5.21.8, 6.9 przed 4.0.15, 5.0.11, 5.21.9, 6.10.1) występuje nieprawidłowa walidacja certyfikatów. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu uwierzytelnienie się jako dowolny zaufany klient i uzyskanie pełnego dostępu do klastra oraz zarządzanych maszyn wirtualnych za pomocą spreparowanego łańcucha certyfikatów.

Biblioteki pybars3 do wersji 0.9.7 oraz pybars4 do wersji 0.9.13 zawierają podatność na wstrzyknięcie kodu w pliku pybars/_compiler.py. Autorzy szablonów mogą wykonać kod Python poprzez nieescapowane segmenty ścieżek w nawiasach, dostarczając spreparowane szablony Handlebars w argumentach helperów lub bloków, co pozwala wyłamać się z literałów tekstowych i uruchomić kod w procesie aplikacji.

InternLM LMDeploy w wersjach 0.9.0–0.18.0 zawiera podatność na nieuwierzytelnione zdalne wykonanie kodu. Atakujący może wysłać spreparowane dane pickle (base64) w polu serialized_named_tensors do endpointu /update_weights, które są deserializowane przez ForkingPickler.loads bez walidacji, co pozwala na wykonanie poleceń systemowych jako proces api_server.

Podatność deserializacji niezaufanych danych w zadaniu SubWorkflow w Google Cloud Application Integration (wersje przed 2026-09-11) pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu przy użyciu spreparowanego obiektu serializowanego. Podatność została załatana 11 września 2026 r.