Katalog podatności CVE

Biblioteka @sd-jwt/decode (używana także przez @sd-jwt/core) w wersji 0.19.0 i wcześniejszych w przypadku zmodyfikowanego Disclosure, którego skrót nie pasuje do tablicy _sd podpisanej przez wystawcę, po cichu pomija to Disclosure i zwraca zredukowany zestaw roszczeń, zgłaszając sukces. Dotyczy to zarówno zmodyfikowanego Disclosure będącego poprawnym JSON-em, jak i zawierającego nieprawidłowe bajty UTF-8, które są zastępowane znakami U+FFFD. Narusza to RFC 9901 (sekcja 7.1 krok 5 oraz krok 3 / sekcja 4.2.1), które wymagają odrzucenia nieodwołanych i nieprawidłowych Disclosure.

W Centreon występuje podatność SQL injection, która pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi posiadającemu dostęp do zarządzania ACL na odczyt i modyfikację bazy danych Centreon. Podatność umożliwia manipulację danymi w bazie poza zamierzonymi uprawnieniami użytkownika.

W AWS Private CA Connector for Kubernetes (aws-privateca-issuer) przed wersją v1.10.1 występuje nieprawidłowa autoryzacja w logice rozwiązywania wystawcy. Uwierzytelniony zdalny użytkownik może uzyskać certyfikaty, w tym certyfikaty podrzędnego CA, podpisane przez wystawcę AWS Private CA o zasięgu klastra, do którego jego polityka zatwierdzania nie upoważnia. Poprawka wymaga aktualizacji do wersji v1.10.1 lub dodatku EKS w wersji v1.10.1-eksbuild.1 oraz dostosowania żądań certyfikatów, zasobów Certificate i adnotacji Ingress, w których issuerRef.kind jest brakujący, nieprawidłowy lub niezgodny z referencjonowanym wystawcą.

W bibliotece kryptograficznej Botan (C++) od wersji 3.7.0 do 3.13.0 aplikacja, która wywoła AutoSeeded_RNG::clear(), a następnie wywoła randomize z pustym buforem wyjściowym, gdy generator nie jest zaseedowany, może spowodować oznaczenie AutoSeeded_RNG jako zaseedowanego bez konsultacji ze skonfigurowanym źródłem entropii. W kompilacjach bez BOTAN_HAS_SYSTEM_RNG mechanizm zapasowy używa jedynie wartości zegara i identyfikatora procesu, więc późniejsze żądanie niepustego bufora może zwrócić dane z przewidywalnego stanu. Problem naprawiono w wersji 3.13.0.

W sigstore-js przed wersją 0.7.2 metoda RegistryClient.signIn() w packages/oci/src/registry.ts przechowuje nagłówki autoryzacji rejestru i konfiguracji Docker jako domyślne w współdzielonym kliencie HTTP, podczas gdy RegistryClient.uploadBlob() wysyła nowe żądanie PUT do bezwzględnego adresu Location przekazanego przez rejestr bez sprawdzenia zgodności origin lub schematu z rejestrem. Złośliwy lub przejęty rejestr może skierować użytkownika przesyłającego artefakt przez attachArtifactToImage() do hosta kontrolowanego przez atakującego i odebrać token bearer rejestru, dane uwierzytelniające Basic lub niestandardowe nagłówki uwierzytelniania. Wersja 0.7.2 naprawia problem, oddzielając dane uwierzytelniające rejestru od domyślnych ustawień klienta i wysyłając je wyłącznie do origin rejestru.

W Kubeflow Pipelines przed wersją 2.18.0 serwer API dekompresował przesyłane archiwa pipeline'ów bez odpowiedniego ograniczenia rozmiaru rozpakowywanych danych podczas lokalizowania lub odczytu pliku pipeline'u. Małe archiwum ZIP lub tar skompresowane gzipem może zużyć nieproporcjonalnie dużo pamięci i wyczerpać zasoby serwera API. Przetwarzanie przesyłania wieloczęściowego pipeline'ów i wersji pipeline'ów wykonuje dekompresję przed autoryzacją przestrzeni nazw, więc osiągalny wywołujący nie potrzebuje pozytywnej decyzji autoryzacyjnej o utworzeniu pipeline'u. Problem naprawiono w wersji 2.18.0.

W Kubeflow Pipelines przed wersją 2.18.0 handler GET /apis/v1alpha1/runs/{run_id}/nodes/{node_id}/log pobierał logi bez sprawdzenia uprawnień wywołującego do wskazanego runu. Osoba znająca identyfikator runu i poda/noda mogła odczytać logi z uprawnieniami serwera API, a w przypadku logów na żywo identyfikator noda był przyjmowany jako nazwa poda bez weryfikacji przynależności do runu.

W Kubeflow Pipelines przed wersją 2.18.0 handler artefaktów GET /artifacts/get?source=volume nie ograniczał ścieżki pliku podanej przez wywołującego do wybranego wolumenu. Osoba znająca zamontowany wolumen mogła użyć path traversal do odczytu plików poza nim, jeśli proces serwujący artefakty miał do nich dostęp.

Nieprawidłowa obsługa lokalnych ścieżek systemu plików w Rapid7 Insight Agent na Linux i macOS może pozwolić uwierzytelnionym lokalnym użytkownikom na podniesienie uprawnień. Wykorzystanie wymaga lokalnego dostępu i zależy od przetwarzania spreparowanej ścieżki podczas zbierania inwentarza przez agenta.

Niebezpieczne uprawnienia w komponencie autosave aplikacji AppML neutriNote CE (versionCode 1387) pozwalają nieuprawnionym atakującym zapisywać dowolne pliki.

Niebezpieczne uprawnienia w interfejsie AIDL modułu MAXS Module FileRead (ProjectMAXS) w wersji versionCode 27 pozwalają nieautoryzowanym atakującym na dowolne odczytywanie plików poza piaskownicą poprzez podanie ścieżki absolutnej.

Niebezpieczne uprawnienia w aplikacji AndFHEM (klassm) w wersji v2.4.1 (versionCode 241, zweryfikowana kompilacja) pozwalają nieautoryzowanym atakującym na dowolne manipulowanie konfiguracjami sterowania automatyki domowej FHEM innego użytkownika.

Problem w Forkyz w wersji versionCode 8500000 pozwala atakującym dowolnie zmieniać ustawienia pamięci innego użytkownika poprzez podanie spreparowanego ciągu URI.

Niebezpieczne uprawnienia w aplikacji GPSLogger (mendhak) w wersji versionCode 137 pozwalają nieautoryzowanym atakującym na dowolne manipulowanie mechanizmem logowania i danymi logów aplikacji.

Niebezpieczne uprawnienia w aplikacji MAXS Main (ProjectMAXS) w wersji v0.5.19 (versionCode 19) pozwalają nieautoryzowanym atakującym na dowolne manipulowanie mechanizmem poleceń/transportu MAXS aplikacji.

W interfejsie webowym lmadmin produktu FlexNet Publisher zidentyfikowano podatność umożliwiającą zdalne wykonanie kodu (RCE). Podatność została naprawiona w wydaniu FlexNet Publisher 2023 R2 (11.19.4.0).

W Microsoft Edge (opartym na Chromium) występuje luka use-after-free, która umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień za pośrednictwem sieci.

W Microsoft Edge (opartym na Chromium) występuje przepełnienie bufora na stercie, które umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu wykonanie kodu za pośrednictwem sieci.

W Microsoft Edge (opartym na Chromium) występuje przepełnienie bufora na stercie, które umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu wykonanie kodu za pośrednictwem sieci.

W Microsoft Edge (opartym na Chromium) występuje niekompletna lista niedozwolonych danych wejściowych, co umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu obejście funkcji bezpieczeństwa za pośrednictwem sieci.