Katalog podatności CVE

W bibliotece pyasn1 od wersji 0.3.3 do 0.6.5 dekodowanie kontenerów bez schematu przechowuje TagSet każdego zdekodowanego komponentu w rosnącym zbiorze, mimo że wystarczy rozróżnić jeden typ tagu od wielu. Złośliwe dane BER, CER lub DER z wieloma różnymi długimi identyfikatorami tagów powodują kwadratowe zużycie CPU podczas dekodowania.

W bibliotece node-forge przed wersją 1.4.1 dekodowanie ASN.1 wewnątrz wartości BIT STRING nie stosuje konsekwentnie skonfigurowanego limitu maxDepth i rekurencyjnie zachowuje kopie na każdym poziomie zagnieżdżenia. Złośliwe dane DER z zagnieżdżonymi BIT STRING mogą powodować nadmierną rekurencję, zużycie CPU i kwadratowe zużycie pamięci podczas asn1.fromDer().

W bibliotece node-forge przed wersją 1.4.1 przestarzałe OID rozszerzeń 2.5.29.10 i 2.5.29.13 są parsowane jako basicConstraints, a pki.verifyCertificateChain() używa pierwszego rozszerzenia o tej nazwie. Jeśli zaufany CA wystawi certyfikat z atakującym dostarczonym przestarzałym rozszerzeniem przed prawdziwym rozszerzeniem basicConstraints, posiadacz certyfikatu może zostać uznany za CA i wystawiać certyfikaty dla dowolnych nazw.

W bibliotece node-forge przed wersją 1.4.1 implementacja forge.tls.createConnection() kontynuuje przetwarzanie po tym, jak rekord TLS innego typu przerwie fragmentaryczną wiadomość handshake. Zdalny peer może wywołać nieprzechwycony TypeError w process(), powodując awarię połączenia lub procesu hostującego.

W bibliotece node-forge przed wersją 1.4.1 przetwarzanie odebranych rekordów TLS odbywa się rekurencyjnie, zużywając jedną ramkę stosu JavaScript na rekord w jednym fragmencie wejścia. Zdalny peer może wysłać tysiące małych rekordów naraz i wyczerpać stos wywołań, powodując nieprzechwycony wyjątek i odmowę usługi.

W bibliotece VTK w wersji 9.6.1 występuje przepełnienie bufora na stercie w funkcji vtkWindBladeReader FindVariableOffsets. Specjalnie spreparowany plik .wind może wywołać przepełnienie bufora.

W bibliotece VTK w wersji 9.6.1 występuje odczyt poza granicami bufora w funkcji vtkChacoReader InputGraph2. Specjalnie spreparowany plik chaco może wywołać odczyt poza granicami.

W bibliotece VTK w wersji 9.6.1 występuje uszkodzenie pamięci w funkcji vtkBMPReader ExecuteDataWithInformation. Specjalnie spreparowany plik .bmp może wywołać przepełnienie bufora.

W bibliotece VTK w wersji 9.6.1 występuje uszkodzenie pamięci w funkcji vtkDEMReader ReadProfiles. Specjalnie spreparowany plik USGS DEM może wywołać przepełnienie bufora.

W bibliotece VTK w wersji 9.6 występuje dereferencja nieprawidłowego wskaźnika w funkcji vtkPNGReader::vtkPNGReaderUpdate2. Specjalnie spreparowany plik .png może wywołać odmowę usługi.

W bibliotece VTK w wersji 9.6 występuje dereferencja nieprawidłowego wskaźnika w funkcji vtkPNGReader::ExecuteInformation. Specjalnie spreparowany plik .png może wywołać odmowę usługi.

Podatność w WiFiman Desktop dotyczy zewnętrznej kontroli nazwy pliku lub ścieżki. Złośliwy aktor z lokalnym dostępem i niskimi uprawnieniami może wykorzystać tę lukę do wykonania dowolnych poleceń z uprawnieniami roota na urządzeniu hosta.

Podatność w WiFiman Desktop polega na powiązaniu z nieograniczonym adresem IP. Złośliwy aktor mający dostęp do sieci może wykorzystać tę lukę do uzyskania informacji o urządzeniu hosta.

HashiCorp Nomad i Nomad Enterprise są podatne na podążanie za dowiązaniami symbolicznymi podczas migracji danych alokacji na tym samym kliencie. Złośliwe zadanie może zmienić uprawnienia i właściciela katalogów hosta.

W bibliotece node-forge w wersjach przed 1.4.1 akceptowano zerową lub ujemną liczbę iteracji dla MAC PKCS#12 oraz szyfrowania opartego na haśle PKCS#12. W rezultacie pki.pbe.generatePkcs12Key() zwracał stały klucz niezależny od hasła i soli, co pozwalało spreparowanym danym PKCS#12 ominąć kontrolę integralności opartą na haśle. Podatne były również przewidywalne klucze szyfrowania i IV dla PBE z pbeWithSHAAnd3-KeyTripleDES-CBC lub pbewithSHAAnd40BitRC2-CBC, w tym zaszyfrowane worki kluczy, zaszyfrowane SafeContents oraz dane PKCS#8 ENCRYPTED PRIVATE KEY przetwarzane przez forge.pki.decryptPrivateKeyInfo(). Treści szyfrowane PBES2/PBKDF2 nie są objęte problemem.

W bibliotece node-forge w wersjach przed 1.4.1 funkcja pem.decode() w pliku lib/pem.js używała wyrażeń regularnych o złożoności wielomianowej, m.in. przy wyszukiwaniu pasującej linii END i parsowaniu nagłówków enkapsulowanych. Nieuwierzytelniony atakujący mogący dostarczyć dane PEM do dowolnego parsera wysokiego poziomu mógł zużyć nadmierną ilość CPU długą, zniekształconą wiadomością i spowodować odmowę usługi.

W bibliotece joi od wersji 17.1.1 do 17.13.9 oraz w wersji 18.3.1 reguła Joi.string().email({ multiple: true }) używa wyrażenia regularnego separatora, którego kwantyfikator wiodących białych znaków jest ponawiany na każdej pozycji długiego ciągu białych znaków bez separatora. Powoduje to kwadratowe zużycie czasu podczas String.prototype.split, zarówno dla separatora domyślnego, jak i niestandardowego. Aplikacje walidujące wartości kontrolowane przez atakującego z opcją multiple i bez skutecznego limitu długości mogą zostać zablokowane na kilka sekund przez jedno żądanie.

ServiceNow naprawił podatność na ujawnienie informacji w ServiceNow AI Platform, która mogła powodować zapisanie hasła użytkownika w postaci jawnej w tabeli systemowej. Hasło mogło stać się widoczne dla użytkownika, który normalnie nie miałby uprawnień do jego przeglądania. ServiceNow nie zna obecnie przypadków złośliwego wykorzystania tej podatności.

TransformerOptimus SuperAGI v0.0.14 jest podatny na nieprawidłową kontrolę dostępu w get_agent_execution_configuration w superagi/controllers/agent_execution_config.py. Zdalny uwierzytelniony atakujący z jednej organizacji może odczytać konfigurację wykonania agenta innej organizacji, podając agent_id i agent_execution_id ofiary do endpointu /agent_executions_configs/details/agent_id/{agent_id}/agent_execution_id/{agent_execution_id}. Endpoint nie sprawdza własności organizacji dla wybranego agenta i wykonania.

HashiCorp Nomad i Nomad Enterprise są podatne na podążanie za dowiązaniami symbolicznymi podczas zapisu ładunków dispatch i logów executora. Złośliwe zadanie może modyfikować pliki poza swoim katalogiem alokacji.