Katalog podatności CVE

W odhcpd (serwer DHCPv6/DHCPv4/RA w OpenWrt) przed wersją 25.12 występuje przepełnienie bufora stosu (512-bajtowy pdbuf) podczas przetwarzania odpowiedzi IA na pojedynczy pakiet DHCPv6 REQUEST z dużą liczbą opcji IA. Dwa niezależne miejsca przepełnienia są osiągalne przez sieć jednym nieuwierzytelnionym pakietem UDP. odhcpd działa jako root, a urządzenia embedded często nie mają canarków stosu ani ASLR, co czyni wykonanie kodu realnym.

W firmware DJI CrystalSky ZS600C w wersjach v0.3.9.7–v0.6.6.9 demon Android Debug Bridge (adbd) nie wymaga uwierzytelnienia dla krytycznej funkcji. Urządzenie ma ro.adb.secure=0 i domyślnie włączony ADB przez USB; po włączeniu ADB przez TCP ten sam nieuwierzytelniony shell (uid 2000) jest osiągalny sieciowo. Stanowi to punkt wyjścia do eskalacji uprawnień do roota.

W jądrze Linux sterownik net/mlx5e może zwolnić nieaktualny bufor XSK podczas ponownej próby uzupełnienia w legacy cyclic RQ. Gdy uzupełnienie powiedzie się tylko częściowo, WQE bez zamiennika zachowuje stary wskaźnik do bufora, który może zostać przydzielony innemu WQE, co prowadzi do zwolnienia aktywnego bufora i podwójnego opublikowania tej samej ramki UMEM. Poprawka oznacza WQE jako zwolniony natychmiast po zwolnieniu po stronie sterownika.

W jądrze Linux sterownik net/mlx5e może zwolnić nieaktualny bufor XSK podczas ponownej próby uzupełnienia MPWQE w striding RQ. Gdy alokacja XSK zwróci -ENOMEM, actual_wq_head nie jest przesuwany, a późniejsza próba NAPI może ponownie wywołać xsk_buff_free() przez nieaktualne wskaźniki po zwróceniu ramek do puli XSK. Poprawka ustawia wszystkie bity skip_release_bitmap w ścieżce błędu mlx5e_xsk_alloc_rx_mpwqe().

W jądrze Linux w module btrfs występuje błąd podczas zastępowania wartości atrybutu rozszerzonego (xattr), gdy wiele xattrów jest spakowanych w tym samym elemencie btrfs_dir_item. Nowy btrfs_dir_item nie jest w pełni inicjalizowany, co prowadzi do uszkodzenia drzewa i wykrycia go przez mechanizm sprawdzania podczas zapisu bufora extentu.

W PraisonAI od wersji 4.2.1 do przed 4.6.59 powierzchnia wdrożeniowa AgentOS oparta na FastAPI pozostaje nieuwierzytelniona, mimo wcześniejszej poprawki dla CVE-2026-40151. Trasa czatu bezpośrednio wywołuje agent.chat(request.message), a żądania bez uwierzytelnienia lub z błędnym tokenem bearer również uruchamiają wdrożonego agenta.

Motyw WordPress Little Birdies zawiera podatność deserializacji niezaufanych danych umożliwiającą wstrzyknięcie obiektu. Problem dotyczy wersji od n/a do 1.3.16.

Motyw WordPress Rhodos zawiera podatność deserializacji niezaufanych danych umożliwiającą wstrzyknięcie obiektu. Problem dotyczy wersji od n/a do 1.3.3.

Motyw WordPress Reprizo zawiera podatność deserializacji niezaufanych danych umożliwiającą wstrzyknięcie obiektu. Problem dotyczy wersji od n/a do 1.0.8.

Motyw WordPress Vagabonds zawiera podatność deserializacji niezaufanych danych umożliwiającą wstrzyknięcie obiektu. Problem dotyczy wersji od n/a do 1.3.10.

Motyw WordPress Redy zawiera podatność deserializacji niezaufanych danych umożliwiającą wstrzyknięcie obiektu. Problem dotyczy wersji od n/a do 1.3.5.

Motyw WordPress Holistic Center zawiera podatność deserializacji niezaufanych danych umożliwiającą wstrzyknięcie obiektu. Problem dotyczy wersji od n/a do 1.2.6.

Motyw WordPress Hallelujah zawiera podatność deserializacji niezaufanych danych umożliwiającą wstrzyknięcie obiektu. Problem dotyczy wersji od n/a do 1.1.1.

Motyw WordPress HotLock zawiera podatność deserializacji niezaufanych danych umożliwiającą wstrzyknięcie obiektu. Problem dotyczy wersji od n/a do 1.3.9.

Podatność deserializacji niezaufanych danych w motywie WordPress Hostme v2 (AivahThemes) umożliwia atakującemu wstrzyknięcie obiektów (Object Injection). Problem dotyczy wersji od początku do 7.0 włącznie.

Podatność deserializacji niezaufanych danych w motywie WordPress ZenSoul (ThemeREX) umożliwia wstrzyknięcie obiektów (Object Injection). Problem dotyczy wersji od początku do 1.13 włącznie.

Podatność deserializacji niezaufanych danych w motywie WordPress Save Life (ThemeREX Group) umożliwia wstrzyknięcie obiektów (Object Injection). Problem dotyczy wersji od początku do 1.2.14 włącznie.

Klient WebSocket w bibliotece req_llm (agentjido) uruchamia WebSockex bez opcji TLS, przez co domyślnie łączy się z verify: :verify_none i nie weryfikuje certyfikatu serwera. Lista dozwolonych opcji odrzuca też wszelkie przekazane przez aplikację cacerts lub ssl_options, więc nie można włączyć weryfikacji. Ścieżki OpenAI Responses, Realtime i Codex wysyłają w nagłówku autoryzacji klucz API lub token OAuth, które atakujący w pozycji on-path może odczytać i zmodyfikować.

W obrazie kontenera BlueSpice (bluespice/wiki) domyślna wartość $mwsgTokenAuthenticatorServiceCIDR w LocalSettings.php miała ograniczać uwierzytelnianie usług wewnętrznych do sieci kontenera, ale przy braku zmiennej środowiskowej WIKI_SERVICE_TOKEN_AUTH_ALLOWED przyjmowała pusty ciąg. Pusta wartość wyłącza ograniczenie IP w komponencie token authenticator, umożliwiając każdemu użytkownikowi z dostępem do odczytu wiki uzyskanie tokenu z REST API i sesji z uprawnieniami sysop jako wewnętrzny użytkownik usługi.

Wtyczka Participants Database (participants-database) dla WordPressa firmy xnau webdesign jest podatna na deserializację niezaufanych danych, co umożliwia wstrzyknięcie obiektu (Object Injection). Podatność dotyczy wersji do 2.7.8.5 włącznie.