Katalog podatności CVE

OpenBao przed 2.6.3 zawiera brak sprawdzenia autoryzacji, który pozwala atakującym zatrzymać usługi Agent i Proxy poprzez pominięcie nagłówka X-Vault-Header. Gdy włączone jest require_request_header, atakujący mogą wysyłać żądania przez server-side request forgery do /agent/v1/quit lub /proxy/v1/quit, aby wyłączyć te usługi.

OpenBao 2.2.0 przed 2.6.4 oraz 2.7.0 przed 2.7.1 zawiera podatność na ujawnienie informacji, która eksponuje wartość tls_acme_eab_mac_key przez endpoint sys/config/state/sanitized. Wywołujący oczyszczony endpoint konfiguracji mogą pobrać klucz MAC ACME External Account Binding używany dla certyfikatów listenera TLS, pozwalając im powiązać się z kontem ACME operatora.

OpenBao przed 2.6.4 oraz 2.7.x przed 2.7.1 nie sprawdza wygaśnięcia Secret ID przy użyciu w metodzie uwierzytelniania AppRole, pozostawiając wygasłe Secret ID ważne do czasu usunięcia ich przez okresowe tidy. Atakujący posiadający wygasły, nieposprzątany Secret ID może się zalogować i uzyskać dostęp poza jego TTL.

OpenBao przed 2.6.4 oraz 2.7.x przed 2.7.1 zawiera wadę w podsystemie limitów szybkości, gdzie rozwiązywanie roli zawodzi dla żądań z ciałami form-encoded lub przekazanymi certyfikatami, więc reguły kwot ograniczone do ról specyficznych dla backendu nie są egzekwowane. Ważni wywołujący mogą wielokrotnie wystawiać tokeny bez zużywania skonfigurowanego budżetu limitu opartego na rolach.

OpenBao przed 2.6.3 zawiera podatność na ujawnienie informacji, która pozwala atakującym wyciekać poufne dane do logów audytu poprzez wysyłanie zniekształconych parametrów pluginu. Atakujący mogą przesyłać żądania z nieprawidłowymi wartościami pól TypeKVPair lub TypeHeader, powodując zapisanie w logach audytu komunikatów błędów zawierających poufne dane wejściowe.

OpenBao przed 2.6.4 oraz 2.7.x przed 2.7.1 nie zapisuje wpisów audytu odpowiedzi dla nieuwierzytelnionych endpointów sys/generate-root, sys/rekey i sys/rekey-recovery-key, gdy logowanie audytu żądań powiedzie się, ale logowanie audytu odpowiedzi zawiedzie. Atakujący używający tych endpointów może zakończyć generowanie tokenu root lub operacje rekey bez odpowiadającego wpisu audytu odpowiedzi, utrudniając wykrycie forensyczne.

W serwerze SmileCDR HAPI FHIR z włączonymi subskrypcjami REST-hook użytkownik z uprawnieniami do tworzenia subskrypcji może odpytywać i odczytywać zasoby, do których normalnie nie ma dostępu. Luka wynika z niewystarczającej kontroli uprawnień przy subskrypcjach.

Supabase Realtime przed wersją 2.103.1 akceptuje wygasły JWT w endpointach REST broadcast, gdy roszczenie exp jest zakodowane jako ciąg JSON zamiast liczby. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu rozgłaszanie wiadomości w czasie rzeczywistym do subskrybentów.

W systemie online-clinic-management-system (subhajitkhan) do commita e9ee77a występuje podatność cross-site scripting w pliku patdocmsg.php poprzez manipulację argumentem Query. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

fzf w wersjach 0.36.0–0.74.5 zawiera podatność na wyczerpanie zasobów (złożoność kwadratowa) w maskActionContents, umożliwiającą lokalnym atakującym zablokowanie serwera HTTP --listen. Wielokrotne wysyłanie ciał POST o rozmiarze ~1 MB do nieuwierzytelnionego portu localhost blokuje jednowątkowy serwer na około 30 sekund.

Wtyczka HCL AppScan Azure Boards Plugin jest podatna na przesyłanie poufnych informacji w postaci jawnej, gdy jest skonfigurowana do komunikacji z serwerem AppScan przez HTTP. Może to pozwolić atakującemu na przechwycenie poświadczeń lub tokenów uwierzytelniających podczas transmisji. Wtyczka została zaktualizowana, aby wyświetlać ostrzeżenie przy użyciu HTTP i zalecać HTTPS.

Wtyczka HCL AppScan Azure Boards Plugin może ujawniać sekrety w postaci jawnej podczas wykonywania potoku. W zależności od konfiguracji potoku sekrety mogą być widoczne w wynikach zadań, logach debugowania, zrzutach zmiennych środowiskowych lub skryptach agenta kompilacji, mimo maskowania w interfejsie użytkownika.

W module mod_qos wykryto błąd polegający na nieprawidłowym sprawdzaniu granic podczas analizy treści odpowiedzi HTTP, co powoduje odczyt pamięci poza zaalokowanym buforem. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może to wykorzystać, wywołując specjalnie spreparowane odpowiedzi serwera, co powoduje awarię procesu roboczego Apache i odmowę usługi (DoS).

W module mod_qos wykryto błąd, który pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu wywołać odmowę usługi (DoS) poprzez wysłanie specjalnie spreparowanego żądania JSON przy włączonym filtrowaniu treści JSON. Z powodu nieprawidłowego zakończenia ciągu znaków podczas przetwarzania danych zakodowanych procentowo moduł odczytuje pamięć poza zaalokowanym buforem, co może spowodować awarię procesu roboczego Apache.

Wtyczka MasterStudy LMS dla WordPressa w wersjach przed 3.7.55 nie weryfikuje, czy użytkownik objęty funkcją zapisu studentów ma jakikolwiek związek z żądającym instruktorem. Umożliwia to użytkownikom z rolą Instruktora nadpisanie imienia, nazwiska i publicznej nazwy wyświetlanej dowolnego zarejestrowanego użytkownika, w tym administratorów, co sprzyja podszywaniu się i phishingowi.

Wtyczka WordPress MB Custom Post Types & Custom Taxonomies w wersji przed 2.12.3 nie sprawdza uprawnień w funkcji eksportu. Umożliwia to użytkownikom z rolą tak niską jak Contributor odczyt konfiguracji typów treści i taksonomii dostępnych tylko dla administratorów oraz tytułów, dat, statusów i części zapisanej treści niepublicznych wpisów i stron innych użytkowników.

Wtyczka WordPress Infility Global przed wersją 2.16.25 nie wykonuje żadnej weryfikacji uprawnień ani nonce dla akcji AJAX dostępnej dla nieuwierzytelnionych użytkowników. Pozwala to dowolnemu odwiedzającemu nadpisać wartość konfiguracji tłumaczenia maszynowego należącą do towarzyszącej wtyczki Infility Global przed wersją 2.16.25.

Moduł AI CKEditor dla Drupala zawiera podatność na wstrzyknięcie kodu wynikającą z nieprawidłowej neutralizacji specjalnych elementów używanych w silniku szablonów. Podatność dotyczy wersji od 0.0.0 do 1.4.3.

Moduł Stop administrator login dla Drupala zawiera podatność na obejście uwierzytelniania przy użyciu alternatywnej ścieżki lub kanału. Podatność dotyczy wersji od 1.0 do 1.6.

Moduł Mermaid Diagram Field dla Drupala zawiera podatność na nieprawidłową autoryzację umożliwiającą wymuszone przeglądanie. Podatność dotyczy wersji od 1.0.4 do 1.0.9.